Πλεύρης προαναγγέλει δράσεις… άλλου υπουργείου

Το κλείσιμο όλων των παράνομων τζαμιών προανήγγειλε με τοποθέτησή του στη σημερινή συνεδρίαση της επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του επικείμενου νομοσχεδίου που έχει καταθέσει το υπουργείο του.

Η ανακοίνωση του υπουργού ακολουθεί την είδηση της σύλληψης και απέλασης ανθρώπου με καταγωγή από το Μπαγκλαντές που φέρεται να λειτουργούσε παράνομο τζαμί στην περιοχή των Κάτω Πατησίων στην Αθήνα. Ο ιμάμης του τζαμίου συνελλήφθη ύστερα από καταγγελία που έγινε στο Αστυνομικό Τμήμα του Αγίου Παντελεήμονα και σύμφωνα με σημερινή δήλωση του κ. Πλεύρη, οδεύει προς απέλαση.

Η απέλαση αποτελεί την πρώτη εφαρμογή της σχετικής πρόβλεψης που περιλάμβανε το άρθρο 28 του νόμου 5224 του υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού που ψηφίστηκε τον περασμένο Αύγουστο από τη Βουλή.

Συγκεκριμένα, το σχετικό άρθρο προέβλεπε ότι στην περίπτωση που αυτός που ανεγείρει ή θέτει σε λειτουργία λατρευτικό χώρο χωρίς την άδεια του Υπουργού Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού είναι αλλοδαπός, τιμωρείται με τη διοικητική επιστροφή του.

Άλλο χαρτοφυλάκιο

«Η εφαρμογή του νόμου θα είναι απαρέγκλιτη», τόνισε ο κ. Πλεύρης, μόνο που ανοιχτό παραμένει το ερώτημα πώς ο ίδιος συνδέεται με την εφαρμογή του.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του σχετικού νομοσχεδίου, οι παράνομοι χώροι λατρείας κλείνουν και σφραγίζονται από την οικεία αστυνομική αρχή, με την απόφαση σφράγισης να κοινοποιείται στο Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, χωρίς να εμπλέκεται το υπουργείο Μετανάστευσης στη διαδικασία.

Η δε Κοινή Υπουργική Απόφαση που σύμφωνα με τον νόμο ρυθμίζει τη διαδικασία σφράγισης και όλες τις άλλες σχετικές κυρώσεις, συνεκδίδεται από τα υπουργεία Παιδείας, Προστασίας του Πολίτη, Εσωτερικών και Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, πάλι χωρίς κάποια εμπλοκή του υπουργείου Μετανάστευσης.

Δεν είναι όμως μόνο η στοχοθεσία της εξαγγελίας που δεν συμπίπτει με το χαρτοφυλάκιο του υπουργού, αλλά και τα γενικότερα αποτελέσματα αυτής της εκστρατείας για το κλείσιμο των «παράνομων λατρευτικών χώρων – τζαμιών» που εγκυμονούν πιθανά ανεπιθύμητα αποτελέσματα.

Τζαμιά και εκκλησίες

Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η καταστολή των ανεπίσημων χώρων λατρείας έχει προκύψει από τη σύνδεση τους με τη ριζοσπαστικοποίηση των νεαρών μουσουλμάνων. Ωστόσο, σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε από το 2017 μέχρι το 2019 στο πλαίσιο του προγράμματος Dialogue about Radicalisation and Equality σε ανεπίσημους χώρους λατρείας του κέντρου της Αθήνας όπου πήγαιναν νεαροί μουσουλμάνοι, διαπιστώθηκε ότι λειτουργούσαν ανασχετικά προς τη ριζοσπαστικοποίηση, βοηθώντας στην ένταξη.

Σε κάθε περίπτωση, οι αρμόδιοι εκτιμούν ότι λόγω της λειτουργιάς του Τεμένους στον Βοτανικό, αλλά και μιας σειράς άλλων παραγόντων, ο αριθμός τους έχει μειωθεί ριζικά τα τελευταία χρόνια. Περίπου 60 μη αδειοδοτημένα τζαμιά υπολογίζεται πως βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε λειτουργία στην Αθήνα.

Συνήθως, μάλιστα, οι χώροι αυτοί σφραγίζονται στη βάση άλλων προσχημάτων, όπως η πυρασφάλεια, οι έξοδοι κινδύνου ή υγειονομικοί λόγοι και όχι λόγω του θρησκευτικού τους χαρακτήρα, καθώς υφίσταται ως δεδομένη η υποχρέωση σεβασμού στην ανεξιθρησκεία.

Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται από ειδικούς είναι τι θα σημάνει η εκστρατεία της κυβέρνησης για τους υπόλοιπους μη αδειοδοτημένους χώρους λατρείας, καθώς πολλοί από αυτούς δεν αφορούν καν το Ισλάμ.

Ανεπίσημους χώρους λατρείας στην Αθήνα λειτουργούν κοινότητες Πεντηκοστιανών και Ευαγγελικών Χριστιανών από χώρες της Αφρικής ή της νοτιοανατολικής Ασίας, ενώ άλλες εθνικότητες όπως οι Ινδοί και οι Πακιστανοί λειτουργούν βουδιστικούς ή ινδουιστικούς ναούς. Κανένα από τα εν λόγω δόγματα δεν έχει συνδεθεί με κάποιο κίνδυνο ριζοσπαστικοποίησης, ενώ κομβική θεωρείται η συμβολή τους στην ένταξη. Σημειώνουμε ότι στις περισσότερες παραδόσεις του Ισλάμ, το τζαμί δεν είναι απλά ένας θρησκευτικός χώρος αλλά και το κέντρο μιας κοινότητας, ενώ ο ιμάμης του έχει έναν συνολικότερο κοινωνικό συμβουλευτικό ρόλο.

Ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι ανεπίσημους χώρους λατρείας χωρίς την τυπική αναγνώριση από την Εκκλησία ή το Κράτος λειτουργούν σε όλη την επικράτεια και Έλληνες Χριστιανοί συγκεκριμένων δογμάτων – κυρίως Παλαιοημερολογίτες – οι οποίοι κατά κανόνα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, δεν έχουν αντιμετωπιστεί με καταστολή.