Δίκη υποκλοπών: Πως οι δικηγόροι υπεράσπισης «έδειχναν» την ΕΥΠ ως βασική εμπλεκόμενη στο σκάνδαλο

Στις 1.930 σελίδες της απόφασης του δικαστηρίου των υποκλοπών περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και οι αγορεύσεις των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορούμενων, ήτοι των κ.κ. Ντίλιαν, Λαβράνου, Μπίτζιου, αλλά και της συζύγου του πρώτου, Σάρας Αλεξάνδρας Χάμου.

Διαβάζοντας τις σχετικές αγορεύσεις διαπιστώνει κανείς ότι υπάρχουν σημεία όπου στο πλαίσιο της υπερασπιστικής γραμμής των συνηγόρων και της σχετικής επιχειρηματολογίας που χρησιμοποιούν, φαίνεται ότι οι υποκλοπές ήταν κάτι παραπάνω από μια υπόθεση ιδιωτών.

Τι δείχνουν οι αγορεύσεις

Με απλά λόγια οι συνήγοροι έδειχναν με το δάχτυλο προς μια άλλη κατεύθυνση, η οποία συνάδει εν πολλοίς με τη δήλωση του ίδιου του Ταλ Ντίλιαν πριν από μερικές μέρες στο Mega, πως η Intellexa – η εταιρεία εμπορίας του Predator – συναλλασσόταν μόνο με κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής της τάξης. Μια δήλωση που φωτογράφιζε την κυβέρνηση της ΝΔ.

Κι αν στην πρώτη δήλωση απλώς φωτογράφιζε, στη δεύτερη δήλωση που έκανε ο Ισραηλινός επιχειρηματίας της Intellexa σε Mega και Inside Story έστειλε το πιο ξεκάθαρο μήνυμα που θα μπορούσε να στείλει προς… κάθε ενδιαφερόμενο και δη την κυβέρνηση. Επανέλαβε ότι η εταιρεία του συνδιαλέγεται μόνο με κυβερνητικές αρχές και… θύμισε τι έπαθε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ρίτσαρντ Νίξον, με το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ.

Αλλά, ας επανέλθουμε στους συνηγόρους υπεράσπισης και στη δίκη των υποκλοπών.

Το ενιαίο κέντρο παρακολούθησης

«Η υπό κρίση κατηγορία δεν έχει καμία λογική. Όλες οι αποδείξεις αναφέρονται σε ένα κρατικό κέντρο παρακολουθήσεων μέσω του οποίου παρακολουθούνταν στελέχη της κυβέρνησης, στελέχη της αντιπολίτευσης, δημοσιογράφοι και υπάλληλοι της ΕΥΠ που αντιδικούσαν με την υπηρεσία τους και είχαν στείλει εξώδικο στον πρωθυπουργό. Δικάζονται όμως 4 ιδιώτες επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν είχαν κανένα απολύτως κίνητρο, κανένα απολύτως συμφέρον, κανένα απολύτως λόγο να παρακολουθήσουν αυτούς τους 114 ή 116 ανθρώπους», ανέφερε μεταξύ άλλων η δικηγόρος υπεράσπισης του επιχειρηματία Γιάννη Λαβράνου.

Εν προκειμένω η συνήγορος αναφέρεται επί της ουσίας σε αυτό που υποστήριξαν ουκ ολίγοι από τους μάρτυρες, στο γεγονός δηλαδή ότι υπήρχε ένα κοινό κέντρο παρακολούθησης, μεταξύ της ΕΥΠ και του Predator. Κι αυτό επειδή ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι το Predator βρήκε στόχους στην Ελλάδα και εστάλη σειρά από μολυσμένα sms προς αυτούς, Και είναι επίσης αλήθεια πως οι ιδιώτες δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον να παρακολουθήσουν τους συγκεκριμένους στόχους, σε αντίθεση με μια κυβέρνηση που θέλει να έχει τον έλεγχο των πάντων. Και η συνήγορος συνέχισε λέγοντας:

«Ακούστηκε κάποια στιγμή από την υποστήριξη της κατηγορίας ότι μπορεί να τα είχαν (σ.σ. τα στοιχεία παρακολούθησης) για να τους εκβιάσουν. Σας είπε κανένας ότι εκβιάστηκε; Διέρρευσε οποιαδήποτε πληροφορία; Ενάμισι χρόνο αυτά τα πολύτιμα περιουσιακά στοιχεία όπως είπε η υποστήριξη της κατηγορίας χρησιμοποιήθηκαν από κανέναν;

Μέχρι την αρχειοθέτηση κ. Πρόεδρε των κατηγοριών σε βάρος της ΕΥΠ όλοι ομοφωνούσαν ότι οι παρακολουθήσεις γίνονται στο ΚΕΤΥΑΚ στην Αγία Παρασκευή από την ΕΥΠ. Μετά την αρχειοθέτηση των κατηγοριών κατά της ΕΥΠ και προκειμένου να μπορέσουν να στηρίξουν αυτή τη νέα όψιμη και αβάσιμη κατηγορία κατά των παρόντων κατηγορουμένων άρχισαν να λένε ότι οι παρακολουθήσεις γίνονταν στην Αγία Παρασκευή, στο Ελληνικό και γιατί όχι και στο Μαρούσι…».

Πωλητές ενός λογισμικού

Τα στοιχεία προφανώς και δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους 4 κατηγορούμενους. Ο λόγος είναι απλός. Έχει αποδειχθεί στη δίκη των υποκλοπών ότι στελέχη της Intellexa είχαν εξάγει το λογισμικό παρακολούθησης σε ξένες χώρες με τις ευλογίες του ελληνικού κράτους. Ομοίως έχει αποδειχθεί ο ερχομός στην Ελλάδα στελεχών των μυστικών υπηρεσιών του Μπαγκλαντές οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν στο λογισμικό καθώς πουλήθηκε επίσης στη χώρα τους.

Τέλος, υπάρχει μαρτυρία εργαζόμενου της εταιρείας που κατέθεσε ότι επισκεπτόταν χώρες σε Ασία, Ευρώπη και Αφρική προκειμένου να παρουσιάσει το προϊόν της εταιρείας σε επίδοξους αγοραστές, στρατιωτικούς, κυβερνητικούς και μυστικές υπηρεσίες.

Με απλά λόγια οι ιδιώτες της Intellexa πουλάνε το προϊόν τους σε όποιον έχει τα χρήματα να το πληρώσει και κυρίως έχει την ανάγκη του. Είναι προφανές ότι τους πωλητές ενός προϊόντος δεν τους απασχολούν τα θύματα, αλλά το πως ακριβώς θα πουλήσουν με τους καλύτερους όρους.

Μαρτυρίες υποκλοπών

Στο ίδιο μοτίβο κινείται επίσης η συνήγορος του κ. Λαβράνου, σχολιάζοντας τις καταθέσεις μαρτύρων της δίκης. Είναι χαρακτηριστικές οι παρακάτω περιπτώσεις:

«Άρτεμις Μαίρη Σίφορντ, ρωτήθηκε: Θεωρείτε ότι η νόμιμη επισύνδεση έχει κάποια σχέση με την παρακολούθησή σας μέσω Predator; Απάντηση: Θα σας πω τα στοιχεία που βλέπω. Βλέπω ότι το μήνυμα του Predator ήρθε λίγες ώρες μετά το μήνυμα που μου ήρθε τηλεφωνικά.

Στο οποίο μήνυμα είχε access η ΕΥΠ. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορούσε να έχει γίνει κάποια διαρροή από το υπουργείο, για το εμβόλιο εννοεί. Κάποιος διάβασε το μήνυμα που μου ήρθε από το κανονικό δίκτυο και έκανε την πατέντα για να με κοροϊδέψει. Αυτά τα πολύ γρήγορα αντανακλαστικά δηλώνουν σε μένα ότι μόνο η ΕΥΠ μπορούσε να το κάνει αφού είχε πρόσβαση στα τηλεπικοινωνιακά μου στοιχεία.

Είναι δυνατόν κ. Πρόεδρε να καταδικαστεί ο Λαβράνος για την παρακολούθηση της Σίφορντ για την οποία η ίδια δήλωσε ενώπιόν σας ότι μόνο η ΕΥΠ μπορούσε να την κάνει; Μας ξέφυγε ο πραγματικός δράστης και θα πιάσουμε τον περαστικό που πέρασε μπροστά μας;».

Εδώ, αξίζει να υπενθυμίσουμε  ότι η Άρτεμις Σίφορντ, στέλεχος της META, αποτέλεσε έναν από τους 27 στόχους των υποκλοπών που ήταν κοινοί για ΕΥΠ και Predator, γεγονός που ο αντιεισαγγελέας του Άρειου Πάγου, Αχιλλέας Ζήσης που έτρεξε την έρευνα το βρήκε μάλλον… τυχαίο, σε αντίθεση με το δικαστήριο των υποκλοπών.

Οι αποσπασμένοι αστυνομικοί

«Αγγελική Ρούσου, πρώην υπάλληλος της ΕΥΠ. Η κ. Ρούσου είχε αντιδικία με την υπηρεσία της. Και κατέθεσε ότι μόλις ενημέρωσε την υπηρεσία της ότι άλλαξε κινητό, της ήρθε μήνυμα Predator. Επίσης αναφέρει ότι το τμήμα εντός ΕΥΠ είχε σκοπό να παράσχει πληροφορίες για τον στόχο. Για να φτιαχτεί το μήνυμα το οποίο θα σταλεί από το Predator ερωτάται: Το παράνομο λογισμικό θα το χειριζόταν η ΕΥΠ ή κάποιος τρίτος;

Απαντά: Κυκλοφορούσε η φήμη ότι είχαν έρθει ειδικά αποσπασμένοι αστυνομικοί που κάναν αυτή την δουλειά. Ερωτάται: Αν μπορεί οι απόπειρες παγίδευσης του τηλεφώνου της να έγιναν από άτομο εκτός ΕΥΠ. Και απαντά ότι το θεωρεί πολύ δύσκολο. Εν τέλει κατέθεσε ότι είναι αδιανόητο για εκείνη να λειτουργήσει σε μια χώρα παράνομο λογισμικό χωρίς να γίνει αντιληπτό από τις μυστικές υπηρεσίες».

Εδώ αξίζει να υπενθυμίσουμε το ρεπορτάζ του Βασίλη Λαμπρόπουλου από το Βήμα της Κυριακής στο οποίο αναφέρονταν τα αρχικά όλων αποσπασμένων αστυνομικών της ΕΛ.ΑΣ. που βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις του ΚΕΤΥΑΚ στην Αγία Παρασκευή και χειρίζονταν τις παρακολουθήσεις μέσω Predator.

Η τελευταία φράση στο πιο πάνω απόσπασμα περιέχει επί της ουσίας μια μεγάλη αλήθεια: όντως είναι πολύ δύσκολο να λειτουργεί σε μια χώρα παράνομο λογισμικό παρακολούθησης και να τη το γνωρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες. Εκτός και αν συνεργάζονται με αυτό και το υποθάλπουν…

«Κωνσταντίνος Βαξεβάνης, δημοσιογράφος. Όλα τα αποδεικτικά στοιχεία για τις παρακολουθήσεις με πρέντατορ μου ήρθαν μέσω της ΕΥΠ, αυτό είπε ο Βαξεβάνης, ο οποίος κατά Κουκάκη ήταν ο καλύτερα πληροφορημένος από όλους και αυτός που του άνοιξε τα μάτια. Η ΕΥΠ μου έδωσε τη του λίστα Predator είπε ο Βαξεβάνης.

Επαλήθευσα τις συνομιλίες του Predator με τους εμπλεκόμενους. Αντικείμενο της έρευνας μου δεν ήταν η Krikel, εμένα με ενδιέφερε το σύστημα παρακολουθήσεων. Έπαιρνε ένας συγκεκριμένος τα σιντί και τα πήγαινε στου Μαξίμου. 40 εκατομμύρια το κόστος του Predator, η λειτουργία για την εξωτερική αρχιτεκτονική, δηλαδή τη χαρτογράφηση ποια είναι τα ενδιαφέροντα, οι φίλοι για να φτιάξουν τα δολώματα, ρωτάται, το έκανε η Intellexa ή το έκαναν υπάλληλοι της ΕΥΠ; Η ΕΥΠ το έκανε αυτό».

«Βασίλειος Παπακώστας, δήλωσε ότι ως προϊστάμενος της διεύθυνσης δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος ήταν υπεύθυνος της κυβερνοασφάλειας και θα γνώριζε αν είχε παραβιαστεί βάση δεδομένων gov και τέτοια παραβίαση δεν είχε συμβεί στη βάση δεδομένων του εμβολιασμού. Συνεπώς είπε ο μάρτυρας τα δεδομένα αυτά παραχωρήθηκαν.

Γεωργία Ζάρα υπάλληλος ΕΥΠ, ρωτήθηκε αν λειτουργεί το Predator από ιδιώτες και είπε όχι, δεν μπορώ να το επαληθεύσω αυτό».

Η εμπλοκή της ΕΥΠ

Οι τελευταίες τρεις καταθέσεις μιλούν πεντακάθαρα για εμπλοκή της ΕΥΠ στην υπόθεση, παρά το αθωωτικό πόρισμα του κ. Ζήση. Το γεγονός ότι το επικαλείται η συνήγορος υπεράσπισης ενός εκ των 4 βασικών κατηγορουμένων λέει πολλά. Πόσο μάλλον όταν ανάμεσα στις τρεις αυτές καταθέσεις περιλαμβάνονται μια υπάλληλος της ΕΥΠ αλλά και ο προϊστάμενος της δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος.

Ωστόσο ενδιαφέρον είχε και μια πτυχή στο πλαίσιο αγόρευσης του δικηγόρου της κας Χάμου, συζύγου του Τάλ Ντίλιαν όπου και αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στον «φυσικό αυτουργό».

«…Για να θεμελιωθεί όμως η ποινική ευθύνη των κατηγορουμένων με αυτό τον τρόπο, πρώτον, θα πρέπει να προσδιορίσουμε τον φυσικό αυτουργό. Θα προχωρήσω περαιτέρω στην πρακτική της υποστήριξης κατηγορίας. Έχουμε ένα αρχικό αφήγημα, ποιο είναι; Το αρχικό αφήγημα είναι ότι υπάρχει κοινό κέντρο, ΕΥΠ και Predator.

Και μάλιστα, στην αρχική του μορφή, αναφέρεται στην ταυτόχρονη παρακολούθηση τόσο με τη σύνδεση όσο και με λογισμικό από την ΕΥΠ. Μάλιστα προσδιορίζεται ως επιχειρησιακό κέντρο το ΚΕΤΥΑΚ στην Αγία Παρασκευή. Στο λογισμικό αποδίδεται το όνομα Predator και η κυριότητα αυτού αποδίδεται στην εταιρεία Cytrox. Βασικό επιχείρημα για την προμήθεια και χρήση του λογισμικού από κρατικές υπηρεσίες χρησιμοποιείται το γεγονός ότι οι εταιρείες που κατέχουν τέτοιας φύσης λογισμικό συναλλάσσονται αποκλειστικά με κυβερνήσεις και ότι ουδέποτε αυτό το λογισμικό πωλείται σε ιδιώτη.

Επομένως πρόκειται για χρήση του λογισμικού από κρατικές υπηρεσίες. Αυτή είναι η αρχική και βασική σκέψη. Το αφήγημα αυτό όμως εμφανίζει μια βασική αδυναμία. Δεν εξυπηρετεί το κατηγορητήριο. Από κανένα στοιχείο του αφηγήματος αυτού δεν προκύπτει κάποια αυτουργική δράση της κυρίας Χάμου και του κύριου Ντίλιαν.

Επιπρόσθετα, το να ισχυριστεί κάποιος, ότι οι κατηγορούμενοι τελούσαν σε σχέση εξουσίας με τους υπαλλήλους κάποιας κρατικής υπηρεσίας και δη της ΕΥΠ από μόνο του αποτελεί ένα λογικό αδιέξοδο».

Ποιός δικάζεται τελικά;

Και κλείνουμε μ΄ένα όντως ενδιαφέρον κομμάτι από την αγόρευση της δικηγόρου υπεράσπισης του κ. Λαβράνου, ούσα απευθυνόμενη στο δικαστήριο όπου μ’ ένα ξεχωριστό τρόπο αναφέρεται επίσης στους φυσικούς αυτουργούς των αδικημάτων των υποκλοπών. Τι αναφέρει λοιπόν;

«Διότι, αν δέχεται ότι πούλησαν οι κατηγορούμενοι το Predator, αυτομάτως τους θεωρεί αθώους. Το πού το πούλησαν δεν έχει καμία σημασία, δεν δικάζονται για την εμπορία. Κύριε πρόεδρε, φρονώ ότι όλοι συμφωνούμε, ότι δεν μπορεί να δικαστεί για μία ανθρωποκτονία αυτός που πούλησε το όπλο. Και όχι αυτός που τράβηξε τη σκανδάλη.

Σε αυτό, πιστεύω ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι. Η εισαγγελική πρόταση είπε ότι δεν χρειάζεται να βρούμε αυτόν που πάτησε το κουμπί αποστολής, ηχογράφησης ή αποθήκευσης, ή επεξεργασίας δεδομένων. Λυπάμαι, πίστευα ότι γι’ αυτό βρισκόμασταν εδώ. Για να βρούμε αυτόν που εγκατέστησε το λογισμικό, που επέλεξε τους στόχους, που έστειλε τα λινκ, που πάτησε το κουμπί. 

Είναι βέβαιον ότι ο Λαβράνος δεν επέλεξε τους στόχους, άλλοι τους επέλεξαν. Είναι βέβαιο ότι ο Λαβράνος δεν έστειλε τα λινκ, άλλοι τα έστειλαν. Είναι βέβαιο ότι ο Λαβράνος δεν είχε κανέναν λόγο να παρακολουθεί αυτούς τους 116. Άλλοι είχαν λόγο να τους παρακολουθούν.

Μπορείτε, ασφαλώς, να πείτε ότι αφού δεν μπορώ να δικάσω τους άλλους, θα δικάσω τον Λαβράνο. Και τους άλλους κατηγορουμένους. Θέλω να πιστεύω ότι δεν υπάρχει ένας δικαστής που θα το πει αυτό».