Αρέσει το παιχνίδι σε όλους τους σκύλους; – Από ποιους παράγοντες εξαρτάται

Το παιχνίδι για τους σκύλους είναι μία έμφυτη βιολογική ακατανίκητη τάση, αλλά έχουν και τα γούστα τους.

«Η ανάγκη του σκύλου μας για παιχνίδι είναι κάτι παραπάνω από μία απλή απασχόληση. Είναι μία έμφυτη βιολογική παρόρμηση να συμμετέχει σε σωματικές δραστηριότητες και παιχνίδια με άλλους σκύλους και ανθρώπους», αναφέρει η πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σκύλων και διασώστης με σκύλο έρευνας και διάσωσης, Χρυσούλα Χασάπη.

Θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές τάσης (drives) του σκύλου μέσα από την οποία μαθαίνει πολλές από τις απαραίτητες δεξιότητες που πρέπει να μάθει. Όπως το κυνήγι, η ανάπτυξη κοινωνικών δομών, η άμυνα κ.ά. Και εξηγεί πολλές από τις συμπεριφορές του.

 Όλοι οι σκύλοι έχουν διάθεση για παιχνίδι, προσαρμοσμένο πάντα στις δυνατότητες, στον ρυθμό και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους

Η διάθεση για παιχνίδι επηρεάζεται από τη φυλή, την ηλικία και τον τρόπο ανατροφής

Το παιχνίδι, συνεχίζει η κα Χασάπη, αποτελεί βασικό στοιχείο της ζωής ενός σκύλου. Όμως δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα ζώα.

Οι παράγοντες που καθορίζουν ποιο παιχνίδι προτιμούν οι σκύλοι

Η διάθεση για παιχνίδι επηρεάζεται, ενημερώνει η κα Χασάπη, από πολλούς παράγοντες. Όπως η φυλή (γενετική προδιάθεση), η ηλικία και ο τρόπος ανατροφής. Κατά πόσο έχει δηλαδή ενισχυθεί από εμάς και το περιβάλλον.

Ας πάρουμε, λοιπόν, έναν – έναν τους παράγοντες για να κατανοήσουμε τις προτιμήσεις τους.

Η κα Χασάπη μάς τους αναλύει:

● Φυλή

Ένα Border Collie, που έχει εκτραφεί για εργασία και συνεργασία με τον άνθρωπο, συχνά εμφανίζει υψηλά επίπεδα ενέργειας. Και έντονη ανάγκη για πνευματική και σωματική διέγερση. Αντίθετα με ένα English Bulldog που, μπορεί να προτιμά πιο χαλαρές δραστηριότητες, με μικρότερη διάρκεια και ένταση. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάποιο σκυλί «δεν του αρέσει» το παιχνίδι, αλλά σημαίνει ότι διαφέρει το στυλ και η έντασή του.

● Ηλικία

Η ηλικία παίζει επίσης καθοριστικό ρόλο. Τα κουτάβια χρησιμοποιούν το παιχνίδι ως βασικό μηχανισμό μάθησης. Μέσα από αυτό αναπτύσσουν κινητικές δεξιότητες, κοινωνικές συμπεριφορές και αυτοέλεγχο.

Στην εφηβεία, το παιχνίδι συχνά γίνεται πιο έντονο και δοκιμάζει όρια. Στην ενήλικη ζωή σταθεροποιείται, ενώ στους ηλικιωμένους σκύλους μειώνεται σε διάρκεια χωρίς όμως να χάνει τη σημασία του.

Ένας μεγαλύτερος σε ηλικία σκύλος, μπορεί να προτιμά ήρεμα παιχνίδια όσφρησης ή σύντομες αλληλεπιδράσεις.

● Γενετική προδιάθεση

Η γενετική προδιάθεση επηρεάζει τον τύπο παιχνιδιού που προτιμά κάθε σκύλος. Κυνηγετικές φυλές τείνουν να αγαπούν παιχνίδια καταδίωξης και μεταφοράς αντικειμένων. Ποιμενικές φυλές ανταποκρίνονται καλύτερα σε δραστηριότητες συνεργασίας, ενώ σκύλοι φύλαξης, μπορεί να δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον για παιχνίδια έλξης.

● Τρόπος ανατροφής και εκπαίδευσης

Παράλληλα, ο τρόπος ανατροφής και οι πρώιμες εμπειρίες κοινωνικοποίησης καθορίζουν αν ένας σκύλος θα νιώθει ασφάλεια για να παίξει.
Ένα ζώο που μεγάλωσε σε περιβάλλον πλούσιο σε ερεθίσματα και θετικές εμπειρίες έχει περισσότερες πιθανότητες να εκδηλώνει παιχνιδιάρικη συμπεριφορά.

Όλα τα παραπάνω, διευκρινίζει η κα Χασάπη, καθορίζουν σημαντικά εάν ο σκύλος μας προτιμάει να παίζει μόνος του με αντικείμενα. Όπως παιχνίδια, ξύλα κλπ ή με άλλα σκυλιά ή με τον άνθρωπο.

Το παιχνίδι διαχωρίζεται σε τρεις βασικές κατηγορίες

Το παιχνίδι, μπορεί να διαχωριστεί, λοιπόν, σε τρεις βασικές κατηγορίες, αναφέρει η κα Χασάπη και είναι οι εξής:

● Παιχνίδι μόνος του με αντικείμενα

Τα παιχνίδια μάσησης, τα διαδραστικά παιχνίδια τροφής και διάφορα άλλα, προσφέρουν εκτόνωση και πνευματική απασχόληση.
Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για σκύλους που μένουν μόνοι κάποιες ώρες, καθώς μειώνουν την πλήξη και το άγχος.

● Παιχνίδι με άλλους σκύλους

Μέσα από αυτό, καλλιεργείται η κοινωνική επικοινωνία, η «ανάγνωση» σημάτων και «γλώσσας του σώματος», καθώς και η ικανότητα αυτορρύθμισης. Το σωστό παιχνίδι χαρακτηρίζεται από εναλλαγή ρόλων, σεβασμό στα όρια και τις ανοχές του άλλου σκύλου, όπως και από τα διαλείμματα.

Η επίβλεψη από τον κηδεμόνα είναι σημαντική, ώστε να διασφαλίζεται ότι η αλληλεπίδραση παραμένει ισορροπημένη.

● Παιχνίδι με τον άνθρωπο

Αυτή η μορφή έχει ιδιαίτερη αξία, καθώς ενισχύει τον δεσμό ανθρώπου-σκύλου και, μπορεί να αποτελέσει πολύτιμο «εργαλείο» εκπαίδευσης.
Παιχνίδια έλξης, επαναφοράς, αναζήτησης ή μικρές ασκήσεις εκμάθησης εντολών μέσα σε πλαίσιο παιχνιδιού, ενισχύουν τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη.

Τι γίνεται όμως όταν ένας σκύλος παίζει ελάχιστα ή και καθόλου;

Αρχικά, επισημαίνει η κα Χασάπη, χρειάζεται αξιολόγηση της υγείας, καθώς ο πόνος ή η δυσφορία, μπορεί να μειώνουν τη διάθεση για παιχνίδι.

Έπειτα, σημαντικό είναι να εντοπιστεί τι πραγματικά κινητοποιεί το συγκεκριμένο ζώο: η τροφή, η κίνηση ή η ήρεμη αλληλεπίδραση;
Μόλις εντοπίσουμε τι κεντρίζει το ενδιαφέρον του σκύλου μας τότε με σύντομα, ευχάριστα λεπτά παιχνιδιού μπορούμε να ξεκινήσουμε να αλληλεπιδρούμε με τον σκύλο μας.

Είναι σημαντικό να μην τον πιέζουμε, κάνοντας το παιχνίδι υπερβολικά έντονο ή μεγάλο σε διάρκεια. Η επιλογή του κατάλληλου παιχνιδιού επίσης αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχίας.

Φροντίζουμε να προσφέρουμε ποικιλία στις δραστηριότητές μας, να επιλέγουμε τη σωστή χρονική στιγμή (π.χ. όταν ο σκύλος είναι ξεκούραστος ). Και να τερματίζουμε το παιχνίδι πριν ο σκύλος μας κουραστεί υπερβολικά ή βαρεθεί.

Όλα αυτά αποτελούν βασικά «κλειδιά» για την ενίσχυση της παιχνιδιάρικης διάθεσης του σκύλο μας.

Όσον αφορά στο παιχνίδι με άλλα σκυλιά θα πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο ο σκύλος να μην είναι από τη φύση του ιδιαίτερα κοινωνικός. Και να μην θέλει να παίζει με άλλα σκυλιά. Κάτι το οποίο είναι απολύτως φυσιολογικό και αποδεκτό. Σωστά κοινωνικοποιημένος σκύλος άλλωστε δεν σημαίνει κοινωνικός ή παιχνιδιάρης.

Το παιχνίδι πρέπει να προσαρμόζεται στις ανάγκες του σκύλου

Συμπερασματικά, λέει η κα Χασάπη, το παιχνίδι δεν είναι πολυτέλεια για τον σκύλο μας, αλλά βασική ανάγκη.
Όλοι οι σκύλοι έχουν διάθεση για παιχνίδι, προσαρμοσμένο πάντα στις δυνατότητες, στον ρυθμό και στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Με τη σωστή
ενθάρρυνση και αξιοποίηση του παιχνιδιού τόσο στην καθημερινότητα όσο και στην εκπαίδευση, μπορούμε να βελτιώσουμε την ψυχική του ισορροπία. Αλλά και τη σωματική υγεία, όπως και τη σχέση μας μαζί του, αναδεικνύοντας παράλληλα και τον μοναδικό χαρακτήρα του τετράποδου συντρόφου μας.

Η πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σκύλων και διασώστης με σκύλο έρευνας και διάσωσης, Χρυσούλα Χασάπη

● Η κα Χρυσούλα Χασάπη είναι πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σκύλων από τον Enci Ιταλίας και απόφοιτος του A.D.T.C.

Είναι διασώστης με σκύλο έρευνας και διάσωσης.

Δραστηριοποιείται στον χώρο της εκπαίδευσης σκύλων από το 2010, με συνεχή παρουσία μαζί με τους σκύλους της σε κυνοφιλικές εκδηλώσεις. Όπως και σε επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, τηλεοπτικές εκπομπές, διαφημιστικά σποτ, επαγγελματικές φωτογραφίσεις.

Αρθρογραφεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.

Είναι μέλος της Εθνικής Ομάδας agility 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 και 2025.

Είναι Πρωταθλήτρια Agility Ελλάδος 2017 και 2018.

Συμμετέχει ενεργά και έχει κατακτήσει διακρίσεις σε αγώνες agility και εκθέσεις μορφολογίας με τα αγαπημένα της σκυλιά, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Είναι μια από τους πρώτους Έλληνες κριτές agility.

Επιδιώκει να αναδείξει την υπέροχη σχέση μεταξύ ανθρώπου και σκύλου. Καταπιάνεται με δραστηριότητες που προάγουν την κυνοφιλία και προωθούν τη χρήση σκύλων για κοινωφελείς σκοπούς.

Είναι αχώριστη με τα πέντε σκυλάκια της. Τη Νεφέλη (Yorkshire Terrier), τη Muffin (Border Collie), την Bee (Shetlend Sheepdog)», την Tokyo (Belgian Malinois). Και τον Βενιαμίν της αγέλης, την Jean (Border Collie).