«Wear and tear(?)» και «1821» μέτρα στο metamatic:taf
Διπλά εγκαίνια στo metamatic:taf με δύο ομαδικές εκθέσεις: Wear and tear(?) φέρει ως τίτλο η πρώτη και πάιρνουν μέρος δεκατέσσερις καλλιτέχνες οι οποίοι αναμετρούνται με την πολυσημία του όρου «φθορά και η δεύτερη που τιτλοφορείται 1821 μέτρα επιχειρεί, μέσα από αναφορές σε στερεοτυπικά σύμβολα και κοινούς τόπους της σύγχρονης Αθήνας, να ανιχνεύσει τα τραύματα που […]
Διπλά εγκαίνια στo metamatic:taf με δύο ομαδικές εκθέσεις: Wear and tear(?) φέρει ως τίτλο η πρώτη και πάιρνουν μέρος δεκατέσσερις καλλιτέχνες οι οποίοι αναμετρούνται με την πολυσημία του όρου «φθορά και η δεύτερη που τιτλοφορείται 1821 μέτρα επιχειρεί, μέσα από αναφορές σε στερεοτυπικά σύμβολα και κοινούς τόπους της σύγχρονης Αθήνας, να ανιχνεύσει τα τραύματα που αφήνει πίσω της η ιστορική ασυνέχεια. Και οι δύο εκθέσεις θα εγκαινιαστούν την Πέμπτη 26 Ιουνίου στις 20.30.
Διπλά εγκαίνια στo metamatic:taf με δύο ομαδικές εκθέσεις: Wear and tear(?) φέρει ως τίτλο η πρώτη και πάιρνουν μέρος δεκατέσσερις καλλιτέχνες οι οποίοι αναμετρούνται με την πολυσημία του όρου «φθορά» και η δεύτερη που τιτλοφορείται 1821 μέτρα επιχειρεί, μέσα από αναφορές σε στερεοτυπικά σύμβολα και κοινούς τόπους της σύγχρονης Αθήνας, να ανιχνεύσει τα τραύματα που αφήνει πίσω της η ιστορική ασυνέχεια. Και οι δύο εκθέσεις θα εγκαινιαστούν την Πέμπτη 26 Ιουνίου στις 20.30.
Η αγγλική έκφραση«wear and tear», η οποία χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον κυριολεκτικά συνδέεται με ένα σαφώς πιο δύσκαμπτο και ντετερμινιστικό μοντέλο από εκείνο της σημειολογικής απόδοσης του ελληνικού όρου «φθορά», διότι αναφέρεται με σαφήνεια στη σταδιακή, αναμενόμενη αλλοίωση-υποβάθμιση της αρχικής ύλης λόγω χρήσης ή επίδρασης του χρόνου. Η προσθήκη ωστόσο του ερωτηματικού λειτουργεί ανατρεπτικά, επαναφέροντας παιγνιωδώς την ευρύτητα του αντίστοιχου ελληνικού όρου. Δεκατέσσερις καλλιτέχνες αναμετρούνται με την πολυσημία του όρου «φθορά» εξετάζοντας άλλοτε το απαύγασμα του θραύσματος, του υπολείμματος ή του ερειπίου και άλλοτε την μεταφορική, ανθρωποκεντρική ή ιστορική διάσταση της «αποσύνθεσης» και της «παρακμής». Μορφολογικά αφήνονται στην ελεύθερη επιλογή μεταξύ σκόπιμης αλλοίωσης και φυσιολογικής φθοράς λόγω χρήσης ή επιρροής των εξωτερικών συνθηκών.
1821 μέτρα: Είναι η απόσταση, σε νοητή ευθεία, από τον Παρθενώνα μέχρι την κορυφή του Λυκαβηττού, σύμφωνα με την ιστοσελίδα «Εθνικό Κτηματολόγιο & Χαρτογράφηση A.E.». Η ευθεία αυτή τέμνει την Πλάκα, την Πλατεία Συντάγματος και το Κολωνάκι, διατρέχοντας σχηματικά την ιστορία της πόλης. Αποτυπώνει συνοπτικά το ιστορικό και πολεοδομικό άλμα, από την κλασική αρχαιότητα στην τσιμεντοποίηση του 20ου αιώνα και τη φούσκα δανεισμού της μεταπολίτευσης. Ενδιάμεσοι σταθμοί, η Αθήνα-κωμόπολη του 19ου αιώνα, η εμβληματική Βουλή των Ελλήνων και τα ακριβά ρετιρέ με «θέα την Ακρόπολη» στους πρόποδες του Λυκαβηττού.