Το σεξουαλικό σκάνδαλο που διέλυσε την καριέρα του Τζέρεμι Θορπ και «σφράγισε» την πρωθυπουργία της Θάτσερ

Για χρόνια, η προσωπική ζωή του Τζέρεμι Θορπ αποτελούσε ένα κοινό μυστικό στους διαδρόμους της εξουσίας.

Ο ηγέτης των Βρετανών Φιλελευθέρων, ανερχόμενο αστέρι του πολιτικού κατεστημένου και πιθανός μελλοντικός πρωθυπουργός, διατηρούσε μια παράνομη –τότε– ομοφυλοφιλική σχέση. Όλοι γνώριζαν, κανείς δεν μιλούσε. Μέχρι που ένας απρόβλεπτος και απελπισμένος άνθρωπος αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή μέσα σε ένα δικαστήριο.

Στις 29 Ιανουαρίου 1976, ο Νόρμαν Σκοτ σηκώθηκε όρθιος σε μια φαινομενικά ασήμαντη δικαστική διαδικασία και δήλωσε ότι καταδιώκεται «εξαιτίας της σεξουαλικής του σχέσης με τον Τζέρεμι Θορπ».

Από εκείνη τη στιγμή, ένα σκάνδαλο που είχε θαφτεί για πάνω από μία δεκαετία βγήκε στο φως και η Βρετανία βρέθηκε αντιμέτωπη με μια ιστορία τόσο αλλόκοτη που έμοιαζε βγαλμένη από μυθιστόρημα.

Ο άνθρωπος του κατεστημένου

Ο Θορπ είχε όλα όσα χρειαζόταν για να φτάσει στην κορυφή. Απόφοιτος του Ίτον, χαρισματικός ρήτορας στην Οξφόρδη, εκλεγμένος βουλευτής στα 30 του, ενσάρκωνε το πρότυπο του λαμπρού πολιτικού της εποχής.

Δεν έκρυβε ότι ονειρευόταν την πρωθυπουργία – ακόμη και έναν γάμο με την πριγκίπισσα Μαργαρίτα. Πίσω όμως από τη δημόσια εικόνα, ζούσε μια διπλή ζωή.

Σε μια Βρετανία όπου η ανδρική ομοφυλοφιλία ήταν ποινικό αδίκημα μέχρι το 1967, η αποκάλυψη θα μπορούσε να καταστρέψει τα πάντα. Παρ’ όλα αυτά, ο Θορπ έδειχνε να απολαμβάνει το ρίσκο.

Ο Νόρμαν Σκοτ και τα γράμματα

Το 1961 γνώρισε τον Νόρμαν Σκοτ, έναν νεαρό που εργαζόταν σε στάβλους και πάλευε με τη φτώχεια και σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας.

Η σχέση τους ήταν βαθιά άνιση: από τη μία ένας πανίσχυρος πολιτικός, από την άλλη ένας ευάλωτος άνθρωπος που εξαρτιόταν οικονομικά και συναισθηματικά.

Ο Θορπ τον βοηθούσε, τον έντυνε, τον σύστηνε στους κύκλους του. Όταν η σχέση έληξε, φρόντισε να εξαφανίσει κάθε ίχνος. Ο Σκοτ, αντίθετα, κράτησε τα ερωτικά γράμματα – αποδείξεις που αργότερα θα αποκτούσαν καθοριστική σημασία.

Όταν ο Σκοτ άρχισε να μιλά σε φίλους και στην αστυνομία, το κράτος κοίταξε αλλού. Οι μυστικές υπηρεσίες διέθεταν ήδη φακέλους για την «ευάλωτη» ιδιωτική ζωή του Θορπ, όμως τίποτα δεν ερευνήθηκε.

Η Βρετανία των αρχών της δεκαετίας του ’60 είχε ήδη τραυματιστεί από σκάνδαλα σεξ και κατασκοπείας· ένα ακόμη, με πρωταγωνιστή έναν αρχηγό κόμματος, θεωρούνταν αδιανόητο. Δεν χρειάστηκε επίσημη συγκάλυψη· αρκούσαν οι άγραφοι κανόνες.

Όταν η σιωπή δεν εξαγοράζεται

Ο Σκοτ δεν σταμάτησε. Έφτασε μέχρι το σημείο να γράψει στη μητέρα του Θορπ, προκαλώντας πανικό. Ο Θορπ ζήτησε βοήθεια από φίλους και συνεργάτες, που επιχείρησαν να «τακτοποιήσουν» τον Σκοτ με χρήματα και υποσχέσεις. Τίποτα δεν λειτούργησε. Κάπου εκεί γεννήθηκε μια πιο σκοτεινή ιδέα: ο εκφοβισμός – ή, όπως αποδείχθηκε, κάτι πολύ χειρότερο.

Το 1975, ένας άνδρας που παρουσιαζόταν ως ιδιωτικός ντετέκτιβ πήρε τον Σκοτ για νυχτερινή βόλτα στην εξοχή. Μαζί τους ήταν και ο σκύλος του, η Ρίνκα. Σε έναν έρημο δρόμο, ο άνδρας πυροβόλησε και σκότωσε το ζώο και έπειτα έστρεψε το όπλο στον Σκοτ. Το όπλο μπλόκαρε και ο Σκοτ επέζησε.

Την ίδια στιγμή, το πολιτικό «εκκρεμές» μετακινούνταν αποφασιστικά προς τα δεξιά. Η άνοδος της Μάργκαρετ Θάτσερ σήμαινε το τέλος της μεταπολεμικής ανοχής και των κοινωνικών πειραματισμών.

Σε αυτό το κλίμα, η υπόθεση Θορπ δεν αντιμετωπίστηκε μόνο ως προσωπικό δράμα, αλλά ως προειδοποίηση: η φιλελεύθερη πολιτική, η σεξουαλική απελευθέρωση και η θεσμική επιείκεια δεν είχαν θέση στη νέα, αυστηρή αφήγηση της Βρετανίας που ερχόταν.

Η «δίκη του αιώνα»

Η υπόθεση κλιμακώθηκε όταν οι αποκαλύψεις έγιναν δημόσιες και ο Τύπος μίλησε για «τη δίκη του αιώνα». Ο Θορπ και συνεργάτες του παραπέμφθηκαν για συνωμοσία με σκοπό τη δολοφονία του Σκοτ. Το 1979, έπειτα από μια εξαιρετικά ευνοϊκή αγόρευση του δικαστή που απαξίωσε τους βασικούς μάρτυρες, ο Θορπ αθωώθηκε. Η πολιτική του καριέρα, ωστόσο, είχε ήδη τελειώσει.

Ο ίδιος αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή, επιμένοντας στην αθωότητά του μέχρι τον θάνατό του το 2014. Ο Σκοτ έμεινε στο περιθώριο για δεκαετίες και μόλις το 2022 αφηγήθηκε τη δική του εκδοχή.

Χρόνια αργότερα, ο Θορπ παραδέχτηκε πως αν όλα αυτά είχαν συμβεί σε άλλη εποχή, ίσως η κοινωνία να ήταν πιο επιεικής. Το σκάνδαλο Θορπ δεν ήταν μόνο μια ιστορία εξουσίας και φόβου· ήταν και το πορτρέτο μιας κοινωνίας που προτίμησε τη σιωπή από την αλήθεια.

*Με πληροφορίες από: BBC, Κεντρική Φωτογραφία: «Secret Lives: Jeremy Thorpe», Πηγή: MUBI