Για τα 10 + 1 χρόνια από το θάνατο του Nίκου Κεσσανλή

Ο Νίκος Κεσσανλής ήταν αδιαμφισβήτητα ένας πρωτοπόρος εικαστικός της μεταπολεμικής γενιάς και δε θα μείνει στην ιστορία μόνο με το έργο του που άφησε σπουδαία παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές αλλά και ως δάσκαλος και πρύτανης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών που επηρέασε πολλούς νέους καλλιτέχνες.

Σαν φόρο τιμής σ’ ένα καλλιτέχνη, που χάραξε καίριους και επίκαιρους δρόμους της σύγχρονης τέχνης στη χώρα μας με το έργο και την πολύτροπη προσωπικότητά του, έρχεται αυτό το αφιέρωμα στον Νίκο Κεσσανλή για τα 10 + 1 χρόνια από το θάνατό του που διοργανώνει η Αίθουσα Τέχνης a.antonopoulou.art

Το αφιέρωμα στο έργο του θα γίνει σε δύο ενότητες με δύο εκθέσεις: η πρώτη θα εγκαινιαστεί την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου με τίτλο «Τοίχοι της πόλης» και η δεύτερη έκθεση που θα ακολουθήσει λίγο αργότερα και θα λέγεται «Οι φίλοι» θα είναι αφιερωμένη στον κύκλο έργων του καλλιτέχνη που ο Γάλλος κριτικός της τέχνης Pierre Restany αποκάλεσε mec art, στην ουσία στις φαντασμαγορίες της ταυτότητας, τις σκιές και τις απαθανατίσεις των φίλων του καλλιτέχνη.

Ο Κεσσανλής ήταν μία έντονη προσωπικότητα που ενθάρρυνε την καλλιτεχνική έρευνα, τον πειραματισμό, τη συνεργασία και την κοινωνική διάσταση της τέχνης. Ακτιβιστής, εκκεντρικός, ανήσυχος, άκρως δημιουργικός, σημαντικός καλλιτέχνης, ακαταπόνητος πρεσβευτής της καλλιτεχνικής δημιουργίας στην Ελλάδα και της ανάγκης συνεχούς διαλόγου με τη διεθνή, αεικίνητος, επικοινωνιακός, επιθετικός σχολιαστής, κοσμοπολίτης και γενικά ένα enfant terrible της δεκαετίας του ’60.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ στον Τάκη Μαυρωτά μεταξύ άλλων είχε πει: «Η δουλειά μου κινείται σε δύο πόλους: από τη μια η λατρεία για τη ματιέρα, το φτιάξιμο ενός έργου, και από την άλλη η διάθεση να μη μεταχειρίζομαι τη ματιέρα, να είναι μια άυλη ζωγραφική αν είναι δυνατόν να την αποκαλέσουμε άυλη ζωγραφική».

Στην ίδια συνέντευξη είχε μιλήσει και για το ποια αλήθεια κρύβει ο κόσμος των ετερόκλητων εικόνων του λέγοντας: «Τη δική μου αλήθεια. Ποτέ δεν κρίνω έναν καλλιτέχνη από ένα, δύο ή τρία έργα. Ένας ζωγράφος κρίνεται από το σύνολο του έργου του και όχι από τα επιμέρους. Άρα ψάχνουμε να βρούμε την προσωπικότητα του καλλιτέχνη μέσα από το σύνολο της δουλειάς του».

«Έχω τα στοιχεία της βαρβαρότητας και της άγριας ζωγραφικής σε όλη την προεργασία του έργου μου, είτε αφορά τους τοίχους είτε τη μηχανική μου εμπειρία. Χρησιμοποιώ την τεχνολογία όπως ένας αγρότης, όπως ένας χωριάτης και δεν θέλω να μάθω τίποτε περισσότερο. Κοιτάζω μόνο την ποιότητα στο έργο» είχε απαντήσει στην ερώτηση για το ποια είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα έργα του.

Στα έργα που θα παρουσιαστούν στην έκθεση «Τοίχοι της πόλης» ο χειρισμός της ύλης είναι πιο δυνατός, άμεσος και διαπεραστικός. Γοητευμένος από την υποβλητικότητα των τοίχων, σαν ένα υπόστρωμα της ζωής και της ανάσας της πόλης, ο Κεσσανλής έρχεται με βίαιες χειρονομίες (gestes) να ανιχνεύσει τη νέα μητροπολιτική συνθήκη που προσδίδει στις εκτεταμένες επιφάνειές των πόλεων ένα απροσδόκητο χαρακτήρα.

Μια συνθήκη που στις μέρες της οξείας οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής κρίσης που διανύουμε, αποκτά εμφατικό χαρακτήρα. Στα έργα αυτά ο καλλιτέχνης δεν αναπαριστά απλά τη πολυστρωματική και άμορφη πραγματικότητα της μεγαλούπολης αλλά συνδιαλέγεται και κατά κάποιο τρόπο συμμετέχει σ’ αυτήν πολλαπλασιάζοντας τα συναισθήματα και τις δυνατότητες κριτικής πρόσληψης.

Διακρίνουμε σήμερα στις χειρονομίες (gestes) αυτές του Κεσσανλή έναν βιωματικό και προδρομικό χαρακτήρα καθώς και ένα διάλογο με τις μεταβολές της καλλιτεχνικής αφαίρεσης στα τέλη της δεκαετίας του 1950, μια εποχή που αρχίζουν να γίνονται ορατά τα ίχνη της αχανούς εξάπλωσης των μεγαλουπόλεων και των «μοντέρνων τρόπων ζωής».

a.antonopoulou.art (Αριστοφάνους 20,Ψυρρή, τηλ.: 210 3214994
Εγκαίνια Έκθεσης: Τρίτη 10 Φεβρουαρίου στις 19:00 – 22:00
Διάρκεια Έκθεσης: 10.02.2015 – 28.03.2015
Ώρες Λειτουργίας: Τετ-Παρ 2-8 και Σαβ. 12-4