Όσκαρ 2026: Βαμπίρ με ιστορικό ρεκόρ, σοκαριστικές απουσίες, απίθανες εκπλήξεις και ένα πουλέν στη δόξα τραβά

Τα Όσκαρ φέτος δαγκώνουν με μια ιστορία τρόμου στον αμερικανικό Νότο του ρατσισμού να περνάει στην ιστορία του θεσμού συγκεντρώνοντας τις περισσότερες υποψηφιότητες για μια ταινία από την έναρξη των βραβείων. Η Ακαδημία αποθέωνει τα βαμπίρ με το Sinners του Ράιαν Κούγκλερ να χώνει βαθιά τους κυνόδοντες του στις φλέβες της βιομηχανίας.

Η μεγάλη επιστροφή του Πολ Τόμας Άντερσον με 13 υποψηφιότητες για το One Battle After Another απειλούν την πρωτοκαθεδρία του Κούγκλερ ενώ ο Τιμοτέ Σαλαμέ φαντάζει το ακλόνητο φαβορί για τον Α’ Ανδρικό Ρόλο, έτοιμος να γράψει τη δική του ιστορία και να επιβεβαιωθεί με κάθε επισημότητα πως είναι ο επόμενος Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Η ταινία Marty Supreme κατάφερε να αποσπάσει εννέα υποψηφιότητες, θέτοντας το πουλέν του Χόλιγουντ στην κορυφή των πιθανοτήτων για το τρόπαιο της βραδιάς.

Ο 30χρονος σταρ, που έχει ήδη στις αποσκευές του τη Χρυσή Σφαίρα για την ίδια ερμηνεία, γράφει ιστορία ως ο νεότερος ηθοποιός με τρεις υποψηφιότητες στην πρώτη κατηγορία από την εποχή του Μάρλον Μπράντο, ενώ ταυτόχρονα καταρρίπτει το ρεκόρ του Γουόρεν Μπίτι που κρατούσε 58 χρόνια, όντας ο νεότερος που προτείνεται την ίδια χρονιά τόσο για την ερμηνεία όσο και για την παραγωγή του φιλμ.

Σε μια κούρσα όπου καλείται να αναμετρηθεί με μεγαθήρια όπως ο Ντι Κάπριο και ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν του Sinners, ο Σαλαμέ διεκδικεί τη θέση του δεύτερου νεότερου νικητή στην ιστορία του θεσμού, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη κυριαρχία του στη σύγχρονη βιομηχανία του θεάματος. Αν ο Σαλαμέ επικρατήσει, θα γίνει ο δεύτερος νεότερος νικητής στην ιστορία της κατηγορίας του Α’ Ανδρικού Ρόλου, πίσω μόνο από τον Άντριεν Μπρόντι.

Άλλα σημεία ενδιαφέροντος από τις υποψηφιότητες που ανακοινώθηκαν σήμερα είναι η τετραπλή υποψηφιότητα της Βουγονίας του Γιώργου Λάνθιμου όπως και η συμπεριληπτική (επιτέλους) σύνθεση των μελών που θα αλλάξει τις ισορροπίες φέρνοντας νέα πνοή στα βραβεία.

Ηχηρές απουσίες

Η ανακοίνωση των 98ων βραβείων Όσκαρ επεφύλασσε μερικές από τις πιο δραματικές ανατροπές των τελευταίων ετών, αφήνοντας πίσω της ηχηρά ονόματα και φέρνοντας στο προσκήνιο απρόσμενους πρωταγωνιστές που κανείς δεν είχε προβλέψει.

Η μεγαλύτερη ίσως έκπληξη της φετινής ανακοίνωσης ήταν ο πλήρης αποκλεισμός του Wicked από τις μεγάλες κατηγορίες. Παρά την τεράστια εμπορική επιτυχία και το έντονο μάρκετινγκ, η Αριάνα Γκράντε και η Σίνθια Ερίβο, που θεωρούνταν σχεδόν βέβαιες υποψήφιες, έμειναν εκτός κούρσας, όπως και τα νέα τραγούδια του Στίβεν Σβαρτς. Η Ακαδημία φαίνεται πως γύρισε την πλάτη στο φαντασμαγορικό μιούζικαλ, προτιμώντας πιο εσωτερικές ερμηνείες.

Ανάλογη μοίρα είχε και ο Πολ Μέσκαλ για την ταινία Hamnet. Ενώ η συμπρωταγωνίστριά του, Τζέσι Μπάκλεϊ, εξασφάλισε τη θέση της στις υποψηφιότητες, ο Μέσκαλ αγνοήθηκε, προκαλώντας απογοήτευση στους θαυμαστές του. Επίσης, η Τζένιφερ Λόρενς, παρά την «θηριώδη» ερμηνεία της στο Die My Love, δεν κατάφερε να συγκινήσει τους ψηφοφόρους, επιβεβαιώνοντας πως οι ανεξάρτητες παραγωγές φέτος δυσκολεύτηκαν να βρουν το δρόμο τους προς τα μεγάλα βραβεία.

Παρά τη θριαμβευτική πορεία του Φρανκενστάιν με εννέα υποψηφιότητες, ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο έμεινε εκτός της κατηγορίας Καλύτερης Σκηνοθεσίας, μια απουσία που προκάλεσε αίσθηση δεδομένης της καθολικής αναγνώρισης του έργου του. Επίσης, ο Παρκ Τσαν-γουκ είδε την ταινία του No Other Choice να μένει εκτός της κατηγορίας Διεθνούς Ταινίας, παρά τις διθυραμβικές κριτικές και την επιτυχημένη πορεία στα ταμεία.

Στον τομέα του σεναρίου, η απουσία της ταινίας Weapons του Ζακ Κρέγκερ θεωρήθηκε μεγάλη αδικία για τους λάτρεις του είδους, ενώ και η Μάιλι Σάιρους δεν κατάφερε να εξαργυρώσει την καμπάνια της για το τραγούδι Dream As One από το Avatar: Φωτιά και Στάχτη.

Τέλος, ο Νόα Μπάουμπακ και η ταινία του Jay Kelly έμειναν εντελώς εκτός βραβείων, με τους Τζορτζ Κλούνεϊ και Άνταμ Σάντλερ να χάνουν την ευκαιρία για μια ακόμα οσκαρική υποψηφιότητα σε μια χρονιά με εξαιρετικά σκληρό ανταγωνισμό. Την ίδια μοίρα είχαν και η Γκουίνεθ Πάλτροου αλλά και η πολυσυζητημένη, χυμώδης, Σίντνεϊ Σουίνι που βρέθηκαν εκτός.

Εκπλήξεις για την ανατροπή

Στον αντίποδα, η Ακαδημία επεφύλασσε μερικές και εκπλήξεις. Ο βετεράνος Ντελρόι Λίντο κατάφερε να αποσπάσει μια υποψηφιότητα Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ταινία Αμαρτωλοί (Sinners), μια εξέλιξη που λίγοι είχαν προβλέψει αλλά πολλοί επικροτούν.

Παράλληλα, η Κέιτ Χάντσον επιβεβαίωσε τη δυναμική της καμπάνιας της, κερδίζοντας μια θέση στις υποψηφιότητες για το Song Sung Blue, αφήνοντας πίσω της πιο προβεβλημένες συναδέλφους της.

Η μεγαλύτερη όμως εμπορική και καλλιτεχνική ανατροπή ήρθε από το F1. Η ταινία της Apple, που πολλοί πίστευαν ότι θα περιοριζόταν μόνο σε τεχνικές κατηγορίες, κατάφερε να μπει στην ελίτ της Καλύτερης Ταινίας, αποδεικνύοντας πως οι παραδοσιακοί ψηφοφόροι των Όσκαρ εκτίμησαν την κινηματογραφική της αρτιότητα.

Επιπλέον, η Ελ Φάνινγκ σημείωσε μια απρόσμενη επιτυχία κερδίζοντας υποψηφιότητα Β’ Γυναικείου Ρόλου για το Sentimental Value, πλάι στην ήδη φαβορί συμπρωταγωνίστριά της, Ίνγκα Ίμπσντοτερ Λίλεας.

Εντυπωσιακή εξωστρέφεια

Η φετινή λίστα αντανακλά επίσης τη στροφή της Ακαδημίας προς τον διεθνή κινηματογράφο. Ταινίες όπως το Sentimental Value και το The Secret Agent απέσπασαν πολλαπλές υποψηφιότητες, με τον Βάγκνερ Μόουρα να γίνεται ο πρώτος Βραζιλιάνος υποψήφιος για Α’ Ανδρικό Ρόλο.

Η επιτυχία αυτή είναι αποτέλεσμα της ριζικής ανανέωσης του σώματος των ψηφοφόρων. Ενώ το 2014 το 94% των μελών ήταν λευκοί και το 76% άνδρες, σήμερα το 35% των 11.000 ψηφοφόρων είναι γυναίκες και το 25% προέρχεται από εθνικές μειονότητες.

