Δύο παιδικοί φίλοι από την Παλαιστίνη κατάφεραν να χτίσουν μια βιβλιοθήκη εν μέσω γενοκτονίας στη Γάζα

Καθώς έκανα scroll στο Instagram, ανάμεσα σε βίντεο που δείχνουν βόμβες που πέφτουν σε σχολεία και νοσοκομεία από όταν το Ισράηλ και οι ΗΠΑ κήρυξαν πόλεμο εναντίον του Ιράν, meme με θέμα έναν «Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο» (πιθανότατα η Gen Z να είμαστε η πιο ασόβαρη γενιά που έχει περάσει, αλλά το χιούμορ ίσως να είναι ένα μέσο να μην παρανοήσουμε τελείως με τόση ανέχεια, αδικία, κρατική βία και αίμα παιδιών που βλέπουμε καθημερινώς) έπεσα πάνω σε ένα απόσπασμα που κάπως ζέστανε τον εσωτερικό μου κόσμο που κόντευε να με αποχαιρετήσει λόγω υποθερμίας.

Τι ήταν αυτό, πιθανότατα να αναρωτιέστε. Ένας νεαρός Παλαιστίνιος ποιητής, ονόματι Ομάρ Χαμάντ, ο οποίος κόντρα στη σήψη που επικρατεί σε κάθε γωνιά του χάρτη και τις απόκοσμες καταστάσεις που βιώνει από τις 7 Οκτωβρίου 2023, ημέρα που ξεκίνησε η γενοκτονία στη Γάζα, ένωσε τις δυνάμεις του με τον παιδικό του φίλο Ιμπραήμ Μασρί για να χτίσουν μια βιβλιοθήκη με όσα βιβλία απέμειναν στην Γάζα.

Τα τελευταία που απέμειναν

Ψάχνοντας περισσότερα για την είδηση, βρήκα ένα άρθρο της δημοσιογράφου Σάλμα Αμπντελσαλάμ του CairoScene, η οποία ανέφερε ότι όταν οι ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδιζαν δίχως αύριο τη βόρεια Γάζα, ο Ομάρ Χαμάντ, συνιδρυτής της Βιβλιοθήκης Φοίνιξ που χτίστηκε εν μέσω της συνεχιζόμενης γενοκτονίας, καλέστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του, παίρνοντας μαζί του 70 από τα δικά του βιβλία, στριμωγμένα σε μια τσάντα.

«Τα βιβλία μου ήταν τα μόνα που είχαν σημασία για εμένα. Ήξερα ότι ήταν από τα τελευταία που είχαν απομείνει στην πόλη», είπε σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα.

Όπως διαβάζουμε, τα τελευταία δύο χρόνια, το 70% των αρχείων της Γάζας έχουν χαθεί, συμπεριλαμβανομένου του Κεντρικού Αρχείου της Γάζας, το οποίο περιείχε ιστορικά αρχεία άνω των 150 ετών.

Περισσότερες από 87 βιβλιοθήκες έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί, και και τα 12 πανεπιστήμια έχουν μετατραπεί σε σιντρίμμια, γεγονός που σηματοδοτεί ότι η εκπαίδευση και τα βιβλία αποτελούν παρελθόν.

View this post on Instagram

A post shared by Al-Jarmaq News🇵🇸 (@aljarmaq_news)

«Αποφάσισα να ανοίξω μια βιβλιοθήκη, έναν χώρο όπου οι άνθρωποι θα μπορούν να κάθονται και να διαβάζουν. Ο Ιμπραήμ και εγώ θέλαμε [η βιβλιοθήκη] να φιλοξενεί βιβλία με νόημα. Βιβλία που αξίζει να διαβάσει κανείς», πρόσθεσε ο Ομάρ, ο οποίος έσωσε πολλά βιβλία που φιλοξενούνταν στο Ισλαμικό Πανεπιστήμιο, ενώ έκανε έκκληση για δωρέες μέσω Facebook.

Ευτυχώς, δύο άγνωστοι, έσπευσαν να δώσουν μια χείρα βοηθείας για το εγχείρημα.

«Πριν από τον πόλεμο, διάβαζα ασταμάτητα», είπε στο CairoScene. «Συνειδητοποίησα ότι μας διαμόρφωνε η κατοχή. Έτσι, επέλεξα να σκεφτώ διαφορετικά. Διάβαζα για να σκέφτομαι ελεύθερα. Και αυτό είναι που θέλω για τη Γάζα, να δώσω στη γνώση την ευκαιρία να επιβιώσει και να αναπτυχθεί», πρόσθεσε.

Λουλούδια στα πόδια

Σε ανάρτηση του στο Instagram, ο Ομάρ, αναφέρθηκε περαιτέρω στο εγχείρημα, δηλαδή την απόφαση του να νικήσει τον θάνατο, με όπλο τη μνήμη και τη γνώση.

«Η ιδέα της δημιουργίας της πρώτης βιβλιοθήκης κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας δεν ξεκίνησε εν μία νυκτί. Ήταν μια σειρά δοκιμασιών, με θάνατο και εκτοπισμό. Έζησα τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής μου από την πρώτη μέρα που αναγκάστηκα να εγκαταλείψω την πατρίδα μου, το Μπεϊτ Χανούν, κουβαλώντας τα βιβλία μου στην πλάτη. Από το ένα μέρος στο άλλο, έσωσα βιβλία από την κόλαση που κατέστρεψε τα πάντα και δεν άφησε τίποτα», εξήγησε.

«Σήμερα, μετά από περισσότερες από 13 εκτοπισμούς — περισσότερες από 13 μετακινήσεις θανάτου — καταφέραμε να χτίσουμε την πρώτη βιβλιοθήκη κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας στη Γάζα. Μακάρι να μπορούσα να προσφέρω την ψυχή μου σε κάθε άτομο που πίστεψε σε εμάς και μας υποστήριξε για να ολοκληρώσουμε αυτό το όνειρο. Αλλά δεν έχω τίποτα στα χέρια μου εκτός από αυτά τα λόγια, μέσω των οποίων θέλω να σκορπίσω όλες τις όμορφες φράσεις μου σαν λουλούδια στα πόδια κάθε ατόμου που μας βοήθησε», κατέληξε.

View this post on Instagram

A post shared by Omar Hamad 𓂆 (@omar.hamad7)

Υστερόγραφο

Και, για να κλείσουμε το άρθρο όπως αρμόζει σε ανθρώπους όπως ο Ομάρ και ο Ιμπραήμ, αφήνουμε για υστερόγραφο ένα ποίημα του εθνικού ποιητή της Παλαιστίνης Μαχμούντ Νταρουίς που λέει:

«Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν.
Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν.

Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,
στον εαυτό σου γύρισε και πες:
Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι»