Κύκλος Μπετόβεν υπό τη διεύθυνση του Κουρτ Μαζούρ στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών

38

Τις σημαντικότερες συμφωνίες στην ιστορία της μουσικής με έναν από τους εξέχοντες αρχιμουσικούς της εποχής και μια από τις καλύτερες ορχήστρες παρουσιάζει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Ο Κουρτ Μαζούρ και η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου θα ερμηνεύσουν όλες τις συμφωνίες του Μπετόβεν· την πρώτη, δεύτερη και τρίτη («Ηρωική») στην πρώτη συναυλία της Τετάρτης 12 Ιανουαρίου, την τέταρτη και την πέμπτη συμφωνία στην δεύτερη εμφάνιση της ορχήστρας την Πέμπτη 13 Ιανουαρίου, την έκτη («Ποιμενική») και την εβδόμη συμφωνία στη συναυλία της Παρασκευής 14 Ιανουαρίου.

Ο κύκλος θα κλείσει πανηγυρικά το Σάββατο 15 Ιανουαρίου με την εκτέλεση της Ογδόης και της Ενάτης.

Τα εισιτήρια για όλες τις συναυλίες, που θα δοθούν στην Αίθουσα Φίλων της Μουσικής και εντάσσονται στο πλαίσιο του Κύκλου Μπετόβεν, έχουν εξαντληθεί.

Ο Κουρτ Μαζούρ, που το 1998 γιόρτασε 50 χρόνια επαγγελματικής δραστηριότητας, αναγνωρίζεται διεθνώς από κοινό και κριτικούς όχι μόνον ως ένας από τους πλέον εξέχοντες αρχιμουσικούς της γενιάς του, αλλά και ως ανθρωπιστής. Τον Σεπτέμβριο του 2000 ανέλαβε τη θέση του βασικού αρχιμουσικού της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Λονδίνου και από τον Σεπτέμβριο του 2002 είναι μουσικός διευθυντής της Εθνικής Ορχήστρας της Γαλλίας.

Από το 1991 ως το 2002 ήταν μουσικός διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια αναγορεύτηκε ο πρώτος στην ιστορία της ορχήστρας επίτιμος μουσικός διευθυντής της. Ήταν μόλις ο δεύτερος αρχιμουσικός, μετά τον Λέοναρντ Μπέρνσταϊν, που έλαβε ποτέ τιμητική θέση σε αυτή την ορχήστρα.

Προς τιμήν του επίσης η Φιλαρμονική της Νέας Υόρκης δημιούργησε το «Ίδρυμα Κουρτ Μαζούρ για την Ορχήστρα» που θα οργανώνει κύκλο συναυλιών με νέους αρχιμουσικούς.

Έχει ηχογραφήσει το σύνολο των συμφωνιών του Μπετόβεν, του Μπραμς, του Μπρούκνερ, του Μέντελσον, του Σούμαν και του Τσαϊκόφσκι.

Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου είναι ένα σύνολο με εξαιρετικά ευέλικτο ρεπερτόριο και καλλιτεχνική αρτιότητα, όπως πιστοποιούν οι εμφανίσεις της σε αίθουσες συναυλιών και σε λυρικά θέατρα, το πλήθος των ηχογραφήσεών της που έχουν τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις, οι διεθνείς περιοδείες και η πρωτοποριακή εκπαιδευτική δραστηριότητά της.

Η Πρώτη Συμφωνία του Μπετόβεν, σε ντο μείζονα, έργο 21 ολοκληρώθηκε τους πρώτους μήνες του 1800 κι ακούστηκε για πρώτη φορά στις 2 Απριλίου του ίδιου έτους στο Μπούργκτεάτερ της Βιέννης και είναι αφιερωμένη στον φιλόμουσο βαρόνο Γκότφρηντ βαν Σβήτεν.

Η Συμφωνία σε ρε μείζονα, αρ. 2, έργο 36, γράφηκε το καλοκαίρι του 1802, σε μια από τις πιο τραγικές περιόδους της ζωής του συνθέτη, όταν το πρόβλημα της ακοής του παρουσίασε ξαφνικά σημαντική επιδείνωση -τόση, που τον έκανε να σκέπτεται την αυτοκτονία. Η Συμφωνία είναι αφιερωμένη στον πρίγκιπα Λιχνόφσκυ.

Αναμφίβολα μια από τις δημοφιλέστερες συμφωνίες, η Τρίτη, σε μι ύφεση μείζονα, έργο 55, είναι κυρίως γνωστή με την προσωνυμία «Ηρωική». Το έργο ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 1804. Η ιστορία της σύνθεσης της Συμφωνίας αλλά και οι περιπέτειες της προσωνυμίας της είναι λίγο έως πολύ γνωστές. Αρχικά με σκέψη να αφιερωθεί στον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, αλλά τελικά η αφιέρωση να τροποποιηθεί σε: «Συμφωνία ηρωική, που γράφηκε σε ανάμνηση ενός μεγάλου άνδρα».

Η Συμφωνία σε σι ύφεση μείζονα, αρ. 4, έργο 60 είναι αφιερωμένη στον κόμη Όππερσντορφ, που άλλωστε την είχε παραγγείλει. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη Βιέννη τον Μάρτιο του 1807. Την εποχή εκείνη ο συνθέτης βίωνε το μεγάλο του έρωτα για την Τερέζα φον Μπρούνσβικ, κάτι που φαίνεται στη διάθεση του έργου που είναι περισσότερο φωτεινή από ό,τι στις υπόλοιπες συμφωνίες του.

Αμέσως μετά και την Τέταρτη Συμφωνία του ο Μπετόβεν ξεκινάει τη σύνθεση της Πέμπτης σε ντο ελάσσονα, έργο 67 που ολοκληρώθηκε το 1808. Ταυτόχρονα με την Πέμπτη Συμφωνία συνθέτει και την Έκτη. Τα δύο έργα είναι αφιερωμένα, από κοινού, στον πρίγκιπα Λόμπκοβιτς και στον κόμη Ραζουμόφσκι. Ακούστηκαν δε μαζί σε συναυλία της 22ας Δεκεμβρίου 1808 στο Theater an der Wien.

Ο Μπετόβεν στη Συμφωνία σε φα μείζονα, αρ. 6, έργο 60, δίνει τον τίτλο «Ποιμενική Συμφωνία, ή Αναμνήσεις από τη ζωή στη φύση. Περισσότερο μια έκφραση συναισθημάτων παρά ένας πίνακας φιλοτεχνημένος με ήχους».

Μετά την Πέμπτη και την Έκτη Συμφωνία (1808) μεσολάβησαν περίπου τέσσερα χρόνια πριν ο Μπετόβεν ασχοληθεί και πάλι με το είδος. Με την ακοή του να χειροτερεύει δραματικά, ο Μπετόβεν το 1812 ολοκληρώνει την Έβδομη Συμφωνία σε λα μείζονα, έργο 92, που παρουσιάζεται το Δεκέμβριο της επόμενης χρονιάς υπό τη διεύθυνσή του στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, στο πλαίσιο φιλανθρωπικής συναυλίας για τη στήριξη αυστριακών και βαυαρών στρατιωτών, θυμάτων της μάχης του Χάναου (Οκτώβριος 1812).

Η Όγδοη Συμφωνία σε φα μείζονα, έργο 93, ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1812 και παρουσιάστηκε στο βιεννέζικο κοινό στις 27 Φεβρουαρίου 1814.

Τον υπέροχο κύκλο συναυλιών στο Μέγαρο Μουσικής κλείνει η ερμηνεία της Ενάτης Συμφωνίας, σε ρε ελάσσονα, έργο 125. Η Ένατη παραγγέλθηκε από τη Φιλαρμονική Εταιρεία του Λονδίνου, όμως στην πρώτη της έκδοση η παρτιτούρα φέρει αφιέρωση προς τον βασιλιά της Πρωσίας Φρειδερίκο Γουλιέλμο Γ. Πρόκειται για την εκτενέστερη συμφωνία του Μπετόβεν.

Συμπράττουν οι τραγουδιστές: Κριστίν Μπρούερ-σοπράνο, Καρολίν Μαζούρ-μέτζο σοπράνο, Τόμας Στάντμπεϊκερ-τενόρος και Αλασταιρ Μάϊλς-μπάσος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