Μια εξαιρετικά σπάνια φωλιά δεινόσαυρου, με αβγά τόσο καλοδιατηρημένα ώστε να φαίνονται οι σκελετοί των εμβρύων, βγαίνει στο σφυρί το Σαββατοκύριακο στο Λος Αντζελες. Ο οίκος δημοπρασιών ελπίζει ότι το εύρημα θα αποφέρει 180.000 με 220.000 δολάρια.
Μια εξαιρετικά σπάνια φωλιά δεινόσαυρου, με αβγά τόσο καλοδιατηρημένα ώστε να φαίνονται οι σκελετοί των εμβρύων, βγαίνει στο σφυρί το Σαββατοκύριακο στο Λος Αντζελες.
Ο οίκος Bonhams & Butterfields εκτιμά ότι η φωλιά, που ανήκει σε κάποιο είδος αρπακτικού δεινόσαυρου, θα αποφέρει 180.000 με 220.000 δολάρια στη δημοπρασία της Κυριακής.
«Είναι πιθανότατα μια από τις πλέον έξοχες φωλιές δεινοσαύρου στον κόσμο» σχολίασε στο Reuters ο Τόμας Λίντγκρεν, διευθυντής του τμήματος Φυσικής Ιστορίας του οίκου. «Για να βρίσκονται οι μοκροσκοπικοί σκελετοί ακόμα μέσα στα αβγά, διπλωμένα τόσο όμορφα, σημαίνει ότι [τα μικρά] ήταν σχεδόν έτοιμα να εκκολαφθούν».
Η φωλιά περιέχει 22 αβγά διατεταγμένα προσεκτικά σε κυκλική διάταξη. Εμβρυικά κατάλοιπα αποκαλύφθηκαν σε 19 αβγά και ένα αβγό αφαιρέθηκε για αναλύσεις.
Το εύρημα, που χρονολογείται στην Κρητιδική περίοδο (144 έως 65 εκατ. χρόνια πριν), ήρθε στο φως το 1984 στην επαρχία Γκουανγκόνγκ της Κίνας και παρέμεινε στα χέρια ιδιωτών στην Ασία μέχρι το 2003, οπότε πωλήθηκε σε Αμερικανό συλλέκτη.
Μέχρι στιγμής έχουν διατεθεί δεκάδες χιλιάδες δολάρια στην προσπάθεια να προσδιοριστεί το συγκεκριμένο είδος δεινόσαυρου στον οποίο ανήκουν τα αβγά. Αν και είναι γνωστό ότι πρόκειται για έναν σαρκοφάγο δεινόσαυρο με επίμηκες ρύγχος και ισχυρά πίσω πόδια, το όνομά του θα αποκαλυφθεί σε επιστημονικό άρθρο που ετοιμάζεται για δημοσίευση το 2007.
Οι δημοπράτες εκτιμούν ότι η φωλιά θα περάσει στην ιδιοκτησία κάποιου ιδιώτη, θεωρούν όμως πιθανό να δωρηθεί αργότερα σε μουσείο, όπου θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα.
Αν ανταποκρινόμαστε στα λάθη που όλοι μας κάνουμε με ηρεμία, αν τα αναλύουμε, μαθαίνουμε από αυτά και προσαρμοζόμαστε αναλόγως, μπορούμε να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε νίκες
Το χαμένο δραματικό ειδύλλιο «Ο μαγεμένος βοσκός», που ο Σπυρίδων Περεσιάδης έγραψε το 1909 παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη, λυρική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη.