Τα αντικείμενα που δημιουργούνται από τα χέρια και τη φαντασία της Μαρίας μεταλλάσσονται σε μοναδικά αντικείμενα χρηστικής τέχνης. «Ως εικαστικός, μπορώ να δω μια φόρμα και να τη φανταστώ σε άλλη συνθήκη από αυτή που βρίσκεται. Και αφού τη φανταστώ, έχω την ευχέρια και τη διάθεση να την επεξεργαστώ» λέει η καλλιτέχνις. Το υλικό που […]
Τα αντικείμενα που δημιουργούνται από τα χέρια και τη φαντασία της Μαρίας μεταλλάσσονται σε μοναδικά αντικείμενα χρηστικής τέχνης.
«Ως εικαστικός, μπορώ να δω μια φόρμα και να τη φανταστώ σε άλλη συνθήκη από αυτή που βρίσκεται. Και αφού τη φανταστώ, έχω την ευχέρια και τη διάθεση να την επεξεργαστώ» λέει η καλλιτέχνις.
Το υλικό που την «τραβάει» περισσότερο είναι το ξύλο γιατί «αφήνει πολύ χώρο για επέμβαση». Σε δεύτερη φάση έρχονται η φόρμα και ο όγκος του αντικειμένου.
Τα σκουπίδια είναι το μέρος που συλλέγει την πρώτη ύλη και γι’ αυτό αναφέρει σχετικά: «Οι συγκάτοικοι αυτής της πόλης, είναι εξαιρετικά ευαίσθητοι και αλληλέγγυοι. Ο δρόμος διαθέτει την πρώτη ύλη πλουσιοπάροχα, είναι ένα luxury, τις ημέρες που δεν κουδουνίζει τίποτα στην τσέπη όπως περπατάς, να απαντηθείς με το δώρο που η πόλη άφησε για σένα. Αυτή η συνάντηση με συναρπάζει και με συγκινεί. Αυτή η χειρονομία επαναλαμβάνεται με την ίδια φροντίδα, όταν εναποθέτουν δίπλα στον κάδο κομμάτι της ιστορίας τους που είναι αποτυπωμένη πάνω στα φθαρμένα έπιπλα, στις κάσες από σπίτια που αναπαλαιώνονται, σε αντικείμενα που χρειάστηκε ή ήταν επιθυμία να αλλάξουν συνθήκη».
Παράλληλα τρέφει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ιστορίες των άλλων.
«»Συναντιόμαστε με ανθρώπους για να μας συγκινήσουν οι ιστορίες τους» είχε σχολιάσει ένας φίλος της…
Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα αντικείμενα που βρίσκω στο δρόμο. Η συνάντηση με τις ιστορίες ανθρώπων, και αυτό που θα συμβεί τελικά με αυτά, είναι να τα οικειοποιηθώ και να δώσω συνέχεια στην ιστορία τους».
Τα πρώτα χρόνια μάζευε αδιακρίτως οτιδήποτε ξύλινο ήταν αυτό. Τώρα που έχουν γεμίσει οι αποθήκες της και έχει απόθεμα για τρία χρόνια, είναι περισσότερο επιλεκτική.
Πάντα τυχαίνει να τα «συναντώ» στο δρόμο μου στη διαδρομή μου. Στην περίπτωση που βρω «θησαυρό ασήκωτο», εκπέμπω SOS στους καλούς μου φίλους, εξομολογείται.
Καμιά φορά είναι απλά θέμα διάθεσης. Μπορεί το πρωί πηγαίνοντας να προσπεράσει κάτι, και το βράδυ επιστρέφοντας να το δει με άλλο μάτι -και να τις κάνει κλικ- και να το συλλέξει.
Η Μαρία Σαρρήπαίρνει μέρος στην ομαδική έκθεση με τίτλο Use it not abuse it και θα είναιστο Ρομάντσο (Αναξαγόρα 3-5) από την Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου έως και την Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2014.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας