Την τελευταία του πνοή άφησε την Παρασκευή ο Στέλιος Καζαντζίδης

37

Χωρίς έναν αυθεντικά λαϊκό τραγουδιστή μένει το ελληνικό πεντάγραμμο, αφού ο Στέλιος Καζαντζίδης, που νοσηλευόταν για μεγαλό διάστημα στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, έχασε λίγο πριν από τις 11.00 το πρωί της Παρασκευής τη μάχη με το θάνατο, χτυπημένος από την επάρατο νόσο.

Από τις 5 το απόγευμα της Παρακευής η σορός του μεγάλου λαϊκού βάρδου εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα στον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Ελευσίνας και η νεκρώσιμος ακολουθία θα ψαλλεί την επόμενη ημέρα, στις 6 το απόγευμα, στον ίδιο ναό.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης υπήρξε ένας από τους λίγους τραγουδιστές που κέρδισαν αδιαφιλονίκητα τον τίτλο του λαϊκού ερμηνευτή, αγαπήθηκε φανατικά, μπήκε στις καρδιές και στα σπίτια των ανθρώπων, τραγουδήθηκε όσο λίγοι και χάρισε το αίσθημα της οικειότητας σε όσους ένιωσαν ότι τραγουδά για εκείνους.

Με τη μοναδική υφή της φωνής του κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες, τους φόβους, αλλά και τις ελπίδες μιας ολόκληρης γενιάς ανθρώπων, για τους οποίους η επιβίωση δεν ήταν και τόσο αυτονόητη. Οικονομικά και κοινωνικά αποκλεισμένοι, πρόσφυγες, εργάτες, όλοι αγωνιστές της καθημερινότητας αναζητούσαν στα τραγούδια του παρηγοριά για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν καθημερινά. Και το κοινό του, βέβαια, δεν σταματούσε μόνο σε αυτούς.

Ο Στέλιος Καζαντζίδης γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1931 σε μια γειτονιά προσφύγων στη Νέα Ιωνία. Αρχισε να τραγουδά επαγγελματικά το 1950, όταν εμφανίστηκε πρώτη φορά σε μαγαζί της Κηφισιάς. Ο πρώτος του δίσκος, το 1952, με το τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα «Για μπάνιο πας» δεν γνώρισε ιδιαίτερη επιτυχία. Το επόμενο τραγούδι του, όμως, «Οι Βαλίτσες» του Γιάννη Παπαϊωάννου γίνεται μεγάλη επιτυχία. Και από εκεί ξεκινούν όλα…

Αρχίζει να εμφανίζεται σε γνωστά νυχτερινά κέντρα της εποχής, γνωρίζει την Καίτη Γκρέι, με την οποία αρραβωνιάζεται και μαζί αποτελούν ένα πολύ επιτυχημένο ντουέτο. Σουξέ της εποχής το «Απόψε φίλα με» του Μανώλη Χιώτη.

Η περίοδος από το 1957 έως το 1965 είναι ίσως η πιο δημιουργική για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Μετά τον χωρισμό του με την Καίτη Γκρέι γνωρίζει τη Μαρινέλλα στη Θεσσαλονίκη και μαζί ερμηνεύουν τραγούδια μεγάλων συνθετών (Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Χιώτης, Καλδάρας, Βίρβος, Θεοδωράκης, Χατζιδάκις, Λεοντής, Ξαρχάκος, Λοΐζος, Μαρκόπουλος κ.λπ.), κάνοντάς τα μεγάλες επιτυχίες.

Ενώ ο Καζαντζίδης βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, το 1965 αποφασίζει να διακόψει τις εμφανίσεις στα νυχτερινά κέντρα και αυτό το τήρησε μέχρι το τέλος της ζωής του. Από εκεί και έπειτα η επαφή με τους θαυμαστές του γίνεται μόνο μέσω της δισκογραφίας, αλλά για κάποιο διάστημα σταματά και αυτήν τη δραστηριότητα. Τo 1987 επιστρέφει στο στούντιο και ηχογραφεί 12 παλιά του κομμάτια σε νέα εκτέλεση.

Συλλυπητήρια από τον πρωθυπουργό

Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης απέστειλε στους οικείους του Στέλιου Καζαντζίδη συλλυπητήριο τηλεγράφημα, με το οποίο εκφράζει τη βαθιά του θλίψη και τα θερμά του συλλυπητήρια για το θάνατο του βάρδου του λαϊκού μας τραγουδιού.

«Ο αυθεντικός λαϊκός πολιτισμός μας έχασε ένα σημαντικό εκπρόσωπό του. Η φωνή του, φωνή σύμβολο θα μας θυμίζει πάντα, αυτούς που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε. Αν η ψυχή είχε φωνή, θα ήταν αυτή του Στέλιου Καζαντζίδη» αναφέρεται στο μήνυμα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