Και πάλι στο επίκεντρο πολιτικής διαμάχης ο Αμερικανός σκηνοθέτης Μάικλ Μουρ
Κριτική στις μεθόδους του Μάικλ Μουρ, οι οποίες χαρακτηρίζονται αντιδεοντολογικές και ανήθικες, ασκούν με το ντοκιμαντέρ τους Κατασκευάζοντας Διαφωνία δύο Καναδοί ντοκιμαντερίστες, οι οποίοι δηλώνουν σύμμαχοι στον σκοπό του Μουρ. Όμως η ταινία τους έχει γίνει σημαία της Δεξιάς...
Sicko είναι ο τίτλος του νέου ντοκυμαντέρ του Μάικλ Μουρ, που κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Καννών, με θέμα τα τρωτά του αμερικανικού υγειονομικού συστήματος.
Όπως αναφέρει Το Βήμα, αυτή την περίοδο ο 53χρονος ντοκυμαντερίστας βρίσκεται για μία ακόμη φορά στο επίκεντρο της επικαιρότητας, όχι με δική του ταινία, αλλά ως αντικείμενο έρευνας ενός άλλου ντοκυμαντέρ, του Manufacturing dissent (Κατασκευάζοντας διαφωνία), των Καναδών συναδέλφων του Ρικ Κέιν και Ντέμπι Μέλνικ.
Με το Manufacturing dissent οι Κέιν και Μέλνικ ανοίγουν μέτωπο εναντίον του Μουρ ισχυριζόμενοι πως ούτε λίγο ούτε πολύ οι τακτικές του είναι αντιδεοντολογικές και «ανήθικες», όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το περιοδικό «Variety».
Το Manufacturing dissent όμως έχει πάρει και πολιτικές διαστάσεις. Έγινε «σημαία» της συντηρητικής Δεξιάς, που το χρησιμοποιεί εναντίον του Μουρ για προπαγανδιστικούς λόγους ζητώντας εκδίκηση τρία χρόνια μετά το Φαρενάιτ 9/11, μέσω του οποίου ο Μουρ επιτέθηκε στον Τζορτζ Μπους.
Ένα παράδειγμα αμφισβητήσιμου τρόπου χειρισμού της αλήθειας από τον Μουρ σχετίζεται με το ντοκυμαντέρ του O Ρότζερ και εγώ (Roger and me) που τον έκανε διάσημο το 1988. Σε αυτό ο Μουρ είχε ασχοληθεί με το κλείσιμο της εταιρείας General Motors, υπεύθυνος για το οποίο ήταν ο τότε πρόεδρος της εταιρείας Ρότζερ Σμιθ. Oι Κέιν και Μέλνικ ανακάλυψαν ότι ο Μουρ είχε πάρει δύο συνεντεύξεις από τον Σμιθ αλλά, παρ’ όλα αυτά, προτίμησε να μη χρησιμοποιήσει το υλικό φροντίζοντας να ρίξει όλο το φταίξιμο στον πρόεδρο.
Το αξιοσημείωτο είναι, σύμφωνα με το Manufacturing dissent, ότι ο Μάικλ Μουρ δεν έχει εχθρούς μόνο στην αμερικανική Δεξιά, αλλά και στην Αριστερά.
Συνεντεύξεις και αρχειακό υλικό καταδεικνύουν την αντιπάθεια πολλών αριστερών και διανοουμένων προς το πρόσωπο του Μουρ, ο οποίος αποδεικνύεται ανειλικρινής και αντιπαθής.
Ανάμεσά τους ο Νόαμ Τσόμσκι, οι ντοκυμαντερίστες Έρολ Μόρις και Τζέιμς Μάσελμαν, ο ακτιβιστής νομικός (και υποψήφιος για την προεδρία με το Κόμμα των Oικολόγων) Ραλφ Νέιντερ και ο δημοσιογράφος-συγγραφέας Κρίστοφερ Χίτσενς.
Oι Κέιν και Μέλνικ αρνούνται κάθε σχέση τους με τη Δεξιά υποστηρίζοντας ότι συμμερίζονται τα ίδια πολιτικά πιστεύω με τον Μουρ. Για τον Ρικ Κέιν στόχος του Manufacturing dissent είναι να ανοίξει σοβαρό διάλογο επάνω στην έννοια της αλήθειας και τη σχέση της με το ντοκυμαντέρ.
Μιλώντας στο «Variety» οι δύο σκηνοθέτες ανέφεραν μια παλιά δήλωση του Μουρ: «Μπορείς να κάνεις τα πάντα σε ένα ντοκυμαντέρ, αρκεί να λες την αλήθεια». «O ίδιος δεν πράττει έτσι. Και αυτό κάνει κακό στον χώρο του ντοκυμαντέρ» λένε.
Στις 17 Ιανουαρίου, το stage του Black Temple υποδέχεται μια σειρά από ελληνικές μπάντες, που θα ερμηνεύσουν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του David Bowie - ενώ τα decks θα αναλάβει ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας