Γιατί η Αταλάντα δείχνει τον δρόμο στο ιταλικό ποδόσφαιρο

Υπάρχει μια ομάδα στο ιταλικό ποδόσφαιρο που εδώ και σχεδόν μία δεκαετία δεν γνωρίζει ήττα εκεί όπου οι περισσότεροι καταρρέουν: στους ισολογισμούς. Η Αταλάντα έκλεισε τη χρήση της 30ής Ιουνίου 2025 με καθαρά κέρδη 37,9 εκατ. ευρώ, επιβεβαιώνοντας μια σπάνια συνέπεια για τα ιταλικά δεδομένα.

Δεν πρόκειται μάλιστα για μεμονωμένο φαινόμενο, καθώς το 2020 είχε εμφανίσει κέρδη 51,7 εκατ. και το 2021 άλλα 35,1 εκατ., σε μια αλυσίδα εννέα συνεχόμενων κερδοφόρων χρήσεων, συν μια μεταβατική εξαμηνιαία περίοδο το 2022 λόγω αλλαγής λογιστικού έτους. Από το 2016 μέχρι σήμερα, το συσσωρευμένο θετικό αποτέλεσμα αγγίζει τα 231,1 εκατ. ευρώ, ποσό που δεν έμεινε ποτέ αδρανές, αλλά επανεπενδύθηκε συστηματικά στο αγωνιστικό ρόστερ και στις υποδομές του συλλόγου.

Η βάση αυτής της διαδρομής τέθηκε το 2010,όταν η οικογένεια Antonio Percassi απέκτησε το 70% του συλλόγου έναντι 12,5εκατ. ευρώ, για να ακολουθήσουν ανακεφαλαιοποιήσεις που ανέβασαν τη συνολική επένδυση στα 25 εκατ. Από εκεί και πέρα, η Αταλάντα λειτούργησε σε καθεστώς αυτάρκειας, χωρίς ανάγκη διαρκούς χρηματοδότησης από τους μετόχους. Το μοντέλο αυτό δεν άλλαξε ούτε το 2022, όταν την πλειοψηφία απέκτησε η αμερικανική κοινοπραξία υπό τον Stephen Pagliuca. Αντίθετα, η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου κατά 72 εκατ. ευρώ, με 67 να προέρχονται από τις ΗΠΑ και 5 από την Ιταλία, λειτούργησε ως καύσιμο για το επόμενο βήμα ανάπτυξης, χωρίς να αλλοιώσει τη φιλοσοφία της οικονομικής πειθαρχίας.

Τα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής αποτυπώνονται καθαρά στα μεγέθη. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2025, τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία ανέρχονταν στα 350 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 240 αφορούσαν το έμψυχο δυναμικό και 108 τις εγκαταστάσεις, με την πραγματική αγοραία αξία να εκτιμάται ακόμη υψηλότερη. Η ρευστότητα έφτανε τα 126 εκατ., ενώ τα τραπεζικά δάνεια περιορίζονταν στα 53 εκατ., συνδεδεμένα κυρίως με επενδύσεις σε υποδομές. Το καθαρό ενεργητικό στα 281 εκατ. ευρώ δείχνει έναν σύλλογο στιβαρό, με ισχυρό ισολογισμό και χαμηλή εξάρτηση από εξωτερικό δανεισμό.

Αγωνιστικά, η τρίτη θέση στη Serie A και η παρουσία στα νοκ άουτ της Champions League την περσινή σεζόν έφεραν ρεκόρ κύκλου εργασιών στα 199 εκατ. ευρώ, χωρίς να υπολογιστεί το player trading. Τα έσοδα από την UEFA εκτοξεύτηκαν: από τα 36 εκατ. της κατάκτησης του EuropaLeague το 2023-24, στα 67 εκατ. χάρη στο νέο φορμάτ της Champions το 2024-25.Παράλληλα, αυξήθηκαν τα έσοδα από εισιτήρια και χορηγίες, ενώ τα τηλεοπτικά δικαιώματα παρουσίασαν οριακή υποχώρηση. Το μεταγραφικό ισοζύγιο παρέμεινε εξαιρετικά αποδοτικό, με 122 εκατ. έσοδα και 101 εκατ. καθαρές υπεραξίες, επιβεβαιώνοντας ότι η ανάδειξη και πώληση ταλέντων αποτελεί δομικό στοιχείο της ταυτότητας του συλλόγου. Τα τελευταία πέντε χρόνια, το player trading έχει αποφέρει συνολικά 508 εκατ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, η διοίκηση δεν δίστασε να αυξήσει τις δαπάνες εκεί όπου έκρινε απαραίτητο. Οι μισθοί ανέβηκαν στα 127εκατ. ευρώ και οι αποσβέσεις στα 68 εκατ., ενώ οι επενδύσεις σε νέους παίκτες άγγιξαν τα 133 εκατ. σε μία μόνο χρήση. Η Αταλάντα απέδειξε έτσι ότι η οικονομική υγεία δεν προϋποθέτει λιτότητα στο αγωνιστικό σκέλος, αλλά έξυπνη κατανομή πόρων. Η αλλαγή εποχής στον πάγκο, μετά το τέλος του κύκλου του Γκασπερίνι και τη σύντομη, αποτυχημένη θητεία του Γιούριτς, δεν ανέτρεψε τη σταθερότητα.

Με τον Ραφαέλε Παλαντίνο, η ομάδα βρήκε ξανά αγωνιστική συνοχή και θετικά αποτελέσματα, ενώ το τρίμηνο έως τις 30Σεπτεμβρίου 2025 έκλεισε με επιπλέον κέρδη 32,9 εκατ. ευρώ. Οι αυξημένες δαπάνες αντισταθμίστηκαν από νέα έσοδα της UEFA και από υπεραξίες, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη μεταγραφή του Ρετέγκι, που αγόρασε ο σύλλογος έναντι 24 εκατ. και πούλησε έναν χρόνο αργότερα για 62 εκατ. Με τα δεδομένα αυτά, όλα δείχνουν ότι και οισολογισμός της χρήσης 2025-26 θα κλείσει με κέρδη.

Σε ένα ποδόσφαιρο που συχνά ταυτίζεται με ελλείμματα και βραχυπρόθεσμες λογικές, η Αταλάντα αποδεικνύει ότι υπάρχει και άλλος δρόμος: σταθερότητα, επένδυση, υπομονή και ένα μοντέλο που συνδυάζει οικονομική βιωσιμότητα με διαρκή αγωνιστική υπέρβαση. Ένα παράδειγμα που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει το ιταλικό ποδόσφαιρο.