Ο καλλιτεχνικός κόσμος στις ΗΠΑ γιορτάζει την εκλογή Ομπάμα
Διάσημοι εκπρόσωποι της έβδομης τέχνης, όπως ο Τζορτζ Κλούνι και ο Μάικλ Μουρ, της μουσικής, όπως η Μαντόνα, και της τηλεόρασης, όπως η Όπρα Γουίνφρι, πανηγύρισαν μαζί με εκατομμύρια Αμερικανούς την ιστορική νίκη του Μπαράκ Ομπάμα στις αμερικανικές εκλογές.
Διάσημοι εκπρόσωποι της έβδομης τέχνης, όπως ο Τζορτζ Κλούνι και ο Μάικλ Μουρ, της μουσικής, όπως η Μαντόνα, και της τηλεόρασης, όπως η Όπρα Γουίνφρι, πανηγύρισαν μαζί με εκατομμύρια Αμερικανούς την ιστορική νίκη του Μπαράκ Ομπάμα στις αμερικανικές εκλογές.
Η βασίλισσα της ποπ γιόρτασε τη νίκη του Αφροαμερικανού γερουσιαστή μαζί τους θαυμαστές της στη συναυλία της στο Σαν Ντιέγκο.
Σε βίντο που προβάλλεται στο YouTube, η Μαντόνα εμφανίζεται να χτυπά ρυθμικά τα χέρια της και να λέει: «Είναι ιστορική ημέρα. Είμαστε τυχεροί που τη μοιραζόμαστε παρέα».
Η Όπρα Γουίνφρι, που παρακολούθησε μαζί με χιλιάδες κόσμου τη συγκλονιστική ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα στο Grant Park του Σικάγου, δήλωσε στην εκπομπή The Insider: «Είμαι τόσο, τόσο ενθουσιασμένη και ξαφνικά νιώθω τόσο ήρεμη». Στο ερώτημα τι σημαίνει για τις ΗΠΑ η νίκη του Ομπάμα, η διάσημη παρουσιάστρια είπε: «Σημαίνει δημοκρατία. Είναι το καλύτερο. Τα καταφέραμε. Η Αμερική τα κατάφερε».
Γνωστός για τις δημοκρατικές του πεποιθήσεις, ο Τζορτζ Κλούνι με γραπτή του δήλωση συνεχάρη τον Μπαράκ Ομπάμα, σημειώνοντας: «Συγχαίρω τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο Ομπάμα για αυτή την ιστορική νίκη. Τώρα ήρθε η στιγμή να ενώσουμε τη χώρα, ώστε να αντιμετωπίσουμε τις τεράστιες προκλήσεις της εποχής μας».
Τέλος, ο σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ, «πονοκέφαλος» της κυβέρνησης Μπους τα τελευταία χρόνια, έγραψε στην ιστοσελίδα του: «Δάκρυα κυλούν στα μάτια μας. Δάκρυα χαράς, δάκρυα ανακούφισης. Μία συγκλονιστική, συντριπτική εκλογική νίκη σε μία στιγμή βαθιάς απόγνωσης».
Αν ανταποκρινόμαστε στα λάθη που όλοι μας κάνουμε με ηρεμία, αν τα αναλύουμε, μαθαίνουμε από αυτά και προσαρμοζόμαστε αναλόγως, μπορούμε να μετατρέψουμε τις αποτυχίες σε νίκες
Το χαμένο δραματικό ειδύλλιο «Ο μαγεμένος βοσκός», που ο Σπυρίδων Περεσιάδης έγραψε το 1909 παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη, λυρική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη.