Στίβεν Σπίλμπεργκ και Τομ Χανκς στην πρώτη ημέρα της 61ης Μόστρα
Με τη νέα ταινία του Σπίλμπεργκ, Το αεροδρόμιο, άνοιξε η 61η Μόστρα. Ο Τομ Χανκς προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης, όπου θα αναγκαστεί να παραμείνει για καιρό, καθώς στη διάρκεια της πτήσης οι ΗΠΑ διέκοψαν διπλωματικές σχέσεις με τη χώρα του.
Η εναρκτήρια εκτός συναγωνισμού ταινία του 61ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας είχε -ως είθισται για τη Μόστρα-αμερικανικό «χρώμα». O Στίβεν Σπίλμπεργκ άλλωστε συνηθίζει να παρουσιάζει τις ταινίες του στο συγκεκριμένο φεστιβάλ, καθ ότι η Βενετία είναι το καταλληλότερο σημείο προώθησης των παραγωγών που είναι προγραμματισμένες για φθινοπωρινή διανομή στην Ευρώπη.
Συνεπώς, μετά τη Διάσωση του στρατιώτη Ράιαν το 1998 και το ΑΙ: Τεχνητή νοημοσύνη το 2000, φέτος το Terminal (Το αεροδρόμιο) σήμανε την έναρξη της Μόστρα (στην Ελλάδα θα το δούμε τον Oκτώβριο).
Όπως αναφέρει Το Βήμα, την Πέμπτη, με το Terminal ο Σπίλμπεργκ συνεχίζει να καλλιεργεί ένα σκηνοθετικό ύφος αρκετά μακρινό από τις παλαιότερες δημιουργίες του, χάρη στις οποίες απέκτησε τον τίτλο του «κινηματογραφικού μάγου».
Δραματουργικός χώρος, εδώ, το εσωτερικό ενός αεροδρομίου (υποτίθεται της Νέας Υόρκης), στο οποίο καταλήγει ο Βίκτορ (Τομ Χανκς), ένας Ανατολικοευρωπαίος του οποίου η χώρα, λόγω εμφυλίου πολέμου, έπαψε να υφίσταται κατά τη διάρκεια της πτήσης του.
Το γεγονός αναγκάζει τις Αρχές να κρατήσουν τον Βίκτορ έγκλειστο στο αεροδρόμιο, μη μπορώντας ούτε να τον αφήσουν να πατήσει σε αμερικανικό έδαφος, ούτε και να τον απελάσουν σε μια χώρα που τύποις δεν υπάρχει. O Βίκτορ σιγά σιγά μετατρέπεται σε ήρωα που μοιάζει να βγήκε από σελίδες του Κάφκα.
Η συνεννόηση μοιάζει με σενάριο επιστημονικής φαντασίας (δεν μιλάει αγγλικά) και η επιβίωσή του εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. «Ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ ποια ήταν η τελευταία φορά που ο κόσμος μας δεν βρισκόταν σε κρίση» είπε την Τετάρτη ο σκηνοθέτης μιλώντας για την ταινία του στους δημοσιογράφους.
«Ίσως να υπάρχουν κάποια διαλείμματα, αλλά και αυτά είναι πολύ μικρά. O κινηματογράφος πάντοτε είτε αποτύπωνε τις κρίσεις είτε τις χρησιμοποιούσε ως μέσον για τη δημιουργία ιστοριών με στόχο την απόδραση του θεατή από το πρόβλημα. Προσωπικά, ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Θέλω οι ιστορίες μου να ξεφεύγουν από τις ειδήσεις, με τις οποίες μας βομβαρδίζει σε καθημερινή βάση η τηλεόραση, χωρίς ωστόσο να ξεφεύγουν από το ίδιο το πρόβλημα».
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας