Η Εμίλια Κλαρκ, η τηλεοπτική Ντενέρις Ταργκάριεν του Game Of Thrones σπάει τη σιωπή της για το βαρύ τίμημα της παγκόσμιας επιτυχίας, αποκαλύπτοντας την πλήρη ψυχολογική κατάρρευση που βίωσε μετά το φινάλε της σειράς-φαινόμενο και προλογίζοντας το πολυαναμενόμενο comeback στη βιομηχανία του θεάματος.
Ρίχνοντας τίτλους τέλους για πάντα σε ένα ολόκληρο κεφάλαιο της ζωής της, η 39χρονη αναφέρθηκε στο βαρύ ψυχολογικό τίμημα που κατέβαλε ως η εμβληματική Μητέρα των Δράκων.
Όπως αποκάλυψε στους ΝΥΤ, πίσω από την εικόνα της πανίσχυρης Ντενέρις, κρυβόταν μια γυναίκα που πάλευε με σοβαρά προβλήματα υγείας και αγωνιούσε για το επαγγελματικό της μέλλον.
Σήμερα, η Κλαρκ αναζητά την καλλιτεχνική της ταυτότητα μακριά από τα πλατό που την καθιέρωσαν, δηλώνοντας έτοιμη να πάρει τον έλεγχο της ζωής της στα δικά της χέρια.
Η ολοκλήρωση μιας σειράς-φαινόμενο όπως το Game of Thrones δεν έφερε μόνο δόξα, αλλά και μια βίαιη εσωτερική σύγκρουση για την πρωταγωνίστριά του. Η Εμίλια Κλαρκ παραδέχεται πως η στιγμή που οι κάμερες σταμάτησαν να καταγράφουν τη ζωή της στο Westeros, ήταν η στιγμή που ο κόσμος της άρχισε να κλονίζεται.
«Ήταν η πρώτη φορά στην επαγγελματική μου ζωή που σταμάτησα. Και τότε απλά κατάρρευσα ψυχικά -ολοκληρωτικά», εξομολογείται η ηθοποιός, σημειώνοντας πως ο συγχρονισμός με την πανδημία ήταν σχεδόν αναπόφευκτος για την ψυχική της υγεία.
Η ίδια περιγράφει τα χρόνια της τεράστιας επιτυχίας ως μια περίοδο που δεν είχε τον χρόνο να επεξεργαστεί όσα της συνέβαιναν. «Με εκτόξευσαν από ένα κανόνι», λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως η καριέρα της μέχρι τότε δεν ήταν αποτέλεσμα δικών της συνειδητών επιλογών. «Μεγάλο μέρος της δουλειάς μου δεν αντανακλούσε το γούστο μου», προσθέτει, υπογραμμίζοντας την ανάγκη της να ανακτήσει πλέον τον έλεγχο της καλλιτεχνικής της πορείας.
Η ταύτιση της Κλαρκ με το genre του fantasy φαίνεται πως έφτασε στο απόλυτο κορεσμό. Η ηθοποιός είναι ξεκάθαρη: το κεφάλαιο των μυθικών πλασμάτων και των επικών μαχών έχει κλείσει για εκείνη οριστικά.
«Είναι εξαιρετικά απίθανο να με ξαναδείτε ποτέ να ανεβαίνω σε δράκο, ή έστω να βρίσκομαι στο ίδιο πλάνο με έναν δράκο», δηλώνει με έμφαση, βάζοντας τέλος στις ελπίδες των θαυμαστών για μια μελλοντική επιστροφή σε παρόμοιους ρόλους.
Όπως εξηγεί η Κλαρκ, μετά από μια δεκαετία στην πρώτη γραμμή της δημοσιότητας «ωρίμασε», τόσο καλλιτεχνικά όσο και προσωπικά. Χρειάστηκε να τελειώσει η σειρά για να μπορέσει να πάρει απόσταση και «να συνειδητοποιήσω ότι μπορώ επιτέλους να διεκδικήσω την αυτονομία μου».
Η διαδρομή της Εμίλια Κλαρκ προς την κορυφή σημαδεύτηκε από μια σκληρή δοκιμασία υγείας που κρατούσε κρυφή για χρόνια. Οι δύο εγκεφαλικές αιμορραγίες που υπέστη το 2011 και το 2013 απείλησαν τη ζωή της, αλλά διέλυσαν και την αυτοπεποίθησή της.
«Όταν έχεις έναν τραυματισμό στον εγκέφαλο, η αίσθηση του εαυτού σου μεταβάλλεται σε δραματικό βαθμό. Όλες οι ανασφάλειες που έχεις στον εργασιακό σου χώρο τετραπλασιάζονται μέσα σε μια νύχτα», εξομολογείται.
Παρά το γεγονός ότι χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις η Κλαρκ κατάφερε να επιστρέψει, ανήκοντας σε μια μικρή μειοψηφία ανθρώπων που επιβίωσαν χωρίς μόνιμες βλάβες από αυτή την περιπέτεια υγείας με τη δοκιμασία να την κάνει να αναθεωρεί τα πάντα.
Η Εμίλια Κλαρκ δεν περιορίστηκε στην απλή εξιστόρηση του προσωπικού της δράματος, αλλά μετέτρεψε το τραύμα της σε μια παγκόσμια αποστολή βοήθειας, δείχνοντας το ίδιο σθένος που χαρακτήριζε και τη θρυλική Μητέρα των Δράκων.
Ιδρύοντας το σωματείο SameYou, η ηθοποιός ηγείται μιας παγκόσμιας εκστρατείας για τον εκσυγχρονισμό της αποκατάστασης μετά από εγκεφαλικές κακώσεις, διαθέτοντας τη φήμη της για έναν ιερό σκοπό.
Μετά από τα ανευρύσματα στον εγκέφαλο η Κλαρκ συνειδητοποίησε το τεράστιο κενό που υπάρχει στη μετανοσοκομειακή φροντίδα. Σήμερα, μέσα από μια σειρά καινοτόμων δράσεων και συνεργασιών με κορυφαία πανεπιστήμια, παλεύει για να εξασφαλίσει ότι κάθε άνθρωπος που επιβιώνει από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο θα έχει τη στήριξη που χρειάζεται για να βρει ξανά τον εαυτό του.
Το ίδρυμα, που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2019, στοχεύει στην κάλυψη του κενού που υπάρχει ανάμεσα στην έξοδο από το νοσοκομείο και την πλήρη επιστροφή του ασθενούς στην κανονική ζωή. Η Κλαρκ παρατήρησε πως ενώ η επείγουσα ιατρική φροντίδα είναι συχνά εξαιρετική, η μακροχρόνια υποστήριξη για την ψυχική υγεία και τη γνωστική ανάρρωση είναι σχεδόν ανύπαρκτη.
Μέσα από το ίδρυμα, η ηθοποιός χρηματοδοτεί έρευνες και προγράμματα που αναπτύσσουν νέες μεθόδους αποκατάστασης, συνδυάζοντας τη φυσικοθεραπεία με την ψυχολογική υποστήριξη ενώ η ακτιβιστική δράση της Κλαρκ δεν περιορίζεται σε φιλανθρωπικά γκαλά, αλλά επεκτείνεται σε στρατηγικές συνεργασίες με κορυφαία ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Το SameYou έχει συνάψει συνεργασίες με το Πανεπιστήμιο University College London (UCL) και το Spaulding Rehabilitation Hospital στη Βοστώνη. Στόχος αυτών των συμπράξεων είναι η δημιουργία νέων μοντέλων φροντίδας που θα μπορούν να εφαρμοστούν σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας την αποκατάσταση προσιτή σε όλους και όχι μόνο σε λίγους προνομιούχους.
Η ηθοποιός έχει χρησιμοποιήσει τη δύναμη των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να συγκεντρώσει εκατομμύρια λίρες, ενώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας διοργάνωσε πρωτότυπες δράσεις, όπως εικονικά δείπνα με θαυμαστές, για να ενισχύσει τους σκοπούς του ιδρύματος. Η δέσμευσή της είναι τόσο βαθιά, που συχνά επισκέπτεται πτέρυγες αποκατάστασης, μιλώντας προσωπικά με ασθενείς και δίνοντάς τους τη δύναμη να συνεχίσουν την προσπάθεια ανάρρωσης με το έργο της να έχει αναγνωριστεί σε ύψιστο επίπεδο, καθώς η ίδια και η μητέρα της, Τζένιφερ Κλαρκ, τιμήθηκαν με το μετάλλιο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE) για τις υπηρεσίες τους σε άτομα με εγκεφαλικές βλάβες.
Εμπνευσμένη από τη δύναμη μέσα της η Εμίλια Κλαρκ δεν είχε επιλογή παρά να προχωρήσει μπροστά, αφήνοντας πίσω της τη σκιά της Ντενέρις Ταργκάριεν για να επιστρέψει στην οθόνη πλέον ως κατάσκοπος.
Μετά από μια μακρά περίοδο εσωτερικής αναζήτησης και αποχής από πρωταγωνιστικούς ρόλους, η Κλαρκ επιστρέφει δυναμικά με το κατασκοπευτικό δράμα Ponies.
Η διαδρομή από το Westeros στις σκοτεινές επιχειρήσεις της CIA στη Μόσχα του ’70 δεν ήταν εύκολη για την ηθοποιό που λατρεύτηκε ως Μητέρα των Δράκων. Μεταξύ της διαχείρισης μιας παγκόσμιας υστερίας, της απώλειας του πατέρα της και των σοβαρών περιπετειών με την υγεία της, η Κλαρκ αποκαλύπτει πώς η πανδημία έγινε η ευκαιρία της να «σταματήσει» και να αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες της δόξας της.
Για την Εμίλια Κλαρκ, το τέλος του Game of Thrones το 2019 ήταν η αρχή μιας επώδυνης εσωτερικής κατάρρευσης. Όπως εξομολογείται η ίδια, η ξαφνική διακοπή της φρενήρους πορείας της, σε συνδυασμό με τον εγκλεισμό της πανδημίας, την έφερε αντιμέτωπη με μια πλήρη ψυχολογική κρίση.
«Ήταν η πρώτη φορά στην επαγγελματική μου ζωή που σταμάτησα. Είχα έναν πλήρη νευρικό κλονισμό», παραδέχεται, συμπληρώνοντας πως ο συγχρονισμός της πανδημίας ήταν σχεδόν ιδανικός, καθώς την ανάγκασε να αναζητήσει απαντήσεις που διαφορετικά θα απέφευγε για μια δεκαετία.
Η ηθοποιός είχε να διαχειριστεί έναν ασύλληπτο όγκο εμπειριών: την αστρονομική φήμη που την βρήκε απροετοίμαστη στα 22 της, τον θάνατο του πατέρα της το 2016 και τις δύο εγκεφαλικές αιμορραγίες που παραλίγο να της κοστίσουν τη ζωή.
«Δεν είχα ποτέ τον χρόνο να σταματήσω και να σκεφτώ το νόημα όλων αυτών», αναφέρει, περιγράφοντας την καριέρα της σαν μια εκτόξευση από κανόνι, όπου η ίδια δεν είχε κανέναν έλεγχο στην κατεύθυνση.
«Είναι εξαιρετικά απίθανο να με ξαναδείτε ποτέ να ανεβαίνω σε δράκο, ή έστω να βρίσκομαι στο ίδιο πλάνο με έναν δράκο» λέει η Κλαρκ καθώς επενδύει σε ρόλους που αντανακλούν το δικό της γούστο και όχι τις προσδοκίες των άλλων.
Στη νέα σειρά Ponies, η Κλαρκ υποδύεται τη Μπι, μια χήρα πράκτορα που μετατρέπεται σε κατάσκοπο. Η συμμετοχή της ως εκτελεστική παραγωγός της επέτρεψε να επενδύσει στη δημιουργία ενός θετικού κλίματος στα γυρίσματα, κάτι που επιβεβαιώνουν και οι συνεργάτες της και να δώσει στο χαρακτήρα κομμάτια από τη δική της φωνή.
Ένα από τα μεγαλύτερα παράπονα της Εμίλια Κλαρκ είναι η δυσκολία της να συνδεθεί αυθεντικά με τους ανθρώπους λόγω της διασημότητάς της. «Ποτέ δεν καταφέρνω να γνωρίσω κάποιον για πρώτη φορά, γιατί ποτέ δεν είναι ο εαυτός του. Υπάρχει πάντα αυτό το «άλλο πράγμα» που στέκεται εμπόδιο», εξηγεί με μια δόση απογοήτευσης.
«Μανιακά αποφασισμένη» να ζει όσο το δυνατόν πιο κανονικά, κυκλοφορώντας χωρίς ασφάλεια ή βοηθούς, καθώς θέλει να διασώσει την ανθρώπινη επαφή που τόσο έχει στερηθεί η Κλαρκ μνημονεύει στο άρθρο την τόλμη καλλιτεχνών που έγινε πυξίδα και φάρος σε αυτή τη νέα ζωή. Ο Ντέιβιντ Μπόουι είναι ένας από αυτούς που της έμαθαν να επιλέγει πλέον το «όχι» ως εργαλείο αυτονομίας.
«Στην αρχή της καριέρας σου ως Βρετανίδα ηθοποιός στο Χόλιγουντ, το «όχι» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό σου. Απλώς λες ναι σε όλα», θυμάται η Μητέρα των Δράκων του παρελθόντος που δεν φοβάται να είναι ο εαυτός της, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να αφήσει πίσω της το πιο επιτυχημένο τηλεοπτικό έπος όλων των εποχών.
Με την αυθεντικότητα και αυτονομία πλέον οδηγός της, η Κλαρκ ξέρει πως η μεγαλύτερη νίκη της δεν ήταν ποτέ η κατάκτηση ενός θρόνου. Η ψυχική της υγεία είναι το τρόπαιο που κατέκτησε για πάντα.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.