Η ανακοίνωση της «δήλωσης προθέσεων» μεταξύ Βρετανίας και Γαλλίας για την αποστολή στρατευμάτων στην Ουκρανία παρουσιάζεται από την ΕΕ ως μια ιστορική στροφή. Ωστόσο, μια ψύχραιμη ανάγνωση των δεδομένων γεννά σοβαρά ερωτήματα για το κατά πόσο αυτή η κίνηση μπορεί πραγματικά να επηρεάσει την έκβαση της σύγκρουσης, δεδομένης της κυριαρχίας της Ρωσίας στο πεδίο των μαχών.
Το βασικότερο πρόβλημα της συμφωνίας είναι ο χρονισμός και οι προϋποθέσεις της. Οι δύο ευρωπαϊκές δυνάμεις υπόσχονται στρατεύματα για την «επόμενη μέρα», δηλαδή μετά την επίτευξη μιας εκεχειρίας. Αυτή τη στιγμή, όμως, τους όρους στο πεδίο τους υπαγορεύει η Μόσχα. Με τις ρωσικές δυνάμεις να ελέγχουν σταθερά την πρωτοβουλία των κινήσεων και να προωθούνται, το Κρεμλίνο δεν έχει κανένα ουσιαστικό κίνητρο να δεχτεί μια εκεχειρία που θα φέρει Νατοϊκούς στρατιώτες στα σύνορά του.
Επομένως, η συμφωνία κινδυνεύει να παραμείνει «κενό γράμμα». Όσο η Ρωσία θεωρεί ότι κερδίζει τον πόλεμο φθοράς, τέτοιες συμφωνίες φαντάζουν περισσότερο ως προσπάθεια τόνωσης του ηθικού του Κιέβου παρά ως πραγματική απειλή για τη Μόσχα.
Η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης παραμένει ο μοναδικός καθοριστικός παράγοντας
Ακόμα και στο υποθετικό σενάριο που τα στρατεύματα αυτά αναπτυχθούν, οι αριθμοί δεν είναι ικανοί να αλλάξουν τη στρατηγική ισορροπία. Γίνεται λόγος για δύναμη που ίσως φτάσει τους 15.000 άνδρες – συνολικά. Σε ένα μέτωπο 1.250 χιλιομέτρων, απέναντι σε έναν ρωσικό στρατό εκατοντάδων χιλιάδων που έχει προσαρμοστεί πλήρως σε συνθήκες σύγχρονου πολέμου, η δύναμη αυτή είναι στρατιωτικά αμελητέα.
Ο ρόλος τους θα ήταν καθαρά ρόλος «παρατηρητή» ή εκπαιδευτή στα μετόπισθεν. Η ιδέα ότι η παρουσία μερικών χιλιάδων Ευρωπαίων στρατιωτών θα λειτουργούσε ως αδιαπέραστη «ασπίδα» που θα φόβιζε τη ρωσική ηγεσία ελέγχεται ως υπεραισιόδοξη. Η Ρωσία έχει αποδείξει τα τελευταία χρόνια ότι είναι διατεθειμένη να κλιμακώσει τη σύγκρουση και να αγνοήσει τις δυτικές «κόκκινες γραμμές», εφόσον κρίνει ότι διακυβεύονται ζωτικά της συμφέροντα.
Η ρωσική οπτική
Για τη Μόσχα, η κίνηση αυτή ερμηνεύεται πιθανότατα ως ένδειξη αδυναμίας και όχι ισχύος της Δύσης. Το γεγονός ότι Βρετανία και Γαλλία συζητούν για αποστολή στρατευμάτων μόνο σε περίπτωση ειρήνης, δείχνει στο Κρεμλίνο ότι το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να μην επιθυμεί την άμεση σύγκρουση τώρα που ο πόλεμος μαίνεται.
Αυτό ενισχύει την πεποίθηση της ρωσικής ηγεσίας ότι ο χρόνος λειτουργεί υπέρ της. Η Μόσχα γνωρίζει ότι μια συμφωνία μεταξύ τριών χωρών (Βρετανία, Γαλλία, Ουκρανία) δεν δεσμεύει ολόκληρο το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ, αφήνοντας περιθώρια εκμετάλλευσης των διαφωνιών εντός της Δύσης. Αν η Ρωσία συνεχίσει την προέλασή της, η συμφωνία αυτή απλώς θα ακυρωθεί στην πράξη, καθώς δεν θα υπάρξει εκεχειρία για να εφαρμοστεί.
Συνοψίζοντας, η συμφωνία Βρετανίας-Γαλλίας είναι μια πολιτική χειρονομία με περιορισμένο πρακτικό αντίκρισμα υπό τις παρούσες συνθήκες. Όσο η Ρωσία διατηρεί τον έλεγχο της πορείας του πολέμου, έχει τη δύναμη να καταστήσει τέτοιες συμφωνίες ανενεργές, απλώς αρνούμενη να σταματήσει τις επιχειρήσεις. Η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης παραμένει ο μοναδικός καθοριστικός παράγοντας, και εκεί η «δήλωση προθέσεων» δεν προσφέρει ούτε πυρομαχικά, ούτε ανατροπή των συσχετισμών.
Στις 17 Ιανουαρίου, το stage του Black Temple υποδέχεται μια σειρά από ελληνικές μπάντες, που θα ερμηνεύσουν μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του David Bowie - ενώ τα decks θα αναλάβει ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Κυριακή 11.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/mika-baumeister-jusdwg_T0dU-unsplash-315x220.jpg)
![Ράλι στα ακίνητα – Οι ακριβές και φθηνές περιοχές [πίνακες]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/athina-athens-akinita-realestate-eurokinissi-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442
