Η ιστορία ξεκίνησε μια νύχτα του 2017, όταν ο βιολόγος Ντικάνς Παρμάρ δέχτηκε τηλεφώνημα από έναν εργαζόμενο στα τρένα που του ζητούσε να σπεύσει να παραλάβει μια ινδική κόμπρα από ένα βαγόνι στο κρατίδιο του Γκουζουράτ. Τα χρόνια που ακολούθησαν, αρκετές αναφορές για φίδια που ταξίδευαν με το τρένο έγιναν πρωτοσέλιδο στα ινδικά μέσα ενημέρωσης.
Ο Παρμάρ αποφάσισε τότε να μελετήσει τα περίεργα περιστατικά. Σε μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Biotropica, ο βιολόγος και οι συνεργάτες του αναφέρουν ότι ορισμένες βασιλικές κόμπρες – τα μακρύτερα ιοβόλα φίδα του κόσμου με μήκος έως 4 μέτρα- ταξιδεύουν ως λαθρεπιβάτες σε νέες περιοχές.
Σε κάποιες περιπτώσεις, τα επικίνδυνα φίδια αποβιβάζονται σε πόλεις και απειλούν όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και τα ντόπια είδη ερπετών, γράφουν οι ερευνητές.
Υπάρχει εξάλλου προηγούμενο: μελέτη που παρουσιάστηκε ως προδημοσίευση το 2020 υποστήριζε ότι ένα είδος αφρικανικής σαύρας με την ονομασία Agama picticauda εξαπλώνεται στη Φλόριντα ταξιδεύοντας με το τρένο.
Κόμπρα ξεμυτίζει από τις γραμμές του τρένου σε φωτογραφία που περιλαμβάνεται στη μελέτη (Dikansh S. Parmar et al / Biotropica 2026)
Στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής του στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, ο Παρμάρ εξέτασε αναφορές για τις διασώσεις φιδιών τα τελευταία 22 χρόνια. Από αυτές, οι 47 αφορούσαν βασιλικές κόμπρες, οι οποίες χωρίζονται σε τέσσερα διαφορετικά είδη.
Σε πέντε περιπτώσεις, βασιλικές κόμπρες των Δυτικών Γκατ (Ophiophagus kaalinga), οι οποίες κανονικά ζουν σε πυκνά δάση, εντοπίστηκαν σε περιοχές με εντελώς ακατάλληλο περιβάλλον για το είδος.
Τέσσερις βρέθηκαν σε απόσταση μερικών εκατοντάδων μέτρων από σιδηροδρομικές γραμμές, ενώ μία συνελήφθη στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης της Γκόα, αναφέρει ο δικτυακός τόπος του Science.
Η βασιλική κόμπρα των Δυτικών Γκατ έχει αρκετά δυνατό δηλητήριο για να σκοτώσει άνθρωπο ( P. Gowri Shankar)
Αποδείξεις δεν υπάρχουν, όμως οι ερευνητές πιστεύουν ότι οι κόμπρες, οι οποίες είναι ιδιαίτερα ικανές στην αναρρίχηση, σκαρφαλώνουν στα βαγόνια, πιθανώς για να κυνηγήσουν τρωκτικά που προσελκύονται από φορτία σιτηρών ή τροφίμων.
Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι ότι χρησιμοποιούν τα τρένα ως καταφύγιο στη διάρκεια βροχών που πλημμυρίζουν τα λαγούμια τους.
Ευτυχώς, μέχρι στιγμής δεν έχουν εντοπιστεί αναπαραγωγικοί πληθυσμοί της κόμπρας των Δυτικών Γκουζουράτ σε νέες περιοχές –κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί μόνο αν αρκετά αρσενικά και θηλυκά φίδια τύχαινε να αοβιβαστούν στον ίδιο προορισμό.
Αν όμως το είδος καταφέρει να αποικίσει νέα περιβάλλοντα, οι οικολογικές συνέπειες θα ήταν σοβαρές. Ακόμα και μεμονωμένες αφίξεις δημιουργούν κινδύνους, δεδομένου ότι το δηλητήριό του μπορεί να σκοτώσει ανθρώπους.
Κίνδυνος υπάρχει και για άλλα, μικρότερα είδη φιδιών και σαυρών τα οποία κυνηγούν οι κόμπρες. Επιπλέον, επισήμανε ο Παρμάρ, οι άνθρωποι που ανησυχούν για τις κόμπρες στα τρένα μπορεί να αρχίσουν να σκοτώνουν αδιακρίτως άλλα, ακίνδυνα είδη.
Η ελευθερία (αίσθημα αυτονομίας) ενισχύει την ευτυχία σε όλο τον κόσμο, αλλά μια εκτεταμένη διεθνής μελέτη δείχνει ότι προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη χαρά σε πλουσιότερες χώρες,