Τσίπρας: «Ξέρω από που προέρχομαι, ξέρω που θέλω να πάμε – Ανάμεσα στη ζωή και την επιβίωση επιλέγω τη ζωή»

Μια συγκινησιακή φόρτιση την είχε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της παρουσίας του βιβλίου του «Ιθάκη» στα Ιωάννινα. Η φόρτιση βέβαια ήταν κατά κάποιο τρόπο αναμενόμενη καθώς η Ήπειρος είναι ο τόπος καταγωγής του και ταυτόχρονα μια περιοχή όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης, εξαιρετικά υποβαθμισμένη. Ένας τόπος που, όπως είπε ο ίδιος, «όχι μόνο δεν ευημερεί, αλλά φυτοζωεί και ερημώνει».

Με αφορμή το παράδειγμα της Ηπείρου αναφέρθηκε στα πολύ σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ολόκληρη η Περιφέρεια, όχι μόνο στην Ήπειρο αλλά και αλλού. «Θα είναι μια χώρα των ξενιτεμένων, με ερειπωμένα χωριά, φυσικές καταστροφές και ένα γενικό αίσθημα διάλυσης του κοινωνικού ιστού, ή μια χώρα όπου το να μεγαλώνεις στο Αθαμάνιο και στο κάθε Αθαμάνιο (σ.σ. το χωριό καταγωγής του στην Άρτα), θα σου προσφέρει συγκρίσιμες δυνατότητες με το να ζεις στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη;», αναρωτήθηκε.

Το μοντέλο της «φτηνής ανάπτυξης»

Απαντώντας στο ερώτημά του κατηγόρησε την κυβέρνηση για την εγκατάλειψη της Περιφέρειας και της υπαίθρου, αναλύοντας το μοντέλο των κοινωνικών ανισοτήτων που ακολουθεί και που ακούει, όπως είπε, στο όνομα «φτηνή ανάπτυξη». Με την ορολογία αυτή βρήκε την ευκαιρία να αναφερθεί στην έλλειψη κανόνων, στην απουσία σεβασμού στο περιβάλλον, αλλά και σε εκείνη των ελέγχων.

Επ’ αυτού σχολίασε σχετικά για το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη και στην απώλεια των 5 εργατριών. «Γιατί η ζωή τους κόστιζε λιγότερο από την ανάγκη της εργοδοσίας να δουλεύει αδιάκοπα η παραγωγή, χωρίς σταματημό για ελέγχους ασφαλείας. Από την ανάγκη για αυξημένα κέρδη. Και την επόμενη μέρα της τραγωδίας είδαμε πάλι το χιλιοπαιγμένο και εξοργιστικό έργο της «κακιάς στιγμής». Δεν ήταν όμως η κακιά στιγμή. Ήταν το μοιραίο αποτέλεσμα αυτού του μοντέλου της φτηνής ανάπτυξης», είπε, ο κ. Τσίπρας προσθέτοντας:

«Αυτό το μοντέλο πάει χέρι-χέρι με την αδιαφάνεια. Με τη συγκάλυψη, τη διαστρέβλωση, το μπάζωμα. Ξεπέρασαν τους διακόσιους σε έναν χρόνο οι νεκροί σε εργατικά ατυχήματα, αλλά τα στατιστικά της κυβέρνησης τα βρίσκουν όλα μια χαρά».

Αδιαφάνεια και Διαφάνεια

Εν συνεχεία και με δεδομένο ότι το Ινστιτούτο του ετοιμάζεται να παρουσιάσει επίσημα τη Διαφάνεια -ένα έργο που αποτελεί μετεξέλιξη της Διαύγειας- και που έχει στόχο ακόμη περισσότερη διαφάνεια στο δημόσιο βίο και στα οικονομικά του κράτους, ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε σκληρή κριτική στην κυβέρνηση.

«Θέλετε να σας μιλήσω με νούμερα; Την εξαετία 2020-2025 το 35% των συνολικών δημόσιων πόρων, δηλαδή πάνω από 27 δις διοχετεύτηκε μέσω αδιαφανών διαδικασιών. Το 75% των συνολικών συμβάσεων που σύναψε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή πάνω από ένα εκατομμύριο συμβάσεις επί συνόλου 1,3 εκατομμυρίων, δόθηκαν με απευθείας αναθέσεις και κλειστούς διαγωνισμούς».

