Τι μας λέει το κοστούμι του Ζοχράν Μαμντάνι για τον ίδιο και τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει η κοινωνία

«O νεοεκλεγείς δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, ορκίστηκε σε μια ιδιωτική τελετή φορώντας ένα σοβαρό μαύρο παλτό, ένα άψογο λευκό πουκάμισο και μια μεταξωτή γραβάτα Eri από τον σχεδιαστή Kartik Kumra της Kartik Research με έδρα το Νέο Δελχί – με στάιλινγκ από την Αμερικανίδα συντάκτρια μόδας, Gabriella Karefa-Johnson» γράφει ο Jad Salfiti στον Guardian αφού πρώτα μίλησε για το πώς βλέπει ο ίδιος το θέμα κοστούμι:

«Μεγαλώνοντας στο Λονδίνο τη δεκαετία του 2000, ήμουν περιτριγυρισμένος από κοστούμια. Από τους City boys που έτρεχαν στο Square Mile. Στο Hyde Park, όπου Άραβες πατέρες με φαρδιά κοστούμια έπαιζαν ποδόσφαιρο με τα παιδιά τους κάτω από το γλυκό φως του ήλιου. Στο σχολείο, όπου φθηνά γκρι κοστούμια ήταν η στολή μας.

»Το κοστούμι ήταν πάντα ένα ένδυμα σοβαρότητας που σηματοδοτούσε δύναμη και απόδοση, όλα τα πράγματα που υποτίθεται ότι έπρεπε να θέλω αν ήθελα να γίνω “άντρας”. Αλλά μέχρι πρόσφατα, η γενιά μου φαινόταν να τα φοράει όλο και λιγότερο, και είχαν σχεδόν εξαφανιστεί από τη συνείδησή μου» σχολίασε ο Jad Salfiti.

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζοχράν Μαμντάνι και η σύζυγός του Ράμα Ντουβάτζι εμφανίζονται στη σκηνή κατά τη διάρκεια της τελετής ορκωμοσίας του στη Νέα Υόρκη, ΗΠΑ, 1 Ιανουαρίου 2026. REUTERS/Tyrone Siu

Ένα τυπικό κοστούμι της μεσαίας τάξης

«Ο Ζοχράν Μαμντάνι μέσα από μια ευφυή εκστρατεία, κέρδισε τη φαντασία του κόσμου όπως κανένας άλλος υποψήφιος δήμαρχος της Νέας Υόρκης τα τελευταία χρόνια. Αλλά είτε ανέβαζε τα χέρια του στον αέρα σε ένα χιπ-χοπ κλαμπ, είτε σε μια πρεμιέρα για την ταινία Marty Supreme, ένα πράγμα στην προεκλογική του εκστρατεία σπάνια άλλαζε: φορούσε σχεδόν πάντα κοστούμι.

»Χαλαρό, μοντέρνο, με απαλά χρώματα, αλλά συμβατικό και συνηθισμένο, το κοστούμι του είναι ένα τυπικό κοστούμι της μεσαίας τάξης της χιλιετίας – όσο τυπικό μπορεί να είναι για μια γενιά που σπάνια μπαίνει στον κόπο να φορέσει κοστούμι» παρατηρεί ο Jad Salfiti.

«Ο Μαμντάνι είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν του περιβάλλοντός του», λέει ο Guy. «Είναι ένας σχετικά νέος άνθρωπος στα 30 του, ούτε φτωχός ούτε εξαιρετικά πλούσιος»

«Κάτι σαν το κιμονό στην Ιαπωνία»

«Το κοστούμι βρίσκεται σε μια περίεργη θέση», λέει ο Derek Guy, συγγραφέας για την ανδρική μόδα (γνωστός και ως «the menswear guy» στο Twitter). «Πεθαίνει αργά από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου», με την πραγματική πτώση να έρχεται τη δεκαετία του 1990 με την «άνοδο του business casual».

«Βασικά φοριέται μόνο στις πιο επίσημες περιστάσεις: γάμους, κηδείες, σε κάποιο βαθμό, εμφανίσεις στο δικαστήριο», λέει ο Guy. «Είναι κάτι σαν το κιμονό στην Ιαπωνία», στο ότι «αντιπροσωπεύει ουσιαστικά μια παράδοση που έχει από καιρό απομακρυνθεί από την καθημερινή ζωή».

Πολλοί πολιτικοί «φορούν κοστούμι για να πουν “είμαι πολιτικός, μπορείτε να με εμπιστευτείτε. Πρέπει να με ψηφίσετε. Έχω εξουσία”». Αλλά ενώ ιστορικά το κοστούμι σηματοδοτούσε αυτό, σήμερα εκφράζει εξουσία με την ελπίδα να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού. Όπως εξηγεί ο Guy: «Δεδομένου ότι ζούμε σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία, οι πολιτικοί θέλουν να φαίνονται προσιτοί, επειδή προσπαθούν να κερδίσουν τις ψήφους σας».

Το κοστούμι του εργαζόμενου άνδρα είναι ντεμοντέ

Από πολλές απόψεις, το κοστούμι είναι απλώς μια λεπτή μορφή μεταμφίεσης, στο βαθμό που εκφράζει αρρενωπότητα, εξουσία και ακόμη και εγγύτητα στην εξουσία. Ή τουλάχιστον το πώς αναμένεται να φαίνονται οι πολιτικοί.

Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι το κοστούμι του εργαζόμενου άνδρα έχει περάσει από τη μόδα. Όπως και ένα ζευγάρι τζιν, η σιλουέτα ενός κοστουμιού περνάει από κύκλους.

Επομένως, ένα συγκεκριμένο κόψιμο μπορεί να ορίσει μια εποχή – και να γίνει γρήγορα ξεπερασμένο. Πάρτε για παράδειγμα τα κοστούμια με πιο χαλαρή γραμμή, που θυμίζουν το διάσημο κοστούμι Armani του Richard Gere στην ταινία American Gigolo. Μπορεί να είναι της μόδας, αλλά δεδομένου του κόστους τους, μπορεί να θεωρηθούν μια σημαντική επένδυση για κάτι που πιθανότατα θα βγει από τη μόδα μέσα σε πέντε χρόνια.

Ωστόσο, η γοητεία τους, τουλάχιστον σε ορισμένους κύκλους, παραμένει: τον τελευταίο χρόνο, η John Lewis αναφέρει ότι οι πωλήσεις ενδυμάτων επί παραγγελία αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 20%, καθώς οι πελάτες «απομακρύνονται από το κοστούμι ως καθημερινή ενδυμασία και στρέφονται προς την επιθυμία να επενδύσουν σε κάτι ξεχωριστό».

«Δεν μπορείς να φανταστείς τον Ντόναλντ Τραμπ να φοράει Suitsupply. Είναι άνθρωπος της Brioni», λέει ο Guy, αναφερόμενος στα πολυτελή ιταλικά κοστούμια που φοράει ο Τραμπ, τα οποία κοστίζουν από 3.480 έως 10.600 λίρες

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη President Donald J. Trump (@realdonaldtrump)

«Προϊόν του περιβάλλοντός του»

Το αγαπημένο κοστούμι του Μαμντάνι είναι της Suitsupply, μιας ολλανδικής μάρκας που πωλείται σε τιμές που κυμαίνονται από 400 έως 1.200 λίρες, τοποθετώντας την σταθερά στη μεσαία κατηγορία της αγοράς.

«Ο Μαμντάνι είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν του περιβάλλοντός του», λέει ο Guy. «Είναι ένας σχετικά νέος άνθρωπος στα 30 του, ούτε φτωχός ούτε εξαιρετικά πλούσιος».

Για το σκοπό αυτό, το κοστούμι μεσαίας κατηγορίας που φοράει θα βρει απήχηση στο δημογραφικό κοινό που είναι πιο πιθανό να τον υποστηρίξει: άτομα στην ηλικία των 30 και 40 ετών, απόφοιτοι πανεπιστημίου με μεσαία εισοδήματα, που συχνά νιώθουν απογοήτευση από το κόστος της στέγασης.

Είναι ακριβώς το είδος του κοστουμιού που θα φορούσαν οι ίδιοι. Τα όχι φθηνά αλλά ούτε και υπερβολικά ακριβά κοστούμια του Μαμντάνι δεν έρχονται σε αντίθεση με τις πολιτικές που προτείνει – πάγωμα των ενοικίων, κατασκευή 200.000 προσιτών, σταθερών ενοικίων κατοικιών, δωρεάν δημόσια λεωφορεία και καθολική φροντίδα της πρώιμης παιδικής ηλικίας.

Η ιστορία των κοστουμιών στην πολιτική είναι μακρά και πλούσια: από το «σοκαριστικό» καφέ κοστούμι του Ομπάμα, που έχει πλέον αποκτήσει τέτοια φήμη ώστε να έχει τη δική του σελίδα στη Wikipedia, μέχρι τα ύποπτα γυαλιστερά, ραμμένα επί παραγγελία κοστούμια του Τζάστιν Τρουντό και του Εμανουέλ Μακρόν

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Justin Trudeau Fan Club🇨🇦 (@justintrudeau.fans)

Το κοστούμι καθορίζει τον πολιτικό

«Δεν μπορείς να φανταστείς τον Ντόναλντ Τραμπ να φοράει Suitsupply. Είναι άνθρωπος της Brioni», λέει ο Guy, αναφερόμενος στα πολυτελή ιταλικά κοστούμια που φοράει ο Τραμπ, τα οποία κοστίζουν από 3.480 έως 10.600 λίρες:

«Είναι εξαιρετικά πλούσιος και μεγάλωσε στον κόσμο των ακινήτων της Νέας Υόρκης. Ένα κοστούμι εξουσίας ταιριάζει φυσικά με αυτή την τάξη των μεγιστάνων, όπως και τα πιο προσιτά εμπορικά σήματα ταιριάζουν φυσικά με την ομάδα του Μαμντάνι».

Η ιστορία των κοστουμιών στην πολιτική είναι μακρά και πλούσια: από το «σοκαριστικό» καφέ κοστούμι του Ομπάμα, που έχει πλέον αποκτήσει τέτοια φήμη ώστε να έχει τη δική του σελίδα στη Wikipedia, μέχρι τα ύποπτα γυαλιστερά, ραμμένα επί παραγγελία κοστούμια του Τζάστιν Τρουντό και του Εμανουέλ Μακρόν, και το «ουράνιο τόξο της Μέρκελ» από πολύχρωμα σακάκια και παντελόνια που φορούσε η πρώην καγκελάριος της Γερμανίας. Το κοστούμι δεν ντύνει απλώς τον πολιτικό, αλλά έχει τη δυνατότητα να τον καθορίζει.

Ο Μαμντάνι είναι μέλος της γενιάς των millennials

Το κοστούμι που επιλέγει ο Μαμντάνι, σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Κουχτά, συγγραφέα του βιβλίου «The Three-Piece Suit and Modern Masculinity» (Το τριμερές κοστούμι και η σύγχρονη αρρενωπότητα), είναι συμβολικό.

«Ως μουσουλμάνος γιος μεταναστών ινδικής καταγωγής και δημοκρατικός σοσιαλιστής, βρίσκεται υπό πίεση να συμμορφωθεί με αυτό που πολλοί Αμερικανοί ψηφοφόροι θεωρούν ως ένδειξη ηγεσίας», λέει, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να περπατήσει σε τεντωμένο σχοινί «χωρίς να φαίνεται σαν ελιτιστής που πουλάει τις μη mainstream ρίζες και αξίες του».

Ωστόσο, ο Κουχτά έχει πλήρη επίγνωση της διπλής στάθμης που εφαρμόζεται σε όσους φορούν κοστούμια και του νοήματος που αποδίδεται σε αυτό. «Αυτό μπορεί να οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι ο Μαμντάνι είναι μέλος της γενιάς των millennials, ικανός να υιοθετεί διαφορετικές ταυτότητες ανάλογα με την περίσταση, αλλά μπορεί επίσης να οφείλεται στο πολυπολιτισμικό του υπόβαθρο, όπου η εναλλαγή κωδίκων μεταξύ γλωσσών, εθίμων και στυλ ένδυσης είναι συνηθισμένη», λέει.

«Οι λευκοί άνδρες μπορούν να παραμείνουν απαρατήρητοι, αλλά όταν οι γυναίκες και οι εθνοτικές μειονότητες προσπαθούν να αποκτήσουν την εξουσία που αντιπροσωπεύουν τα κοστούμια, πρέπει να χειριστούν προσεκτικά τους κώδικες που σχετίζονται με αυτά.

»Σε κάθε ραφή και βελονιά της δημόσιας εικόνας του Μαμντάνι, είναι ορατή η ένταση μεταξύ του κάπου και του πουθενά, του εσωτερικού και του εξωτερικού. Ωστόσο, αυτό που καθιστά σαφές η ενδυματολογική επιλογή του Μαμντάνι είναι ότι στην πολιτική, η εμφάνιση δεν είναι ποτέ ουδέτερη».

*Με στοιχεία από theguardian.com  | Αρχική Φωτό: Amir Hamja/Pool via REUTERS