Την τελευταία του πνοή άφησε ο Αμερικανός ευθυμογράφος Αρτ Μπούχβαλντ

38

Διατηρώντας ως το τέλος το μεστό του χιούμορ, που τον καταξίωσε διεθνώς, ο Αμερικανός ευθυμογράφος Αρτ Μπούχβαλντ άφησε την Πέμπτη την τελευταία του πνοή. Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Μπούχβαλντ ξεκίνησε πριν από μισό αιώνα, στη Γαλλία.

Το τελευταίο του κείμενο γράφτηκε, ενώ βρισκόταν σε οίκο ευγηρίας. Του έδωσε τον τίτλο «Όχι ακόμα στον Παράδεισο…».

«Στον οίκο ευγηρίας μπορείτε να κοιμηθείτε πολύ. Περιοδικά κάνω το εξής όνειρο: βρίσκομαι στο αεροδρόμιο Ντάλες της Ουάσινγκτον και κλείνω θέση για τον παράδεισο. Πάω στον πίνακα να κοιτάξω τις επόμενες αναχωρήσεις. Αλλά για τον παράδεισο η θύρα επιβίβασης είναι η πλέον απομακρυσμένη».

Το τελευταίο χρονογράφημα του Μπούχβαλντ ολοκληρώθηκε έναν μήνα αφότου εισήλθε στον οίκο ευγηρίας και δημοσιεύτηκε πέρυσι τον Μάρτιο στην εφημερίδα Washington Post.

Ο Μπούχβαλντ πήρε μόνος του την απόφαση να μην κάνει άλλη θεραπεία για τη νεφρική ανεπάρκεια, πολύ λίγο πριν πεθάνει σε ηλικία 81 ετών.

Ο Αρτ Μπούχβαλντ γεννήθηκε στην πολιτεία της Νέας Υόρκης το 1925 και μεγάλωσε στη συνοικία Κουήνς. Το 1942 παράτησε το σχολείο και κατετάγη στους πεζοναύτες. Αμέσως ξεκίνησε μια σκληρή θητεία στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Μετά τον πόλεμο σπούδασε Φιλολογία στο πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες, αλλά δεν πήρε ποτέ το δίπλωμά του.

Το 1948 ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από τις στήλες του περιοδικού Variety στο Παρίσι. Τους αμέσως επόμενους μήνες προτείνει την στήλη «Το νυκτερινό Παρίσι» στην ευρωπαϊκή έκδοση της International Herald Tribune και κάνει με αυτήν τα πρώτα επαγγελματικά του βήματα.

«Θα έχω πάντοτε το Παρίσι» τιτλοφόρησε το βιβλίο-απόσταγμα από μία 14ετία που παραμένει στη γαλλική πρωτεύουσα και το οποίο εκδόθηκε το 1995. Εκεί μιλά για τις συναντήσεις του με ξεχωριστούς από κάθε άποψη ανθρώπους σε ξεχωριστά παρισινά καφενεία, φέρνοντας στον νου τον Χέμινγουεϊ, τον Γκίνσμπεργκ και άλλους.

Συνολικά, πάντως, θα δημοσιεύσει περίπου 30 βιβλία, για τα οποία θα τιμηθεί το 1982 με το βραβείο Πούλιτζερ για το εξαιρετικό σατιρικό σχόλιο.

Πολλές είναι οι ατάκες του Μπούχβαλντ που θα μείνουν για πολύ καιρό χαραγμένες στη μνήμη: «Είναι υπέροχοι αυτοί οι Γάλλοι, που κάνουν έρωτα, αν και δεν είναι μεθυσμένοι» ή «Στο Παρίσι υπάρχουν τόσες εκκλησίες για να προσεύχονται οι πεζοί πριν περάσουν απέναντι».

Κάθε χρόνο η International Herald Tribune στην ευρωπαϊκή έκδοση, στα τέλη Νοεμβρίου, δημοσίευε ένα χρονογράφημα, που ο Μπούχβαλντ πρωτοέγραψε το 1953 με τίτλο «Καθένας με το γούστο του, γιατί εμείς τρώμε την γαλοπούλα» την Ημέρα των Ευχαριστιών. «Την τέταρτη εβδομάδα του Νοεμβρίου, εμείς οι Αμερικανοί μαζευόμαστε γύρω από το τραπέζι που είναι ξέχειλο με γευστικότατα πιάτα και για μία μόνη φορά τον χρόνο τρώμε καλύτερα από εσάς τους Γάλλους» έγραψε.

Η Γαλλία τον τίμησε πολλές φορές και το έτος 2005 διοργανώθηκε τιμητική βραδιά στην γαλλική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον.

Ο Μπούχβαλντ δεν έμαθε ποτέ την ταυτότητα της μητέρας του, που εγκλείστηκε σε αναμορφωτήριο μόλις γέννησε τον ίδιο. Πολύ μικρός ο Μπούχβαλντ βρήκε στέγη σε διάφορα ιδρύματα και σε ένα εβραϊκό ορφανοτροφείο. Αυτό το «τραύμα» δεν επουλώθηκε ποτέ για τον Μπούχβαλντ, που κάποτε είπε: «Ίσως να είχα αυτοκτονήσει… Με διακατείχε όμως ο φόβος ότι δεν θα ανακοινωθεί ο θάνατός μου στην αντίστοιχη σελίδα Times της Νέας Υόρκης».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Reuters/Γαλλικό