Mέλος της γενιάς των «νέων ρεαλιστών» ο Γιάννης Βαλαβανίδης ανανεώνει το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα, αναζητώντας να αποδεσμευθεί από την εμμονή πάνω στο μεταλόγο της ελληνικότητας, να ανανεώσει τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθεί στην αφαίρεση. Από την Τετάρτη 30 Ιουνίου στα Παλαιά Τελωνεία, της Ερμούπολης Σύρου. Η γενιά των «νέων ρεαλιστών» –μέλος […]
Mέλος της γενιάς των «νέων ρεαλιστών» ο Γιάννης Βαλαβανίδης ανανεώνει το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα, αναζητώντας να αποδεσμευθεί από την εμμονή πάνω στο μεταλόγο της ελληνικότητας, να ανανεώσει τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθεί στην αφαίρεση. Από την Τετάρτη 30 Ιουνίου στα Παλαιά Τελωνεία, της Ερμούπολης Σύρου.
Η γενιά των «νέων ρεαλιστών» –μέλος της οποίας υπήρξε ο Γιάννης Βαλαβανίδης- ανανεώνει το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα, αναζητώντας να αποδεσμευθεί από την εμμονή πάνω στο μεταλόγο της ελληνικότητας, να ανανεώσει τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθεί στην αφαίρεση. Δημιουργεί κάποιους άλλους όρους για να δούμε το έργο και θα αποτελέσει, με αυτόν τον τρόπο, έναν τρίτο και, τελικά, πιο δυναμικό άξονα. Ο Γιάννης Βαλαβανίδης όχι το 1971 αλλά και το 2009 συνεχίζει να δηλώνει σκληρός ρεαλιστής. Ποιος είναι ο ρεαλισμός του Γιάννη Βαλαβανίδη; Ότι κι αν ζωγραφίζει -ανθρώπους, αντικείμενα ή χώρους- είναι αυτούσιο κομμάτι μιας απτής πραγματικότητας, έστω κι αν μερικές φορές η εικαστική επεξεργασία οδηγεί την εικόνα στις παρυφές της αφαίρεσης. Χαρακτηριστικά αυτής της ζωγραφικής αποτελούν : η εμμονή στο σχέδιο, η σχεδιαστική ακρίβεια, το λιτό χρώμα και η πειθαρχημένη διευθέτηση του χώρου στο επίπεδο του πίνακα. Δημιουργείται μια ζωγραφική με χαρακτηριστικά την αυστηρότητα και την ένταση.
Βιογραφικό Ο Γιάννης Π.Βαλαβανίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε ζωγραφική, χαρακτική και ψηφιδωτό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας(1959-1963). Έχει πραγματοποιήσει δέκα ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη και έλαβε μέρος σε ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ασχολήθηκε με την εικονογράφηση και σχεδίαση εξωφύλλων βιβλίων. Έχει δημοσιεύσει κείμενα για την τέχνη σε εφημερίδες και περιοδικά. Δίδαξε ζωγραφική και ψηφιδωτό στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας(1982-2006) και ήταν Αντιπρύτανης κατά την περίοδο 2001-2004. Από το 2007 είναι ομότιμος καθηγητής της ΑΣΚΤ. Η πρώτη επαφή του καλλιτέχνη με τον κριτικό ρεαλισμό πραγματοποιείται ευθύς με την είσοδό του στη Σχολή Καλών Τεχνών. Σπουδαστής ακόμα εντάσσεται στον κύκλο του τεχνοκριτικού της αριστεράς, Γιώργου Πετρή, στα πλαίσια της «Επιθεώρησης Τέχνης». Άλλα μέλη της παρέας υπήρξαν, κατά καιρούς, ο Χρόνης Μπότσογλου, ο Λευτέρης Γιανουλόπουλος, ο Βαγγέλης Δημητρέας, ο Κυριάκος Κατζουράκης και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης. Υπήρξε μέλος της «Ομάδας Τέχνης Α’» (1965-1967), της ομάδας «Νέοι ‘Ελληνες Ρεαλιστές» (1971-1973), της «Ομάδας για την Επικοινωνία και την Εκπαίδευση στην Τέχνη» (1979-1986) και του «Σύνδεσμου Σύγχρονης Τέχνης» (1979-1984).
Επιμέλεια: Παναγιώτης Σ.Παπαδόπουλος
Παλαιά Τελωνεία, Ερμούπολη Σύρου Εγκαίνια: Τετάρτη 30 Ιουνίου στις 20.00. Διάρκεια: 30 Ιουνίου μέχρι Τρίτη 28 Ιουλίου 2010
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.