Και συνέχισε μιλώντας για τις εταιρίες-μαϊμού, που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς, σε καρτέλ που σχηματίζονται με την ανοχή της κυβέρνησης, ενώ κατέκρινε έντονα και τη φράση «το τζάμπα πέθανε», όπως ειπώθηκε από βουλευτίνα της ΝΔ πριν από λίγες μέρες προκαλώντας σειρά αντιδράσεων.

«Αν τους πεις ότι ο εκπαιδευτικός δεν έχει να ζήσει, δεν του φτάνουν τα 800 ευρώ για να ζήσει, αυτοί που έχουν επιβάλει τη διασπάθιση σε ημέτερους του δημόσιου χρήματος και την καρτελοποίηση της οικονομίας, σου απαντάνε: Το τζάμπα πέθανε. Καταλάβατε; Το τζάμπα πέθανε», είπε ο κ. Τσίπρας.

«Πολιτική επιλογή»

Αμέσως μετά ο κ. Τσίπρας προχώρησε σε μια περισσότερο αναλυτική παρουσίαση του έργου Διαφάνεια, εξηγώντας με ποιους τρόπους είναι καλύτερη από τη Διαύγεια και πως η λειτουργία της εξυπηρετεί ακόμα περισσότερο το δημόσιο συμφέρον, υποστηρίζοντας πως η εφαρμογή μιας τέτοιας πλατφόρμας είναι πάντα «πολιτική επιλογή» απέναντι στη διαφθορά και τη διασπάθιση δημόσιων πόρων.

Τόνισε λοιπόν ότι το ζήτημα είναι βαθιά «πολιτικό» και αυτό επειδή «κλείνει το δρόμο στην ασυδοσία και τις συναλλαγές στο παρασκήνιο, που κοστίζουν ζωές. Διαφάνεια παντού, λοιπόν, και για όλους, όσο ψηλά κι αν στέκονται και ό,τι πορτοφόλι κι αν διαθέτουν. Αυτή είναι η δική μας αδιαπραγμάτευτη επιλογή. Αυτό είναι το δικό μας όραμα και το δικό μας σχέδιο για την Ελλάδα».

Από την κριτική του κ. Τσίπρα δεν έλειψαν οι αναφορές στη σπουδή της κυβέρνησης να προχωρήσει στη συζήτηση για μια νέα, αναθεώρηση του Συντάγματος. «Μπορεί ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα;», έθεσε το ρητορικό ερώτημα υποστηρίζοντας με σειρά επιχειρημάτων ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν μπορεί να φυλάξει ή να βελτιώσει το Σύνταγμα σε σειρά θεμάτων τα οποία πρώτος ο ίδιος έχει καταπατήσει.

Οι επτά ρήξεις για την Περιφέρεια

Ένα από τα σημεία που ξεχώρισαν από την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα ήταν οι επτά προτάσεις που κατέθεσε -«ρήξεις» τις χαρακτήρισε- για την αναβάθμιση της Περιφέρειας ώστε να εμποδιστεί η περαιτέρω παρακμή της. Πιο συγκεκριμένα μίλησε για

• Πρώτη ρήξη: Μη κερδοσκοπικές ενεργειακές κοινότητες με προτεραιότητα στο δίκτυο
• Δεύτερη ρήξη: Θεσμική κατοχύρωση της Κοινοτικά Υποστηριζόμενης Γεωργίας
• Τρίτη ρήξη: Ενίσχυση της τοπικής οικονομίας από ανακατεύθυνση Δημόσιων δαπανών
• Τέταρτη ρήξη: Τεχνολογική αυτονομία
• Πέμπτη ρήξη: Νόμος περί ακαλλιεργησίας για την αξιοποίηση της γης
• Έκτη ρήξη:  Ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων στις τοπικές οικονομίες
• Έβδομη ρήξη: Θεσμοθέτηση θετικών διακρίσεων υπέρ της υπαίθρου

