«Ήταν έρωτες κεραυνοβόλοι»: Η Βιολέτα Ίκαρη για τα τραγούδια, τις συνεργασίες και την επιστροφή της στον Σταυρό του Νότου

Ήταν το 2018 όταν για πρώτη φορά συστήθηκε στο ελληνικό κοινό μέσα από την πρώτη της δισκογραφική δουλειά με τίτλο Έλα και Ράγισε τον Κόσμο μου. Από τότε έχουν περάσει επτά χρόνια, ωστόσο η Βιολέτα Ίκαρη έχει κερδίσει με το σπαθί και τη… φωνή της τον τίτλο «μια από τις πιο ωραίες φωνές» της γενιάς της.

Η αγαπημένη τραγουδίστρια, περίπου έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ Σαν Ένα Βίντεο Κλιπ, επέστρεψε με το EP Σύννεφα Μπαλόνια – εκεί όπου ερμηνεύει πέντε κομμάτια των Σταύρο Σιόλα και Οδυσσέα Ιωάννου.

Λίγο μετά από αυτή την κυκλοφορία, αλλά και πριν επιστρέψει στη σκηνή του Σταυρού του Νότου στις 26 Δεκεμβρίου η Βιολέτα Ίκαρη μίλησε στο in για τη νέα της δουλειά, τις συνεργασίες και το επερχόμενο live της με τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη.

Το Σύννεφα Μπαλόνια είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας σας με τον Σταύρο Σιόλα και τον Οδυσσέα Ιωάννου. Πώς βιώσατε αυτή τη σύμπραξη ως ερμηνεύτρια και τι σας συγκίνησε περισσότερο στα τραγούδια που σας παρέδωσαν;

Για μένα αυτή η συνεργασία είναι κάτι που ήθελα πολύ. Και οι δύο αυτοί σπουδαίοι δημιουργοί με συντροφεύουν χρόνια με τα τραγούδια τους, με συγκινούν και πλέον μου φαίνεται σαν όνειρο που έχω δώσει τη φωνή μου στα τελευταία τραγούδια που κυκλοφόρησαν.

Νιώθω ότι είμαι ένα με αυτά τα τραγούδια, ότι οι δύο τους έβγαλαν το ψυχογράφημά μου και το έκαναν στίχους και μελωδίες. Κάθε φράση, μουσική ή στιχουργική, κάθε ήχος, με συγκινεί και με γεμίζει ευγνωμοσύνη καθώς νιώθω ότι τα τραγούδια αυτά ήρθαν για με ολοκληρώσουν ως τραγουδίστρια.

Το EP πραγματεύεται θέματα όπως ο έρωτας, η απώλεια και η αισιοδοξία. Ποιο από τα πέντε τραγούδια νιώθετε ότι σας αγγίζει περισσότερο και γιατί;

Όλα τα τραγούδια ήταν έρωτες κεραυνοβόλοι για μένα. Ίσως όμως το τραγούδι Στροφή να είναι αυτό που περιγράφει καλύτερα τη ζωή μου από τότε που με θυμάμαι. Όχι απλά μία περίοδο της ζωής μου, αλλά ολόκληρη τη ζωή μου, οπότε το γεγονός αυτό, από μόνο του, το κάνει να ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα τραγούδια, στη δική μου ψυχή.

Οι ενορχηστρώσεις έχουν μια ηχητική αισθητική που φαίνεται να σας εξέλιξε, όπως αναφέρατε. Πόσο και πώς επηρέασε η διαδικασία δημιουργίας αυτού του έργου το δικό σας καλλιτεχνικό παρόν;

Ενορχηστρωτικά νιώθω πως το έργο αυτό με έφερε ένα βήμα μπροστά καθώς με έβγαλε από την εμμονή μου με το vintage στοιχείο, χωρίς να σκεφτώ, χωρίς να θελήσω να επέμβω και σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο ο θαυμασμός και η εμπιστοσύνη μου στον Σταύρο Σιόλα αλλά και στον Κώστα Παρίση που ανέλαβαν παρέα το κομμάτι της ενορχήστρωσης και της ηχητικής αισθητικής των τραγουδιών. Εγώ απλώς άκουγα το αποτέλεσμα και έλεγα «αυτό είναι».

Υπάρχει κάποιο μουσικό ή ερμηνευτικό στοιχείο στη συγκεκριμένη δουλειά που νιώθετε ότι σας εξέλιξε ή σας… ξεβόλεψε δημιουργικά;

Το μόνο τραγούδι που με «δυσκόλεψε» ερμηνευτικά είναι το «ευκολότερο» της ενότητας, το ομώνυμο τραγούδι Σύννεφα Μπαλόνια. Κατ’ αρχήν γιατί είναι το πιο… pop τραγούδι που έχω πει και δεύτερον γιατί είναι το πιο «χαρούμενο» τραγούδι που έχω πει. Μάλιστα κατά την ηχογράφηση ζήτησα κάποια στιγμή «συγγνώμη» από τους δημιουργούς, καθώς η αρχική προσέγγισή μου δεν ταίριαζε στο τραγούδι, λέγοντας ότι «δεν έχω ξαναπεί τραγούδι που να το χαρακτηρίζει τόση ψυχική ανάταση» και ο Οδυσσέας για να με χαλαρώσει μου απάντησε «Γιατί εγώ έχω ξαναγράψει τραγούδι με τόση ψυχική ανάταση;».

Το συγκεκριμένο όμως ενώ αρχικά έδειξε να με «ξεβολεύει», τελικά με εξέλιξε, μου έδειξε ότι μπορώ να το κάνω και αυτό χωρίς να χάσω τίποτα από «εμένα».

Οι στίχοι του Οδυσσέα Ιωάννου εκφράζουν σκέψεις που μας απασχολούν όλους. Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη φράση ή στίχος που σταθήκατε και είπατε «αυτό είναι δικό μου»;

Ολόκληρο το τραγούδι Στροφή, από την πρώτη φράση ως την τελευταία.

Στις 26 Δεκεμβρίου επιστρέφετε στο Σταυρό του Νότου Club με τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη για το Ρίζες & Ρεύματα. Τι διαφορετικό φέρνει αυτή η γιορτινή εμφάνιση;

Νομίζω ότι βρέθηκε απλώς η μέρα που ταιριάζει περισσότερο στην παράστασή μας όπως την στήσαμε αρχικά,  γιατί δεν έχουμε αλλάξει κάτι ώστε να ταιριάξει περισσότερο στη γιορτινή διάθεση των ημερών. Το πρόγραμμά μας είναι γιορτινό και κάθε παράστασή μας είναι μία γιορτή που ανταμώνουμε με τους φίλους μας και τραγουδάμε παρέα κάποια από τα ωραιότερα τραγούδια που έχουν γραφτεί.

Τραγουδάμε τα αγαπημένα μας παραδοσιακά τραγούδια, κυρίως από την Ικαρία, την Κρήτη και την Μακεδονία, τα αγαπημένα μας λαϊκά από Νικολόπουλο μέχρι Βαρδή και από Παπάζογλου μέχρι Λοΐζο και φυσικά λέμε τραγούδια από την προσωπική μας δισκογραφία, που ο κόσμος δείχνει να έχει ξεχωρίσει. Φορώντας λοιπόν τα καλά μας ρούχα και τα αληθινά μας χαμόγελα καλοδεχόμαστε τον κόσμο και τον προσκαλούμε να τραγουδήσει και να χορέψει μαζί μας γιορτάζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον ερχομό των Χριστουγέννων και της νέας χρονιάς που σε λίγο θα έρθει να μας βρει.

Η σύμπραξή σας με τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη συνδυάζει παράδοση, έντεχνο και σύγχρονο ήχο. Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά αλλά και η μεγαλύτερη πρόκληση σε αυτή τη μουσική συνάντηση επί σκηνής;

Η μεγαλύτερη χαρά για εμάς είναι η συνάντησή μας και η συνάντηση με αυτούς τους σπουδαίους μουσικούς που μας πλαισιώνουν καθώς και η μοιρασιά που γίνεται με τον κόσμο, με τους ανθρώπους που μας τιμούν με την παρουσία τους και με την συμμετοχή τους τραγουδώντας στα ρεφρέν. Με τον Γιώργο ταιριάζουμε πολύ καλλιτεχνικά, ταιριάζουμε στην παρέα και ταιριάζουν και οι τόποι μας, έχουμε το ίδιο μεράκι για δόσιμο και το ίδιο αγνή αγάπη για το καλό τραγούδι. Δυσκολία προς το παρόν δεν έχουμε αντιμετωπίσει, η μόνη πρόκληση είναι να φέρουμε τον κόσμο κοντά μας, σε κάθε πόλη, να έρθει να τραγουδήσει μαζί μας και να γίνουμε όλοι μια παρέα.

Υπάρχει κάποιο τραγούδι –είτε δικό σας είτε του Γιώργου– που στις live εμφανίσεις αποκτά κάθε φορά μια νέα δυναμική ή ξανασυστήνεται;

Τα τραγούδια που έχουμε «πειράξει» ενορχηστρωτικά, στην περίοδο των προβών, με την πολύτιμη βοήθεια του ενορχηστρωτή της μπάντας μας «Γιάννη Ταυλά» είναι κυρίως τα παραδοσιακά και τα κλασικά λαϊκά που παίζουμε, όχι τόσο τα τραγούδια από την προσωπική μας δισκογραφία, για παράδειγμα, το Ικαριώτικο τραγούδι «Συμπεθέρα» το παρουσιάζουμε με λύρα και όχι με βιολί όπως είθισται, βέβαια το πρώτο παραδοσιακό όργανο που εμφανίστηκε στην Ικαρία ήταν η Λύρα, οπότε το αποτέλεσμα δεν είναι εντελώς ξένο από αυτό που έχουμε συνηθίσει, ίσως να είναι και πιο ταιριαστό.

Και η αλήθεια είναι ότι, μέχρι ενός σημείου, όλα τα τραγούδια στις live εμφανίσεις μας είναι σαν ζωντανοί οργανισμοί. Σημαντικό για εμάς είναι να νιώθουμε ελεύθεροι να εκφράσουμε τη διάθεση της στιγμής και ο ένας να παρασέρνει τον άλλο, εντελώς αβίαστα και φυσικά. Δηλαδή, ενώ το πρόγραμμά μας είναι συγκεκριμένο και το ίδιο κάθε φορά, ο αυθορμητισμός και η διάθεση μας για παιχνίδι, κάθε φορά φέρνει και ένα άλλο αποτέλεσμα.

Προπώληση εισιτηρίων για τη συναυλία στο inTickets.

// Όλες οι φωτογραφίες είναι του Δημήτρη Βαβλιάρα