Στο φως το συγκρότημα της μυκηναϊκής ακρόπολης στη Σαλαμίνα
Τα ανάκτορα του Αίαντα του Τελαμώνιου και το οικιστικό συγκρότημα της Ύστερης Μυκηναϊκής εποχής σιγά σιγά αποκαλύπτεται στα Κανάκια Σαλαμίνας, όπου η ανασκαφή συνεχίζεται από το 2000. Το μυκηναϊκό κέντρο ήκμασε τον 13ο αιώνα π.Χ.
Τα αποτελέσματα της συστηματικής ανασκαφής έξι ετών στην Μυκηναϊκή ακρόπολη στα Κανάκια Σαλαμίνος, καθώς και τα οριστικά συμπεράσματα για τον χαρακτήρα και τις ιστορικές διαστάσεις της θέσης παρουσίασε χθες ο κ. Γιάννος Λώλος, Αναπληρωτής καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ο οποίος και διευθύνει την ανασκαφή.
Το εκτεταμένο Μυκηναϊκό κέντρο στα Κανάκια, που περιλαμβάνει πυρήνα-ακρόπολη και κάτω πόλη και έχει πρόσβαση σε δύο φυσικούς λιμένες, συνδέεται με την ηγεμονία του Αίαντα του Τελαμώνιου. Βρέθηκε στο απόγειο της ακμής του κατά τον 13ο αιώνα π.Χ. -όπως και τα άλλα Μυκηναϊκά πολιτικά κέντρα- και ερημώθηκε λίγο μετά το 1200 π.Χ.
Στο κορυφαίο τμήμα της παραλιακής ακρόπολης της Σαλαμίνος έχει ήδη αποκαλυφθεί σημαντικό τμήμα του οικιστικού ιστού της Ύστερης Μυκηναϊκής εποχής, όπου αναπτύσσεται οικοδομικό συγκρότημα από μεγάλα κτήρια, ανακτορικού χαρακτήρα.
Το κεντρικό κτίριο Γ του ανακτορικού συγκροτήματος, με δίδυμο μέγαρο στον πυρήνα του, καταλαμβάνει έκταση 750 τ.μ., είναι ανεπτυγμένο σε τέσσερα διαδοχικά επίπεδα και περιλαμβάνει μέχρι στιγμής 33 δωμάτια και άλλους χώρους. Η κάτοψη του Σαλαμινιακού μεγάρου συγκρίνεται με αυτήν του μεγάρου στην Κυκλώπεια ακρόπολη της Μιδέας στην Αργολίδα.
Η ανασκαφή του Τομέα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων εξελίσσεται στην περιοχή αυτή από το 2000 και έχει υποστηριχθεί οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, τον Δήμο Σαλαμίνος, το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου, το Ίδρυμα Ψύχα και Σαλαμίνιους ιδιώτες-χορηγούς.
Έδρα των Αιακιδών
«Η μυκηναϊκή πρωτεύουσα της Σαλαμίνος στα Κανάκια μπορεί να ταυτισθεί τώρα, με βεβαιότητα, με την αρχαία πόλι, δηλαδή την παλαιότερη πρωτεύουσα της νήσου, στραμμένη προς τα νότια, που αναφέρεται από τον γεωγράφο Στράβωνα (ΙΧ.1.9), με την παρατήρηση ότι ήταν έρημος στην εποχή του. Η πόλη αυτή, αναφερόμενη και ως Κυχρεία σε μία αποσπασματική επιγραφή του 1ου αι. π.Χ. από την Ακρόπολη των Αθηνών, υπήρξε το αντικείμενο αναζήτησης περιηγητών και αρχαιολόγων από τις αρχές του 19ου αιώνα» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο κ. Λώλος.
Πρόκειται, σημειώνει ο αρχαιολόγος, για την έδρα των Αιακιδών, του Αίαντα του Τελαμώνιου, του επιφανέστερου εκπροσώπου του ηγεμονικού οίκου της νήσου, γνωστού από την ελληνική παράδοση.
«Είναι μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου Μυκηναϊκά μέγαρα μπορούν με κάθε δυνατή βεβαιότητα να αποδοθούν σε ονομαστό Ομηρικό ήρωα και κορυφαίο πρωταγωνιστή του έπους».
Ο κ. Λώλος αναφέρει επίσης οτι η τοποθέτηση της πρωτεύουσας του Αίαντος στην ακρόπολη των Κανακίων βρίσκεται σε συμφωνία και με τοπογραφικούς προσδιορισμούς, σε σχέση με την δράση του, που περιέχονται σε δύο αρχαίες πηγές (Ησίοδο και Σοφοκλή).
Σημειώνει οτι η ταύτιση του κέντρου του μικρού ναυτικού βασιλείου της Σαλαμίνος αποτελεί νέο δεδομένο, όσον αφορά στην αρχαιολογική τεκμηρίωση της πολιτικής γεωγραφίας της Μυκηναϊκής Ελλάδος, όπως αυτή διαγράφεται, αμυδρά, στον Νηών Κατάλογο στη δεύτερη ραψωδία της Ιλιάδος.
Η αναγνώριση του παραλιακού ανακτορικού κέντρου της Σαλαμίνος, προσδίδει νέες παραμέτρους στο ζήτημα της εκδήλωσης, επιβολής και διαβάθμισης της ανακτορικής εξουσίας στην Ελλάδα του 13ου και των αρχών του 12ου αι. π.Χ. Η ανακτορική εξουσία στην Μυκηναϊκή Ελλάδα δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως συμπαγής και ομοιόμορφη, με ενιαία έκφραση, αλλά έντονα διαφοροποιημένη, σε ιεραρχική διάταξη, προσθέτει ο κ.Λώλος.
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, συνθέτουν το κοινό σύμπαν του έργου «Η Αστερόσκονη», όπου άνθρωποι και χρονικότητες συναντιούνται γύρω από την ίδια ανάγκη για αγάπη και σύνδεση.
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».