Χαρίτσης: Η ακρίβεια δεν είναι λογιστική άσκηση, το «πλαφόν» δεν περιορίζει τις αυξήσεις στις τιμές

«Το ‘πλαφόν» ακούγεται αυστηρό. Στην πραγματικότητα αφήνει την τιμή να συνεχίσει την ανοδική πορεία της», επισήμανε ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς, Αλέξης Χαρίτσης, για τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση.

«Και ενώ στη χώρα μας ο πληθωρισμός συνεχίζει την αυξητική πορεία του, με διψήφιες μάλιστα αυξήσεις σε βασικά είδη διατροφής και στις ανάγκες στέγασης, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σήμερα ‘πλαφόν στο περιθώριο κέρδους’ σε καύσιμα και σούπερ μάρκετ. Όχι πλαφόν στις τιμές, αλλά στο ποσοστό κέρδους. Το ίδιο εργαλείο που θεσπίστηκε μέσα στην πανδημία για να περιοριστεί η αισχροκέρδεια. Και που παρέμεινε σε ισχύ τα επόμενα χρόνια. Τα ίδια χρόνια που οι τιμές στα τρόφιμα ανέβαιναν μήνα με τον μήνα. Τα ίδια χρόνια που ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε», ανέφερε ο κ. Χαρίτσης, σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Παράλληλα, πρόσθεσε πως «το πρόβλημα είναι ότι η ακρίβεια δεν είναι λογιστική άσκηση. Είναι οι λογαριασμοί που ματώνουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς. Οι λογαριασμοί που θα συνεχίζουν να εκτοξεύονται όσο η κυβέρνηση κάνει κούφιες ανακοινώσεις χωρίς να κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις».

Ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς πρότεινε πλέγμα παρεμβάσεων για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τονίζοντας καταληκτικά ότι η κυβέρνηση εξήγγειλε μέτρα «χωρίς επί της ουσίας να παίρνεις κανένα».

Όσα ανέφερε ο Αλέξης Χαρίτσης:

«Πώς να εξαγγείλεις μέτρα χωρίς να εξαγγείλεις τίποτα

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μάς απειλεί με δεκάδες τρόπους.

Ο πιο άμεσος: το άγριο κύμα ανατιμήσεων στην ενέργεια, στα καύσιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης.

Και ενώ στη χώρα μας ο πληθωρισμός συνεχίζει την αυξητική πορεία του, με διψήφιες μάλιστα αυξήσεις σε βασικά είδη διατροφής και στις ανάγκες στέγασης, η κυβέρνηση ανακοίνωσε σήμερα ‘πλαφόν στο περιθώριο κέρδους’ σε καύσιμα και σούπερ μάρκετ.

Όχι πλαφόν στις τιμές, αλλά στο ποσοστό κέρδους.

Το ίδιο εργαλείο που θεσπίστηκε μέσα στην πανδημία για να περιοριστεί η αισχροκέρδεια. Και που παρέμεινε σε ισχύ τα επόμενα χρόνια.

Τα ίδια χρόνια που οι τιμές στα τρόφιμα ανέβαιναν μήνα με τον μήνα. Τα ίδια χρόνια που ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε.

Αν το μέτρο λειτουργούσε, θα το είχαμε δει.

Αν δεν λειτουργεί, τότε απλώς ανακοινώνεται για να δημιουργείται η εντύπωση παρέμβασης.

Το ‘πλαφόν’ ακούγεται αυστηρό. Στην πραγματικότητα αφήνει την τιμή να συνεχίσει την ανοδική πορεία της.

Δεν βάζει όριο στην τιμή της βενζίνης. Βάζει όριο στο περιθώριο κέρδους.

Αν όμως αυξηθεί το κόστος στη διύλιση, στην εισαγωγή, στη χονδρική –όπως εν προκειμένω ήδη συμβαίνει– η τιμή στην αντλία μπορεί να συνεχίσει να ανεβαίνει χωρίς να παραβιάζεται κανένα πλαφόν.

Το πρόβλημα είναι ότι η ακρίβεια δεν είναι λογιστική άσκηση.

Είναι οι λογαριασμοί που ματώνουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.

Οι λογαριασμοί που θα συνεχίζουν να εκτοξεύονται όσο η κυβέρνηση κάνει κούφιες ανακοινώσεις χωρίς να κάνει ουσιαστικές παρεμβάσεις.

Η Ελλάδα, όμως, βρίσκεται ήδη στον πάτο της Ευρώπης (και) ως προς την αγοραστική δύναμη.

Η νέα κρίση επιβάλλει αποφασιστικές παρεμβάσεις προστασίας της κοινωνίας:

• Μηδενικός ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής: γάλα, ψωμί, λάδι, βούτυρο, ζάχαρη, αλεύρι.

• Μείωση ΦΠΑ στα υπόλοιπα τρόφιμα και προϊόντα μαζικής χρήσης.

• Μείωση ΕΦΚ στα καύσιμα στα κατώτατα όρια της Ε.Ε.

• Πλαφόν στις τιμές σε βασικά αγαθά με βάση τις μέσες ευρωπαϊκές τιμές.

• Σοβαρή εποπτεία της αγοράς. Πραγματικοί ελεγκτικοί μηχανισμοί που αντιμετωπίζουν κερδοσκοπία και μονοπωλιακές πρακτικές.

Ως προς το κόστος ενέργειας, θα έπρεπε εδώ και καιρό να έχουν υλοποιηθεί ουσιαστικά μέτρα:

• Διαχωρισμός της αγοράς φυσικού αερίου από τις ΑΠΕ, ώστε να μην καθορίζουν οι ακριβότερες μορφές ενέργειας την τιμή όλων.

• Πλαφόν στη μέγιστη τιμή που μπορεί να προσφερθεί στη spot αγορά, αλλά και στην προημερήσια και ενδοημερήσια αγορά ηλεκτρικής ενέργειας.

• Ενισχυμένη εποπτεία και ουσιαστική παρέμβαση από την Επιτροπή Ανταγωνισμού και την Ρυθμιστική Αρχή για την αντιμετώπιση της χειραγώγησης τιμών στην αγορά ενέργειας.

Όλα αυτά θα ήταν πραγματικές παρεμβάσεις.

Θα δημιουργούσαν συγκρούσεις, θα είχαν κόστος, αλλά θα άλλαζαν και τις ισορροπίες υπέρ των πολλών.

Γι’ αυτό δεν ανακοινώνονται. Δεν φταίει ο ‘δημοσιονομικός χώρος’, φταίει η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης να αντιμετωπίζει την κρίση ως ευκαιρία και την κερδοσκοπία ως εργαλείο περαιτέρω καρτελοποίησης της οικονομίας.

Και κάπως έτσι ολοκληρώνεται το μικρό πολιτικό θαύμα:

να εξαγγέλλεις μέτρα χωρίς επί της ουσίας να παίρνεις κανένα».