Μαρκήσιος, κατάσκοπος, αμφιλεγόμενος, βασιλιάς των prints: Η άγνωστη οδύσσεια του Εμίλιο Πούτσι στο φως

Tο όνομα του Εμίλιο Πούτσι είναι σήμερα συνώνυμο της πολυτέλειας και της μεταπολεμικής ιταλικής κομψότητας. Ωστόσο, η νέα βιογραφία Emilio Pucci: The Astonishing Odyssey of a Fashion Icon, που κυκλοφορεί από τις 10 Φεβρουαρίου, αποκαλύπτει τις άγνωστες σελίδες σε μια ζωή που μοιάζει βγαλμένη από σελίδες του Τζον Λε Καρέ.

Πριν καθιερωθεί ως ο «βασιλιάς των prints», ο Πούτσι έζησε μια ζωή που θυμίζει κατασκοπευτικό θρίλερ, μπλεγμένος σε ένα επικίνδυνο γεωπολιτικό παιχνίδι ανάμεσα στον Μουσολίνι και τον Χίτλερ. Η εμπλοκή του στη διάσωση της Έντα Τσιάνο, κόρης του Ντούτσε, τον έφερε αντιμέτωπο με την Γκεστάπο, οδηγώντας τον σχεδόν στον θάνατο.

Για τον αμφιλεγόμενο Πούτσι, η μεταπολεμική περίοδος ήταν πολλά περισσότερα από μια εντυπωσιακή καριέρα στο ιταλικό στιλ. Ήταν μια αναγκαία απόδραση από τις οδυνηρές αναμνήσεις.

Έχοντας πληρώσει βαρύ τίμημα για την αίσθηση του καθήκοντος και την ιπποτική του στάση απέναντι στην Έντα, ο Εμίλιο βρήκε καταφύγιο στο Κάπρι το 1946. Εκεί, ανάμεσα σε τοίχους που ακόμα έφεραν τα σημάδια του δημοψηφίσματος για τη μοναρχία, άρχισε να χτίζει τη νέα του ταυτότητα.

Η επιστροφή του στη Φλωρεντία και στη συνέχεια η εγκατάστασή του στο νησί, σηματοδότησαν το τέλος μιας εποχής και τη γέννηση ενός οράματος που θα άλλαζε τον κόσμο της μόδας.

Η νέα βιογραφία, καρπός της έρευνας της ανιψιάς του, Ιντάνα Πούτσι, και του Τέρενς Γουόρντ, αποκαλύπτει μια συγκλονιστική πτυχή: ο Πούτσι υπήρξε ο άνθρωπος που διέσωσε τα ημερολόγια του γαμπρού του Μουσολίνι, Γκαλεάτσο Τσιάνο.

Η βιογραφία, με τον πρόλογο της Σούζι Μένκες, καταγράφει τη μετάβαση του από το σκοτάδι του ολοκληρωτισμού στη λάμψη της Σοφία Λόρεν και της Τζάκι Κένεντι

View this post on Instagram

A post shared by Sally Fischer Public Relations (@sallyfischerpr)

Τα έγγραφα αυτά, που περιείχαν αποκαλυπτικές λεπτομέρειες για το ναζιστικό καθεστώς, αποτέλεσαν αργότερα ακρογωνιαίο λίθο των αποδεικτικών στοιχείων στις Δίκες της Νυρεμβέργης.

Η εμπλοκή του στη διακίνηση των ημερολογίων προς τους Συμμάχους τον οδήγησε στα χέρια της διαβόητης πολιτικής αστυνομικής δύναμης της ναζιστικής Γερμανία.

Ο Πούτσι συνελήφθη, φυλακίστηκε και υποβλήθηκε σε σκληρές δοκιμασίες, πληρώνοντας βαρύ τίμημα για την πίστη του στις αξίες της ιπποσύνης και του καθήκοντος.

Αξιοποιώντας αποχαρακτηρισμένα στρατιωτικά αρχεία και προσωπικές μαρτυρίες, οι συγγραφείς σκιαγραφούν την εικόνα ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο επίκεντρο μιας γεωπολιτικής τραγωδίας, επιβιώνοντας από το εκτελεστικό απόσπασμα για να επιστρέψει σε μια Φλωρεντία που έστεκε ερειπωμένη μετά από επτά αιώνες δόξας της οικογένειάς του.

Η βιογραφία, με τον πρόλογο της Σούζι Μένκες, καταγράφει τη μετάβαση του από το σκοτάδι του ολοκληρωτισμού στη λάμψη της Σοφία Λόρεν και της Τζάκι Κένεντι.

Ένας οραματιστής που χρησιμοποίησε τη μόδα ως μέσο κάθαρσης ο Πούτσι είναι ο ήρωας σε ένα βιβλίο που ζωντανεύει τη Φλωρεντία της αναγέννησης, τις ίντριγκες του Άλεν Ντάλες (του μακροβιότερου διευθυντή της CIA μέχρι σήμερα) και την τραγωδία της κόρης του Μουσολίνι, συνθέτοντας ένα μωσαϊκό που ξεπερνά τα όρια της ενδυματολογίας.

To δημιουργικό, καθαρτικό κεφάλαιο της ζωής του ξεκίνησε στο λυτρωτικό Κάπρι, το νησί που το 1947 ήταν ένα μοναδικό ιστορικό παράδοξο. Εκεί αντιφασίστες και φασίστες, νικητές και ηττημένοι, συνυπήρχαν στην Piazzetta Umberto I.

Σε αυτό το περιβάλλον, ο Πούτσι περιβαλλόταν από προσωπικότητες όπως η τραγουδίστρια Γκρέισι Φιλντς, η οποία έχτιζε το θρυλικό Canzone del Mare, και ο συγγραφέας Αλμπέρτο Μοράβια.

«Είχα εξιδανικεύσει τον φασισμό όσο ήμουν στο εξωτερικό και τώρα αντιμετώπιζα διαφθορά, έλλειψη ευθύνης και ανικανότητα. Ωστόσο, εξακολουθούσα να πιστεύω στον φασισμό, πιστεύοντας ότι ήταν οι άντρες που αποτύγχαναν και όχι το σύστημα»

Ο ίδιος, σε αντίθεση με τους μποέμ φίλους του, διατηρούσε μια πειθαρχημένη ζωή, αποφεύγοντας τις καταχρήσεις και εστιάζοντας στην υγεία του.

Ζώντας λιτά σε ένα δωμάτιο της Villa Settanni, με θέα τους επιβλητικούς βράχους Faraglioni, άρχισε να απορροφά τα χρώματα του νησιού που αργότερα θα γίνονταν το σήμα κατατεθέν του.

Στον ίδιο χώρο, η κόρη του Μουσολίνι, Έντα Τσιάνο, ζούσε πλέον ως ερημίτης, έχοντας χάσει τα πάντα.

Ήταν το 1943, όταν ο Εμίλιο, πιλότος για το Μουσολίνι, αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας και στάλθηκε πίσω στην Ιταλία για να αναρρώσει. Ενώ βρισκόταν στο Κάπρι, το πεπρωμένο του λλαξε για πάντα από μια τυχαία συνάντηση με μια παιδική φίλη: την Κόμισσα Έντα Τσιάνο, τη μεγαλύτερη κόρη του Ιταλού δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι.

Δυναμική και λαμπερή, η Έντα είχε προσφερθεί εθελοντικά στον Ερυθρό Σταυρό στην άτυχη εισβολή της Ιταλίας στην Ελλάδα και βρισκόταν στο Πάδο, ένα νοσοκομειακό πλοίο, όταν βομβαρδίστηκε και βυθίστηκε από ένα βρετανικό βομβαρδιστικό. Επέζησε κολυμπώντας μέχρι την ακτή και τώρα ανάρρωνε στο Κάπρι.