Με τον Κόναν Ο’ Μπράιεν στο τιμόνι της παρουσίασης, η τελετή της 15ης Μαρτίου αναμένεται να είναι μια από τις πιο αμφίρροπες και πολυπολιτισμικές των τελευταίων ετών, επισφραγίζοντας τη νέα εποχή που ανατέλλει για το παγκόσμιο σινεμά.

«Αδιανόητο»

Το υπερφυσικό θρίλερ του Ράιαν Κούγκλερ, Sinners (Αμαρτωλοί), κατόρθωσε το αδιανόητο: έγινε η πρώτη ταινία στην ιστορία του θεσμού που συγκεντρώνει 16 υποψηφιότητες για Όσκαρ.

Με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Μπ. Τζόρνταν σε έναν διπλό ρόλο αδελφών που παλεύουν με τον ρατσισμό και τα βαμπίρ στο Μισισιπί του 1930, η ταινία δεν κέρδισε μόνο τα ταμεία με 368 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, αλλά και την πλήρη αναγνώριση των συναδέλφων τους.

Το φιλμ ξεπέρασε το ιστορικό όριο των 14 υποψηφιοτήτων που μοιράζονταν μέχρι σήμερα το Όλα για την Εύα, ο Τιτανικός και το La La Land. Ανάμεσα στις σημαντικότερες κατηγορίες, το Sinners διεκδικεί τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Α’ Ανδρικού Ρόλου, αλλά και το νεοσύστατο βραβείο κάστινγκ.

Βέβαια η ιστορία έχει δείξει πως οι πολλές υποψηφιότητες δεν μεταφράζονται πάντα σε πολλά βραβεία και πολλοί αναλυτές προβλέπουν πως η τελική συγκομιδή στις 15 Μαρτίου ίσως είναι μικρότερη από την αναμενόμενη, λόγω του ισχυρού ανταγωνισμού ωστόσο τίποτα δεν μπορεί να ακυρώσει όσα κατάφερε ο Κούγκλερ με μια ταινία τρόμου από το πουθενά.

Το Sinners ήταν η ταινία που υποτίθεται ότι θα κατέστρεφε το Χόλιγουντ. Μια σκοτεινή ιστορία με βρικόλακες για τη ζωή στον νότο του Τζιμ Κρόου, με καστ στην πλειοψηφία τους μαύρους, γυρισμένη σε Imax 70mm ήταν ένα ριψοκίνδυνο πρότζεκτ.

Ο Ράιαν Κούγκλερ, ο καταξιωμένος σκηνοθέτης που καθιερώθηκε μετά από το κολοσσιαίο franchise Black Panther της Marvel, θεωρήθηκε ότι ήταν ο τρελός του χωριού επειδή προσπάθησε να φέρει στην οθόνη ένα σενάριο που ο ίδιος είπε ότι συνέταξε σε δύο μήνες.

Η Warner Bros, το στούντιο που διαχειριζόταν τον προϋπολογισμό της ταινίας, ύψους σχεδόν 100 εκατομμυρίων δολαρίων, υποτίθεται ότι δεν ήξερε τι έκανε χι μόνο επειδή έδωσε τόσα πολλά χρήματα για την παραγωγή αλλά και επειδή συμφώνησε σε εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους συμφωνίας συγγραφής που έδιναν στον Κούγκλερ τον έλεγχο της τελικής έκδοσης της ταινίας και πλήρη δικαιώματα μετά από 25 χρόνια.

Οι αναλυτές του Χόλιγουντ ήταν πεπεισμένοι ότι η ταινία δεν θα έβγαζε ποτέ τα χρήματα της και ότι το μεγάλο στοίχημα της Warner Bros «θα μπορούσε να είναι το τέλος του συστήματος των στούντιο». Οι Sinners δεν επέτρεψαν ποτέ αυτόν τον κυνισμό να επηρεάσει την ορμή τους με την ταινία να είναι ό,τι πιο πολιτικό έβγαλε η βιομηχανία σε καιρούς ICE.

Aνάσταση στα ταμεία

Οι Sinners προσγειώθηκαν στους κινηματογράφους το Σαββατοκύριακο του Πάσχα και έφεραν τη δική τους «θαυματουργή ανάσταση» -έφεραν 368 εκατομμύρια δολάρια και έγιναν η πρωτότυπη ταινία με τα υψηλότερα έσοδα τα τελευταία 15 χρόνια, και η 10η πιο εμπορική ταινία όλων των εποχών με σήμανση R , φέρνοντας περισσότερα έσοδα από τον Εξολοθρευτή 2 και το Hangover. Βέβαια κατάφεραν πολλά περισσότερα.

