Η «Αστόρια» άνοιξε αυλαία στο Θέατρο Παλλάς – Ένα υπερθέαμα που δεν φοβάται να είναι μεγάλο σε κλίμακα, διάρκεια και φιλοδοξία
Η «Αστόρια» στο θέατρο Παλλάς δίνει την αίσθηση ενός θεάματος που συνδυάζει ιστορία, συναίσθημα και μουσική με έναν τρόπο που δύσκολα βλέπεις σε ελληνική σκηνή
Η «Αστόρια» στο Θέατρο Παλλάς δεν είναι απλώς μια παράσταση· είναι ένα καλοδουλεμένο υπερθέαμα, από αυτά που δεν βλέπεις συχνά στην Ελλάδα.
Η ιστορία ξεκινά από ένα χωριό της Ελλάδας του Μεσοπολέμου και μεταφέρεται στη Νέα Υόρκη και την Αστόρια, κουβαλώντας όλο το βάρος της ξενιτιάς — τα όνειρα, τους φόβους, την ανάγκη για επιβίωση. Στο κέντρο βρίσκεται η Τασούλα, ένα κορίτσι που φεύγει με προσδοκίες, αλλά αναγκάζεται να ωριμάσει πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο θα ήθελε. Είναι μια γνώριμη ιστορία μετανάστευσης, δοσμένη όμως με τρόπο που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος.
Η σκηνοθεσία του Βασίλη Μαυρογεωργίου δημιουργεί έναν ζωντανό και πολυεπίπεδο κόσμο, όπου η δράση εξελίσσεται συνεχώς χωρίς να κουράζει. Τα σκηνικά του Μανόλη Παντελιδάκη, με τις εναλλαγές χώρων και τη χρήση βίντεο, συμβάλλουν καθοριστικά σε αυτό, δίνοντας την αίσθηση μιας μεγάλης, ολοκληρωμένης παραγωγής.
Η μουσική έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ρεμπέτικα και λαϊκά τραγούδια ενσωματώνονται στην αφήγηση και την προχωρούν, δεν λειτουργούν απλώς ως διάλειμμα. Σε αρκετές στιγμές νιώθεις ότι παρακολουθείς ένα μουσικό θέαμα με έντονη ελληνική ταυτότητα.
Η Έβελυν Ασουάντ και η Θεοδοσία Σαββάκη (σε διπλή διανομή) σηκώνουν μεγάλο μέρος της παράστασης με ένταση, συναίσθημα και δυναμική παρουσία. Δίπλα τους, ο Χρήστος Στέργιογλου δίνει μια ζεστασιά στον ρόλο του, ενώ η Μπέσσυ Μάλφα προσθέτει ένα ξεχωριστό θεατρικό χρώμα με την παρουσία της.
Η ξενιτιά στο προσκήνιο
Το έργο εστιάζει ουσιαστικά στην έννοια της ξενιτιάς, παρουσιάζοντας διαφορετικές πλευρές της: ανθρώπους που πέτυχαν, άλλους που δεν τα κατάφεραν, και κάποιους που απλώς προσπάθησαν να αντέξουν. Υπάρχουν έρωτες, συγκρούσεις και δύσκολες επιλογές, χωρίς όμως να χάνεται η ισορροπία της αφήγησης.
Ίσως το μόνο σημείο που θα μπορούσε να σχολιάσει κανείς είναι η διάρκεια, που είναι αρκετά μεγάλη. Από την άλλη, πρόκειται για μια ιστορία με πολλές πτυχές, που δύσκολα θα μπορούσε να αποδοθεί πιο σύντομα χωρίς απώλειες.
Συνολικά, αν θέλεις να δεις μια παράσταση με δυνατή παραγωγή, πλούσια σκηνικά, μουσική και συναίσθημα, η «Αστόρια» είναι μια επιλογή που αξίζει. Δεν είναι απλώς μια θεατρική έξοδος, αλλά μια ολοκληρωμένη εμπειρία.
Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, Φ hill Sessions επιστρέφει στο Θέατρο «Δόρα Στράτου» στον Λόφο Φιλοπάππου, παρουσιάζοντας ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα 16 συναυλιών
Το χαμένο δραματικό ειδύλλιο «Ο μαγεμένος βοσκός», που ο Σπυρίδων Περεσιάδης έγραψε το 1909 παρουσιάζεται μέσα από τη σύγχρονη, λυρική ανάγνωση του Γιάννη Σκουρλέτη.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας