Τους λόγους αποτυχίας της ταινίας «Αλέξανδρος» αναλύει Ιταλός συγγραφέας

38

Ο γνωστός Ιταλός συγγραφέας Βαλέριο Μάσιμο Μανφρέντι σε άρθρο του στην εφημερίδα Messaggero δίνει τη δική του άποψη για την ταινία Αλέξανδρος του Όλιβερ Στόουν.

Ιστορικός και αρχαιολόγος, που έγραψε τρία βιβλία αφιερωμένα στον Αλέξανδρο, γράφει ότι «ο Αλέξανδρος του Όλιβερ Στόουν κατέληξε σε φιάσκο. Οι εισπράξεις στο πρώτο Σαββατοκύριακο της εορτής των Ευχαριστιών μόλις έφτασαν τα 13 εκατ. δολάρια και κατέταξαν το φιλμ έκτο σε σειρά προτίμησης. Κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε πως το δεύτερο Σαββατοκύριακο οι εισπράξεις θα είναι ακόμα χαμηλότερες με καταστρεπτικά αποτελέσματα για ένα κινηματογραφικό έργο που κόστισε 150 εκατ. δολάρια και τουλάχιστον άλλα 80 εκατ. για διαφήμιση και διανομή».

Αλλωστε, συνεχίζει, η παρουσίαση του έργου συνοδεύτηκε από έντονες διαφωνίες μεταξύ του σκηνοθέτη, του παραγωγού και του σκηνογράφου εξαιτίας των ομοφυλοφιλικών σκηνών μεταξύ του Αλέξανδρου και του Ηφαιστίωνα.

«Ο καημένος ο Στόουν υποχρεώθηκε να τις κόψει όλες. Όμως, αυτό δεν έφτασε. Και μόνο η ξεκάθαρη προβολή μιας ομοφυλοφιλικής σχέσης ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές άρκεσε, για να προκαλέσει την απέχθεια ικανού μέρους του φιλοθεάμονος κοινού, ενώ συγχρόνως Έλληνες δικηγόροι ζήτησαν ασφαλιστικά μέτρα για πρόκληση βλάβης στην εικόνα του εθνικού τους ήρωα. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το έργο δυσαρέστησε και τους ομοφυλόφιλους που διαμαρτυρήθηκαν, γιατί δεν είδαν ούτε μια σκηνή με ένα φιλί ανάμεσα στον Αλέξανδρο και τον Ηφαιστίωνα. Έτσι, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, το έργο που προσπάθησε να μην δυσαρεστήσει κανέναν, κατέληξε να δυσαρεστήσει τους πάντες».

Αλλά υπάρχει -συνεχίζει ο Μανφρέντι- και ένας ακόμη λόγος, ο πιο σοβαρός από όλους, πίσω από την παταγώδη αποτυχία ενός τόσο πολυδιαφημισμένου έργου: «Ο ηθικός και θρησκευτικός φονταμενταλισμός, διάχυτος τώρα στις ΗΠΑ, που υπήρξε καθοριστικός για την επανεκλογή του Μπους. Είναι τόση η αδιάλλακτη στάση αυτού του τμήματος του πληθυσμού που αδυνατεί να δεχθεί πολιτιστικές όψεις ενός αρχαίου κόσμου, κατ ανάγκην διαφορετικού από το δικό μας».

»Στην πραγματικότητα ο Αλέξανδρος δεν ήταν ούτε ομοφυλόφιλος, ούτε αμφιφυλόφιλος. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος της εποχής του και της κουλτούρας της, όπου η σεξουαλικότητα εκφραζόταν καθ οιονδήποτε τρόπο και ανάλογα με τις περιπτώσεις, τις περιστάσεις και τις τάσεις. Επομένως, δεν μπορεί κανείς να βάλει ταμπέλα σε οποιονδήποτε και καθ οιονδήποτε τρόπο».

»Στο τέλος του έργου ο Αλέξανδρος δηλητηριάζεται από τη σύζυγό του Ρωξάνη, επειδή αυτή ζήλευε για την προτίμηση που έδειχνε ο Μακεδών μονάρχης στο φίλο και εραστή του Ηφαιστίωνα. Πώς θα μπορούσε να είχε συμβεί κάτι τέτοιο, όταν ξέρουμε ότι ο Ηφαιστίωνας είχε πεθάνει εδώ και καιρό, πολύ πριν αρρωστήσει ο Αλέξανδρος. Φαίνεται πως ο Στόουν έπαθε πλήρη σύγχυση στην αγωνιώδη προσπάθειά του να αναπαραστήσει ένα πρόσωπο πολύ πιο πολύπλοκο και πολύ πιο απόμακρο από την ευαισθησία ενός Αμερικανού».

Και το άρθρο καταλήγει ως εξής: «Ίσως η γηραιά Ευρώπη να υποδεχθεί τον Αλέξανδρο με μεγαλύτερη ευρύτητα πνεύματος, αντισταθμίζοντας μερικώς τις οικονομικές απώλειες της αμερικανικής κινηματογραφικής εταιρίας Warner. Αλλά η Αμερική πιο αδιάλλακτη εξέφρασε την καταδίκη της. Μια καταδίκη που φοβάμαι ότι οφείλεται περισσότερο στην άγνοια και την προκατάληψη, παρά στην πραγματική καλλιτεχνική ποιότητα ενός κινηματογραφικού έργου».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