Προστασία της ανθρώπινης ζωής

Με αφορμή την έκτη ρήξη -την ενσωμάτωση μεταναστών και προσφύγων στις τοπικές οικονομίες- βρήκε την ευκαιρία να αναφερθεί στο τραγικό ναυάγιο της Χίου. «Πρώτα και κύρια η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι ιερή και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αποτελεί ντροπή για τον λαό μας και την ιστορία του, να λέμε ότι στις βάρκες αυτές έχουμε εισβολείς. Όχι. Έχουμε ανθρώπους που προσπαθούν να σωθούν από τον πόλεμο, τη βία ή από την φτώχεια. Δεν μπορεί κάθε λίγο να έχουμε τραγωδίες στη θάλασσα και να δίνουμε συγχαρητήρια.
Πρέπει να υπάρξει επιτέλους απόλυτη διαφάνεια και αξιόπιστη έρευνα για το τι έγινε. Όχι άλλη συγκάλυψη», σημείωσε με νόημα…

Συνεχίζοντας στο ίδιο πνεύμα σημείωσε πως «είναι αναγκαία μια άλλη μεταναστευτική πολιτική που να βασίζεται σε ασφαλείς, νόμιμες οδούς και ένταξη των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα. Με γνώμονα τις ανάγκες κάθε κλάδου και κάθε περιφέρειας της χώρας. Σε διάλογο με τους συνεταιρισμούς και την τοπική αυτοδιοίκηση. Μια πολιτική που θα συνεισφέρει στην οικονομία, στο δημογραφικό και στο ασφαλιστικό. Που θα δίνει τη δυνατότητα και σε ανθρώπους που ζούνε στη χώρα εδώ και χρόνια, να δουλέψουν νόμιμα και τίμια με αξιοπρεπείς συνθήκες και να συμβάλλουν στην ελληνική οικονομία».

Με Αγγελόπουλο και Μπρεχτ

Ξεχωριστές ήταν και οι στιγμές όπου αναφέρθηκε τόσο στον αείμνηστο σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο και στη σκηνή από την ταινία «Κυνηγοί» με τους ανθρώπους στις βάρκες με τις κόκκινες σημαίες στη λίμνη. «Δεν σας κρύβω ότι συγκινούμαι με αυτή τη φωτογραφία γιατί είναι δεμένη με την πιο ωραία αφίσα των φοιτητικών μου χρόνων. Η φωτογραφία από τους κυνηγούς του Αγελόπουλου και η φράση του Μπρεχτ : «γιατί να λέμε βίαια τα νερά και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν»», είπε και συμπλήρωσε: «βίαιη δεν είναι η επιθυμία των ανθρώπων για μια καλύτερη ζωή. Αλλά οι απροσπέλαστες όχθες ενός συστήματος που την περιορίζει».

Η μεγάλη αφήγηση

«Αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα λοιπόν, είναι ένα βλέμμα σαν αυτό του Αγγελόπουλου: Που θα έχει την περιφέρεια στο επίκεντρο.
Που θα μετατρέπει το τοπικό σε παγκόσμιο. Που θα δημιουργεί τη μεγάλη αφήγηση, αυτή που δίνει περιεχόμενο στη ζωή μας. Και νόημα στους αγώνες μας», σημείωσε ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας παράλληλα την ανάγκη για την προσπάθεια ανασύνθεσης και επανίδρυσης μιας κυβερνώσας, αριστερής προοδευτικής παράταξης. Κι εκεί έστειλε το μήνυμα σε όσους… αδημονούν.

«Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί σχέδιο, απαιτεί κινητοποίηση, απαιτεί χρόνο. Μα πάνω από όλα απαιτεί όραμα και έμπνευση. Για την πατρίδα μας και τις ζωές μας. Ξέρω ότι δεν σας προτείνω έναν εύκολο δρόμο. Αλλά εμείς εδώ δεν είμαστε για τα εύκολα. Είμαστε για τα μεγάλα», είπε εν μέσω χειροκροτημάτων και κατέληξε:

«Όταν λοιπόν, το μεγάλο ερώτημα που θέτει στη πλειοψηφία της κοινωνίας μας, σχεδόν στα 4/5, η σημερινή κυβέρνηση με τη πολιτική της ακρίβειας και των ανισοτήτων, είναι: Ζωή ή επιβίωση; Εγώ απαντώ, ζωή. Και νιώθω, ότι το ίδιο απαντάτε κι εσείς. Και για αυτό βρίσκομαι εδώ. Γιατί ξέρω από που προέρχομαι. Και για αυτό ξέρω που θέλω να πάμε. Όλες και όλοι μαζί».