28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Τα 5 ντοκιμαντέρ για το περιβάλλον από τη Γροιλανδία στον Καναδά

Ντοκιμαντέρ για την ευθραυστότητα και την απίστευτη ομορφιά του πλανήτη μας, για τον κόσμο μας που αλλάζει με γρήγορους ρυθμούς, θα προβληθούν στο 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου.

Ας κάνουμε τη Γροιλανδία πράσινη ξανά / Jason’s Box

Michael Strassburger

Ένα περιβαλλοντικό ντοκιμαντέρ με μαγευτικά τοπία από τη Γροιλανδία, το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, που στέκει μεταξύ Αρκτικού και Ατλαντικού Ωκεανού. Όσο εντυπωσιακές κι αν είναι όμως οι εικόνες, στο νότιο τμήμα της οι πάγοι λιώνουν με ραγδαίους ρυθμούς, ταχύτερα από οπουδήποτε στον πλανήτη.

Το ντοκιμαντέρ ακολουθεί έναν φημισμένο επιστήμονα που μελετά τους παγετώνες και την απώλεια πάγου στην περιοχή εδώ και τρεις δεκαετίες, και παράλληλα εργάζεται για την υποστήριξη των προσπαθειών αναδάσωσης του νησιού, με στόχο ένα πιο βιώσιμο μέλλον.

Μαζί με τις τοπικές κοινότητες και διεθνείς εθελοντές, μια φιλανθρωπική πρωτοβουλία έχει φυτέψει χιλιάδες αυτόχθονα δέντρα, ενώ παράλληλα εκπαιδεύει τα παιδιά σχετικά με την περιβαλλοντική διαχείριση.

Η ταινία διερευνά πώς τα εύθραυστα οικοσυστήματα μπορούν να εμπνεύσουν συλλογική δράση κατά της κλιματικής αλλαγής, μέσα από την επιστήμη, τον ακτιβισμό και τη συνεργασία.

Seablindness / Άγνοια θαλάσσης

Tereza Smetanová

Σλοβακία

2025, 30΄

Το 90% όλων αυτών που καταναλώνουμε φτάνουν σε εμάς με πλοίο.

Το Άγνοια θαλάσσης εξερευνά τον ενδιάμεσο χώρο άναμεσα στα λιμάνια, εκεί όπου η στεριά συναντά την θάλασσα και γίνεται η διακίνηση του κεφαλαίου.

Σε ένα ταξίδι κατά μήκος των ποικίλων ακτογραμμών, λαμβάνουμε ένα διακριτικό κλήσεως ασυρμάτου από αποκλεισμένους ναυτικούς.

Αυτό το ντοκιμαντέρ-ποίημα διερευνά το οικολογικό άγχος. Δεν μιλά για όσους το νιώθουν αλλά απευθύνεται σε αυτούς.

Frost Without Snow and Ice / Ψύχος χωρίς χιόνι και πάγο

Ασγκέιρ Χέλγκεσταντ

Εδώ και πάνω από μία δεκαετία στο Σβάλμπαρντ, έναν τόπο που υφίσταται την ταχύτερη υπερθέρμανση στη γη, ο Νορβηγός κινηματογραφιστής Ασγκάιρ παρακολουθεί την συναρπαστική ζωή μιας πολικής αρκούδας ονόματι Φροστ (δηλαδή «Ψύχος»)– μιας μητέρας που αγωνίζεται να μεγαλώσει τα μικρά της (που λέγονται «Χιόνι» και «Πάγος») σε μια ραγδαία μεταβαλλόμενη Αρκτική.

Αυτό το βαθιά προσωπικό ταξίδι τον μετουσιώνει από παρατηρητή σε αφηγητή.

Ωθούμενος από το πάθος του να συνδεθεί με τη φύση και να αποκαλύψει τις καταστροφικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και της ανθρώπινης παρέμβασης σε αυτό το ευαίσθητο οικοσύστημα, ο Ασγκάιρ αναστοχάζεται τη συνάντησή του με τη Φροστ και θέτει τελικά το ερώτημα: μπορούν η ενσυναίσθηση και η κατανόηση να γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στους ανθρώπους και τα μη ανθρώπινα όντα, προτού να είναι πολύ αργά;

Μια πανέμορφη ιστορία για την αγάπη, την απώλεια και την επιβίωση σε ένα από τα πιο ευάλωτα οικοσυστήματα της Γης – ένα συγκινητικό αφιέρωμα στη Φροστ και την ανθεκτικότητα της ζωής στην Αρκτική.

Nuisance Bear / Η ενοχλητική αρκούδα

Τζακ Γουάισμαν, Γαμπριέλα Όσιο Βάντεν

«Δεν έχω ξαναπεί αυτή την ιστορία. Μπορεί να φαίνεται απλή, αλλά κάθε ιστιρία είναι ένας λαβύρινθος που μας οδηγεί κάπου που δεν ξαναβρεθήκαμε ποτέ»:

Έτσι ξεκινά να αφηγείται ένας ηλικιωμένος Ινουίτ την ιστορία του τόπου του, του Τσόρτσιλ της Μανιτόμπα του Καναδά, «της Παγκόσμιας Πρωτεύουσας της Πολικής Αρκούδας», εκεί όπου καταλήγουν χιλιάδες μεγαλόσωμα ζώα ακολουθώντας τον ρυθμό του σύμπαντος και τον σχηματισμό των πάγων.

Καθώς ξετυλίγεται λυρικά και μεγαγχολικά ένας αρχέγονος μίτος που συνυφαίνει το ανθρώπινο με το μη ανθρώπινο, μια «ενοχλητική» παρουσία αναταράσσει ένα αχανές τοπίο που έχει ήδη αλλοιωθεί από την ανθρώπινη παρέμβαση – τον υπερτουρισμό, τις εξορύξεις, τη βιομηχανοποίηση, τη μαζική κατοίκηση ή την ερημοποίηση.

Ξανασυστήνοντάς μας μια πρωταγωνίστρια που γνωρίσαμε σε μια από τις πιο εντυπωσιακές και πετυχημένες μικρού μήκους ταινίες των τελευταίων ετών (το ομότιτλο Nuisance Bear [24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, 3ο Evia Film Project]), το σκηνοθετικό δίδυμο από τις παρυφές του αρκτικού κύκλου υπονομεύει το κυριαρχικό βλέμμα του ανθρώπου στον πλανήτη.

Και προτείνει ένα σινεμά κατ’ ουσίαν οικολογικό – ένα οικοσύστημα όπου όλα τα όντα περιηγούνται με τον ίδιο τρόπο, γελώντας, πονώντας, απορώντας και αναζητώντας τροφή για την επόμενη μέρα.

Level / Στάθμη

Carlos Mora Fuentes, Anna Berkhof

Το Level μιλά για τοπία. Τοπία που αλλάζουν ανεπιστρεπτί εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Κουβαλάμε μνήμες από τοπία που δεν υπάρχουν πια. Μας λείπουν.

Οι διαφορετικές στιβάδες της ταινίας εδράζονται σε μια οικουμενική αφήγηση: η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου οδηγεί σε μια περίοδο ενδοσκόπησης, όμως με τον χρόνο ανοίγει χώρος και για καινούργια πράγματα