Σε μια εποχή που η μαύρη κοινότητα και η επιδραστικότητα και κληρονομιά της στην κουλτούρα των ΗΠΑ δέχονται επίθεση, οι Sinners προκάλεσαν συζήτηση του zeitgeist γύρω από τη μαύρη ιστορία, την πολιτιστική διαγραφή και την πολιτική της βιομηχανίας ψυχαγωγίας.

Το γεγονός ότι η ταινία Sinners ξεπέρασε κάθε προσδοκία και έγινε η πιο καθοριστική ταινία της χρονιάς για τον The Guardian επιβεβαιώνει τη μοναδική πινελιά του Μίδα Κούγκλερ που μοιάζει να ξέρει αυτό που θέλει ο κόσμος χωρίς να δημιουργεί άδεια, έρημωμένα από όραμα και ψυχή, προϊόντα.

Το σενάριό του μπορεί να χρειάστηκε δύο μήνες για να γραφτεί, αλλά βασίστηκε σε χρόνια έρευνας πάνω στη λαογραφία του Δέλτα του Μισισιπή, τα πολιτιστικά μοτίβα της προπολεμικής περιόδου και την ιστορία της μπλουζ – μια βαθιά έρευνα που ξεκίνησε με τον εκλιπόντα θείο του να τον μυεί στο είδος μέσω της συλλογής δίσκων του ως παιδί.

Ο Κούγκλερ χάθηκε στα αρχεία της δεκαετίας του 1930 και στους μύθους των αυτόχθονων πληθυσμών αντλώντας έμπνευση από όσα μοιράστηκαν μαζί του καθηγητές ιστορίας πανεπιστημίων και Κινέζοι μετανάστες – κοινότητες συχνά ξεχασμένες στην ιστορία του αμερικανικού νότου.

Και όπως πάντα, ο Κούγκλερ καταφέρνει να ενσωματώσει αυτές τις πολλαπλές ιστορικές αναφορές με το μεταφυσικό και τη θρησκεία χωρίς να «επιβαρύνει» την αφήγηση της νυχτερινής επιβίωσης των Sinners ή να δυσκολέψει το εξαιρετικά ικανό καστ του.

Μνήμη που δαγκώνει βαθιά

Εκμεταλλευόμενος την ιογενή δημοφιλία του σινεμά του τρόμου ο Κούγκλερ απέφυγε τα κλισέ και έφερε στη μεγάλη οθόνη το πραγματικό Τέρας του συστημικού ρατσισμού και της αποικιοκρατίας.

Επιλέγοντας σκόπιμα να τοποθετήσει τη δράση του στο Κλαρκσντέιλ του Μισισιπή, μια πόλη-ορόσημο στην ιστορία των μπλουζ και αποθεώνοντας τα ιστορικά juke joint, τα βαρελόσπιτα όπου οι μαύροι έστηναν τους δικούς τους, παράνομους, χορούς για να ανασάνουν μέσα στο δολοφονικό νέφος της λευκής υπεροχής που τους καταδίωκε, ο μαύρος δημιουργός έστησε μια ιστορία που απαιτεί από τον θεατή να θυμηθεί την ιστορία μιας Αμερικής μοχθηρής και αιματοβαμμένης.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη The New Yorker (@newyorkermag)

Επιπλέον ο Κούκγλερ επιβεβαίωσε πως ο Μάικλ Μπ. Τζόρνταν που υποδύθηκε το διπλό πρωταγωνιστικό ρόλο -τα αδέρφια Στακ και Σμόουκ- είναι κάτι περισσότερο από ένας όμορφος πρωταγωνιστής.

Στο Sinners ο Τζόρνταν έδωσε την ερμηνεία της καριέρας του, ενώ εμφύσησε χιούμορ και ηρωισμό στους δίδυμους ήρωες και πρωταγωνιστές σε αυτή την αλληγορία για τον τρόμο που δαγκώνει βαθιά τη μνήμη και την κληρονομιά.

Η ταινία που έχει ήδη γράψει πλέον ιστορία με τις 16 (!) υποψηφιότητες ήταν μια εμπορική επιτυχία που κέρδισε ακόμη και τους πιο αυστηρούς κριτικούς δικαίωσε όλους όσοι εμπιστεύθηκαν τον Κούγκλερ. «Πιστεύω στον κινηματογράφο», έγραψε ο ίδιος σε μια ευχαριστήρια επιστολή προς τους θαυμαστές του Sinners.

«Πιστεύω στην θεατρική εμπειρία. Πιστεύω ότι είναι απαραίτητος πυλώνας της κοινωνίας. Το να βλέπω την αντίδρασή σας στην ταινία με αναζωογόνησε εμένα και πολλούς άλλους που πιστεύουν σε αυτή τη μορφή τέχνης».