«Εχθρός εκ των έσω» στις ΗΠΑ – ICE και Συνοριοφυλακή, η «πραιτωριανή φρουρά» του τραμπικού αυταρχισμού

Λος Άντζελες, Σικάγο, Πόρτλαντ, Μινεάπολη, Σεντ Πολ: με εντολή της κυβέρνησης Τραμπ, μασκοφόροι πράκτορες της ομοσπονδιακής υπηρεσίας μετανάστευσης ICE του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας έχουν ξαμολυθεί σε πόλεις-προπύργια των Δημοκρατικών για να υλοποιήσουν τη μεγαλύτερη MAGA προεκλογική υπόσχεση του 47ου προέδρου των ΗΠΑ.

«Μηδενική ανοχή» στο μεταναστευτικό και ένα εκατομμύριο απελάσεις παράτυπων μεταναστών ετησίως.

Αυτό το αδυσώπητο ανθρωποκυνηγητό έχει βαφτεί πλέον στη Μινεάπολη της Μινεσότα με το αίμα Αμερικανών πολιτών, που δεν ήταν στόχος των επιχειρήσεων και είχαν λευκό ποινικό μητρώο.

Συνταγματικά δικαιώματα παραβιάζονται σε κοινή θέα.

Ολόκληροι πληθυσμοί, που αντιδρούν στην ωμή καταστολή, εκφοβίζονται από μια δύναμη που πλέον χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «πραιτωριανή φρουρά» της εποχής Τραμπ 2.0.

Εδώ και καιρό, τις επιχειρήσεις της ICE στο εσωτερικό των ΗΠΑ συνδράμει η αμερικανική Συνοριοφυλακή: το ένοπλο σώμα της Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των ΗΠΑ (CBP), που επίσης υπάγεται στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, με ρόλο την ασφάλεια των συνόρων.

Ήταν μέλη της Συνοριοφυλακής που δολοφόνησαν εν ψυχρώ το περασμένο Σάββατο τον Άλεξ Πρέτι, 17 ημέρες μετά τον φόνο της Ρενέ Γκουντ από πράκτορα της ICE.

Αυτά, ενώ τα επιχειρησιακά όρια της Συνοριοφυλακής εκτείνονται σε βάθος έως 161 χλμ από τα σύνορα των ΗΠΑ, η Μινεσότα είναι όμορη του Καναδά, αλλά η Μινεάπολη απέχει περίπου 500 χλμ από τη μεθόριο.

Τώρα, μετά την αποψίλωση -χωρίς λογοδοσία- του ακραίου διοικητή της Συνοριοφυλακής Γκρεγκ Μποβίνο από το γενικό πρόσταγμα της λεγόμενης «Επιχείρησης Metro Surge» στη Μινεσότα, τα «ηνία» αναλαμβάνει με τις «ευλογίες» Τραμπ ο Τομ Χόμαν.

Μένει να απαντηθεί το βασικό ερώτημα:

Τι ακριβώς καλείται να κάνει στη Μινεάπολη ο πρώην υπηρεσιακός διευθυντής της ICE, νυν «τσάρος των συνόρων»;

Οι φωνές πληθαίνουν εν τω μεταξύ για απομάκρυνση της MAGA Κρίστι Νόεμ από το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας και για ριζική μεταρρύθμιση της ICE, που έχει γίνει συνώνυμο του τρόμου.

ICE υπό… εθνικιστικά «στεροειδή»

Με χρονική αφετηρία το 2003, στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) είναι πλέον μία από τις μεγαλύτερες υπηρεσίες επιβολής του νόμου στις ΗΠΑ.

Η Συνοριοφυλακή είναι πολύ παλαιότερη.

«Προστατεύουμε τον αμερικανικό λαό, ασφαλίζουμε τα σύνορά μας και ενισχύουμε την οικονομική ευημερία του έθνους», αναφέρεται στην ιστοσελίδα της αμερικανικής Υπηρεσίας Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων (CBP).

Επί της δεύτερης προεδρίας Τραμπ, και τα δύο σώματα έχουν αναβαθμιστεί.

Αυτή ωστόσο που άλλαξε ριζικά είναι μακράν η ICE.

Για να επιτευχθεί ο τραμπικός στόχος των απελάσεων, απαιτούνται κατά μέσο όρο 3.000 συλλήψεις την ημέρα.

Και για να συμβεί αυτό, το προσωπικό της ICE πρέπει να αυξηθεί.

Έχει ήδη υπερδιπλασιαστεί, φτάνοντας τα 22.000 μέλη, με προσλήψεις εξπρές και πολλά ερωτήματα για την επάρκεια, αλλά και για το ιδεολογικό υπόβαθρο των νεοπροσληφθέντων.

Ξεχειλίζοντας εθνικισμό, η εκστρατεία στρατολόγησης «πατριωτών Αμερικανών» από το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας κλείνει το «μάτι» σε ακροδεξιούς, υπέρμαχους της λευκής υπεροχής και λάτρεις των βίαιων video games.

Ως κίνητρο, προσφέρονται μπόνους 50.000 δολαρίων, διαγραφή φοιτητικών δανείων και άλλα προνόμια.

Σύμφωνα με τις αρχές, οι αιτούντες πρέπει -μεταξύ άλλων- να είναι σε καλή φυσική κατάσταση, να περάσουν από έλεγχο ιστορικού και, ανάλογα με το πόστο τους, να έχουν εμπειρία στην επιβολή του νόμου.

Πέρυσι το καλοκαίρι, η διάρκεια της εκπαίδευσης μειώθηκε από πέντε μήνες σε 47 ημέρες, όπως αποκάλυψε το περιοδικό The Atlantic.

Πλέον έχει μειωθεί στις μόλις 42 ημέρες.

Κατά τα λοιπά, όπως αποκάλυψε το Associated Press, το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας διεύρυνε, με εσωτερικό υπόμνημα από τον Μάιο του 2025, τις εξουσίες των πρακτόρων της ICE για έρευνες σε σπίτια χωρίς ένταλμα, κατά παράβαση της 4ης Τροπολογίας του Συντάγματος των ΗΠΑ.

Ο δε προϋπολογισμός της υπηρεσίας έχει εκτοξευτεί στα 77 δισεκατομμύρια δολάρια, από 6 δισεκατομμύρια που ήταν προ δεκαετίας.

«Ο βασιλιάς είναι γυμνός»

Πλέον, για την πλειοψηφία των Αμερικανών, οι επιχειρήσεις της ICE «έχουν ξεπεράσει τα όρια», όπως καταγράφουν νέες δημοσκοπήσεις.

Αποτελεί όλο και περισσότερο κοινή πεποίθηση ότι η βασική αποστολή των πρακτόρων της -συν των Συνοριοφυλάκων που έχουν αναπτυχθεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ- δεν είναι η καταδίωξη παράτυπων μεταναστών, αλλά η επιβολή του τρόμου σε προπύργια των Δημοκρατικών, ενόψει των κρίσιμων ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου.

Δύο Αμερικανοί πολίτες, θύματα της ωμής καταστολής, κατηγορούνται δημόσια από κορυφαίους κυβερνητικούς αξιωματούχους ως «απειλή» και «εγχώριοι τρομοκράτες».

Παρά την τελευταία αναδίπλωση Τραμπ στη Μινεσότα -υπό τις έντονες αντιδράσεις Ρεπουμπλικανών, καθώς και χορηγών του- η ρητορική αυτή πηγάζει από τα εκτελεστικά διατάγματα που υπέγραψε ο ίδιος τον περασμένο Σεπτέμβριο για την πολιτική βία και για τον χαρακτηρισμο της Antifa ως «εγχώριας τρομοκρατικής οργάνωσης».

Η αντίσταση των κατοίκων της Μινεάπολης κατά της ICE και της αντιδημοκρατικής ολίσθησης, ωστόσο, αναδεικνύει -με τραγικό τρόπο- τις αντιφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ και του κινήματος MAGA.

Ενώ ένα από τα πρώτα εκτελεστικά διατάγματα που υπέγραψε ο Τραμπ ως 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν για την «Προστασία του Αμερικανικού Λαού από την Εισβολή» -όπως χαρακτηρίζει η κυβέρνησή του το μεταναστευτικό- οι πράκτορες της ICE εισβάλλουν σήμερα στα σπίτια πολιτών.

Ειρηνικοί διαδηλωτές στις φιλελεύθερες «πόλεις-καταφύγια» αντιμετωπίζονται ως «παραβάτες», ενώ ο Τραμπ απένειμε χάρη στους εισβολείς της 6ης Ιανουαρίου 2021 στο Καπιτώλιο, στον «ναό της αμερικανικής δημοκρατίας».

Οι αρχικοί, εσπευσμένοι επίσημοι ισχυρισμοί περί «απειλής» και «αυτοάμυνας» στη δολοφονία του Άλεξ Πρέτι, επειδή οπλοφορούσε νόμιμα -χωρίς να κάνει χρήση του όπλου- ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στις τάξεις των Ρεπουμπλικανών υποστηρικτών της οπλοκατοχής και της 2ης Τροπολογίας του Συντάγματος.

Και δη από το πανίσχυρο λόμπι των όπλων NRA, ενόσω στις ΗΠΑ παγιώνεται μια επικίνδυνα τοξική πόλωση.

Διαδηλώσεις κατά τις ICE στη Μινεσότα, μετά τη δολοφονία του Άλεξ Πρέτι, στις 24 Ιανουαρίου (REUTERS/Evelyn Hockstein)

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι πλέον μια πυριτιδαποθήκη»

«Ναι, είναι φασισμός», γράφει στο περιοδικό The Atlantic o διακεκριμένος δημοσιογράφος και ακτιβιστής Τζόναθαν Ράους: ο Τραμπ «μας δείχνει σε πραγματικό χρόνο πώς μοιάζει ο αμερικανικός φασισμός του 21ου αιώνα».

«Πολλοί δείχνουν να σοκάρονται από όσα συμβαίνουν, πιο πρόσφατα στις συγκρούσεις στη Μινεάπολη και με τη Γροιλανδία, αλλά και με πολλούς άλλους τρόπους τον τελευταίο χρόνο», παρατηρεί ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Ρέι Ντάλιο.

«Κατά τη γνώμη μου, αυτό συμβαίνει επειδή δεν κατανοούν τι σημαίνει η κατάρρευση των νομισματικών, εσωτερικών πολιτικών και διεθνών δομών που διαμορφώθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο», σχολιάζει.

«Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται με τους κλασικούς τρόπους του «Μεγάλου Κύκλου», που επαναλαμβάνονται σε όλη την Ιστορία και τους οποίους ανέλυσα διεξοδικά στο βιβλίο μου «Principles for Dealing With the Changing World Order», πριν από περίπου πέντε χρόνια», αναφέρει, αναλύοντας σε μια μακροσκελή ανάρτηση στο Χ το διακύβευμα στις ΗΠΑ.

«Είναι πλέον πυριτιδαποθήκη», λέει, παραπέμποντας σε δημοσκοπήσεις που δείχνουν ανησυχητική εξοικείωση με την πολιτικά υποκινούμενη βία και την αύξηση των περιστατικών.

Εκτιμά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται στο Στάδιο 5 του συνήθως 80ετή «Μεγάλου Κύκλου» -«πριν από την κατάρρευση του συστήματος», εξηγεί, με «λαϊκισμό και εξτρεμισμό», «ταξικό πόλεμο», «απώλεια της αλήθειας στο δημόσιο τομέα» και «εξασθένηση της τήρησης κανόνων».

«Το μεγαλύτερο ερώτημα», τονίζει, «είναι πόσο θα λυγίσει το σύστημα, πριν καταρρεύσει».

Στη Μινεσότα, γράφει ο Ντάλιο, «ο θάνατος ανθρώπων στις συγκρούσεις είναι το ορόσημο που σχεδόν βέβαια σηματοδοτεί τη μετάβαση στο επόμενο και πιο βίαιο στάδιο του εμφυλίου πολέμου, το οποίο θα συνεχιστεί μέχρι να καθοριστούν σαφώς οι νικητές και οι ηττημένοι».

Και «η ιστορία έχει δείξει», επισημαίνει, «ότι σε περιόδους μεγάλων συγκρούσεων, οι ομοσπονδιακές δημοκρατίες (όπως οι ΗΠΑ) παρουσιάζουν συνήθως διαμάχες μεταξύ των πολιτειών και της κεντρικής κυβέρνησης  για τον συσχετισμό εξουσιών».

Η πορεία που θα επιλέξει ο Τραμπ, υπογραμμίζει, «θα έχει τεράστιες επιπτώσεις για το τι θα ακολουθήσει».