Η Έντα ήταν παντρεμένη με έναν από τους πιο ισχυρούς μπράβους του πατέρα της, τον Γκαλεάτσο Τσιάνο. Τη δεκαετία του ’30, ο Τσιάνο ήταν το δεξί χέρι του Μουσολίνι, υπηρετώντας ως επικεφαλής προπαγανδιστής και υπουργός Εξωτερικών.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, ο Τσιάνο απογοητεύτηκε από τον Μουσολίνι και το φασιστικό κόμμα και τον Ιούλιο του 1943, μετά την εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία, στράφηκε εναντίον του δικτάτορα και του καθεστώτος του: φυλακίστηκε αμέσως από τον Ντούτσε και τους Ναζί συμμάχους του στην Ιταλία, με την κατηγορία της προδοσίας και μπορούσε να εκτελεστεί ανά πάσα στιγμή.

Η Έντα ανακάλυψε τώρα ότι ο πατέρας της ουσιαστικά είχε διατάξει τον θάνατο του συζύγου της από μοίρα θανάτου. Απελπισμένη, στράφηκε στον Εμίλιο ζητώντας βοήθεια.

Ο νεανικός θαυμασμός του Εμίλιο για τον Μουσολίνι είχε διαλυθεί από τον πόλεμο. Όπως είπε αργότερα:

«Είχα εξιδανικεύσει τον φασισμό όσο ήμουν στο εξωτερικό και τώρα αντιμετώπιζα διαφθορά, έλλειψη ευθύνης και ανικανότητα. Ωστόσο, εξακολουθούσα να πιστεύω στον φασισμό, πιστεύοντας ότι ήταν οι άντρες που αποτύγχαναν και όχι το σύστημα».

Για τον Εμίλιο, ωστόσο, η ιδεολογία δεν ήταν τίποτα σε σύγκριση με το αίτημα του φίλου του για βοήθεια σε μια δύσκολη στιγμή.

«Αφού άκουσα την ιστορία της, αποφάσισα ότι ήταν καθήκον μου ως αξιωματικός και Ιταλός να κάνω ό,τι μπορούσα για να τη βοηθήσω… και ότι ήταν καθήκον μου ως κύριος να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα» θα πει ο Πούτσι αργότερα.

Κατόπιν αιτήματος της Έντα, συμφώνησε να μεσολαβήσει στον Μουσολίνι για λογαριασμό της, μόνο και μόνο για να ανακαλύψει ότι, όπως τον είχε προειδοποιήσει, «ο Μουσολίνι θα υποσχόταν τα πάντα, αλλά δεν θα έκανε απολύτως τίποτα».

Ο Μουσολίνι ισχυρίστηκε ότι ήταν ανίσχυρος να απελευθερώσει τον Τσιάνο, αφού βρισκόταν στα χέρια της Γκεστάπο.

Ευτυχώς, η Έντα και ο Εμίλιο κρατούσαν μια κάρτα που θα αποδεικνυόταν ένα από τα πιο σημαντικά έγγραφα ολόκληρου του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: τα μυστικά ημερολόγια του Τσιάνο.

Τα ημερολόγια του Τσιάνο παρείχαν μια λεπτομερή περιγραφή του στενού κύκλου του Μουσολίνι από το 1937 έως το 1943, καθώς και ενοχοποιητικές αποκαλύψεις για κορυφαίους ηγέτες των Ναζί.

Γνωρίζοντας ότι ο Τσιάνο θα μπορούσε να εκτελεστεί ανά πάσα στιγμή, η Έντα και ο Εμίλιο προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τα ημερολόγια ως διαπραγματευτικό χαρτί με την Γκεστάπο, προκειμένου να απελευθερωθεί ο Τσιάνο.

Μετά από κάποιες διαπραγματεύσεις, ο Χίμλερ και ο Κάλτενμπρουνερ (κορυφαίοι ηγέτες των Ναζί εκείνη την εποχή) συμφώνησαν να απελευθερώσουν τον Τσιάνο με αντάλλαγμα αυτούς, αλλά η Έντα και ο Εμίλιο ήταν καχύποπτοι και απέκρυψαν τα κεφάλαια των ημερολογίων που αφορούσαν κυρίως τους Ναζί: τα λεγόμενα έγγραφα Germania. Η καχυποψία τους δικαίωσε. Οι Ναζί ήθελαν τα ημερολόγια, αλλά δεν είχαν καμία πρόθεση να απελευθερώσουν τον Τσιάνο.

«Αφού άκουσα την ιστορία της Έντα, αποφάσισα ότι ήταν καθήκον μου ως αξιωματικός και Ιταλός να κάνω ό,τι μπορούσα για να τη βοηθήσω… και ότι ήταν καθήκον μου ως κύριος να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα»

Αποφασίζοντας ότι ήταν πολύ επικίνδυνο να παραμείνει στην Ιταλία, ο Πούτσι έραψε μια θήκη στο πίσω μέρος του σακακιού της Έντα για να περάσει λαθραία τα έγγραφα Germania πέρα ​​από τα σύνορα στην Ελβετία.

Ο Πούτσι κατάφερε να φυγαδεύσει την Έντα Τσιάνο και τα παιδιά της στην Ελβετία με το δικό του Fiat Topolino Balestra. Μετά την επιτυχημένη απόδρασή τους, έστειλε απεγνωσμένες επιστολές στον πατέρα της και τον Χίτλερ, δηλώνοντας ότι αν ο σύζυγός της δεν απελευθερωνόταν σε τρεις ημέρες, θα έδινε τα έγγραφα στους Συμμάχους.

Ο ίδιος ο Χίτλερ άσκησε βέτο σε οποιαδήποτε συμφωνία με την Έντα για την απελευθέρωση του συζύγου της. Ο Γκαλεάτσο Τσιάνο εκτελέστηκε δια τουφεκισμού στις 11 Ιανουαρίου 1944.

Η βιογραφία του κατασκόπου και βασιλιά των prints Πούτσι, είναι μια καταγραφή της ανθρώπινης αντοχής καθώς ο αριστοκράτης ξόρκισε το σκοτάδι με χρώμα

Χρόνια μετά, ξανά στο Κάπρι, οι δυο τους συναντήθηκαν με τον Πούτσι αποφασισμένο να θάψει το παρελθόν. Κανείς δεν μιλούσε για τον πόλεμο. Η «θεραπεία» του σώματος και της ψυχής του περνούσε μέσα από το φως και την ένταση του μεσογειακού τοπίου.

Αυτή η στροφή από το τραυματισμένο παρελθόν προς ένα αισιόδοξο μέλλον ήταν που του επέτρεψε να «μυρίσει» το αύριο, ακριβώς όπως η Γκρέισι Φιλντς είχε προβλέψει την επιτυχία μιας πισίνας δίπλα στη θάλασσα.

Σήμερα, καθώς τα έντονα χρώματά του επιστρέφουν δυναμικά στη μόδα, το βιβλίο μας υπενθυμίζει ότι πίσω από κάθε μεγάλο σχέδιο κρύβεται μια ακόμη μεγαλύτερη προσωπική και διχαστική οδύσσεια

Σε αυτό το αναπάντεχο βιβλίο αποκαλύπτεται ο ρόλος του βασιλιά των prints στην Ευρώπη μετά τον πόνο.

Αξιοποιώντας αποχαρακτηρισμένα στρατιωτικά αρχεία και προσωπικές μαρτυρίες, οι συγγραφείς σκιαγραφούν την εικόνα ενός ανθρώπου που βρέθηκε στο επίκεντρο μιας τραγωδίας, γλύτωσε το θάνατο από το εκτελεστικό απόσπασμα, επέστρεψε σε μια Φλωρεντία που έστεκε ερειπωμένη μετά από επτά αιώνες δόξας της οικογένειάς του και λυτρώθηκε βουτώντας σε μια δίνη καλλιτεχνίας.

Μαρκήσιος, πιλότος, κατάσκοπος, αρχιτέκτονας μιας νέας δημιουργικής εποχής ο Πούτσι, πολιτικός και πρωτοπόρος της μόδας ο Πούτσιαναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του πολέμου με την πορεία του να είναι κομμάτι της ανάδυσης της Ιταλίας ως παγκόσμιου κέντρου τέχνης και design. Η dolce vita πίσω από τα εκθαμβωτικά μοτίβα του έχουν ιστορία.

Ο Πούτσι έγινε κομμάτι του σκότους και το ξόρκισε με φως, χρώμα, ταλέντο. Είχε πολύ από αυτά.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις St. Martin’s Press.