Γκιντεόν Λεβί – Ηaaretz: Ο πόλεμος είναι το όπιο των ισραηλινών μαζών

Σε άρθρο γνώμης στην εφημερίδα Haaretz, o ισραηλινός δημοσιογράφος Γκιντεόν Λεβί, προειδοποιεί τους συμπατριώτες του ότι και αυτός ο πόλεμος θα αποδειχθεί καταστροφικός και μάταιος, πρώτα απ’όλα για τους ίδιους. «Κανένας πόλεμος στην ιστορία του Ισραήλ, εκτός από τον πρώτο πόλεμο του 1948 δεν πέτυχε κάτι μακροπρόθεσμα. Ούτε ένας. Μηδέν», δηλώνει εμφατικά.

Άλλος ένας πόλεμος, που θα βάλει τέλος στους πολέμους;

«Ο πόλεμος είναι το όπιο των ισραηλινών μαζών» γράφει στη νέα του παρέμβαση ο Λεβί, σχολιάζοντας τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης στη νέα επίθεση στο Ιράν.

Θυμίζει τι συνέβη στην αμέσως προηγούμενη πολεμική επιχείρηση κατά του Ιράν, μόλις οκτώ μήνες πριν και πώς οι υποσχέσεις για «ολοκληρωτική νίκη» αποδεικνύονται διαρκώς φρούδες.

Άλλη μια φορά ο πόλεμος «έρχεται να λύσει όλα τα υπαρξιακά προβλήματα του Ισραήλ», τονίζει ειρωνικά ο αρθρογράφος.

Επιχειρώντας μια πρόβλεψη για το τι θα συμβεί τις αμέσως επόμενες ημέρες, αντλεί παραδείγματα από το πολύ πρόσφατο παρελθόν. Αρχικά η στρατιωτική επιχείρηση κηρύσσεται άλλη μια φορά ως «συγκλονιστική νίκη» και οι αναλυτές  συναγωνίζονται ποιος θα  επαινέσει περισσότερο τα πολεμικά κατορθώματα του Ισραήλ. Όλα αυτά, μέχρι την επόμενη  πετυχημένη επιχείρηση.

Ισραηλινοί σε υπόγειο πάρκινγκ-καταφύγιο, κάνουν πάρτυ και προσεύχονται – Reuters

Από πόλεμο σε πόλεμο

Αν κάποτε το Ισραήλ απολάμβανε λίγα χρόνια ηρεμίας μεταξύ των πολέμων, τώρα μεσολαβούν μόλις λίγοι μήνες από τον ένα πόλεμο στον επόμενο.

«Καμία οβίδα, καμία ρουκέτα Κατιούσα δεν θα ξαναπέσει στις κοινότητές μας», υποσχέθηκε ο τότε πρωθυπουργός Μεναχέμ Μπέγκιν στο τέλος του πρώτου πολέμου του Λιβάνου. «Το αίμα δεν χύθηκε μάταια», υποσχέθηκε ο Εχούντ Ολμέρτ μετά τον δεύτερο πόλεμο του Λιβάνου. Διαψεύσθηκαν αμφότεροι.

Το ποντίκι που βρυχάται

Τον περασμένο Ιούνιο, μόλις πριν από οκτώ μήνες, ανακηρύχθηκε η απόλυτη νίκη επί του Ιράν. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου είπε ότι ο εναρκτήριος καταιγισμός θα καταγραφόταν στη στρατιωτική ιστορία του Ισραήλ και θα μελετιόταν από στρατούς σε όλο τον κόσμο. «Την αποφασιστική στιγμή, ένα έθνος εγέρθηκε σαν λιοντάρι (η επιχείρηση είχε βαφτιστεί «Rising Lion). Ο βρυχηθμός μας συγκλόνισε την Τεχεράνη και αντήχησε σε όλο τον κόσμο», ειπώθηκε χαρακτηριστικά.

Σύντομα ο βρυχηθμός του λιονταριού αποδείχθηκε τσίριγμα ποντικιού, σχολιάζει ο Λεβί, καθώς η υποτιθέμενη «ιστορική νίκη» που εξάλειψε «δύο υπαρξιακές απειλές για το Ισραήλ, την πυρηνική και τη βαλλιστική», κράτησε όσο η ζωή μιας πεταλούδας.

Πριν καλά καλά συνέλθει το Ισραήλ από τη νίκη του «Ανατέλλοντος Λιονταριού» ξεκινάει η νέα επιχείρηση «Roaring Lion»,  το «Λιοντάρι που Βρυχάται».

«Μερικές φορές φαίνεται πως το μόνο που χρειαζόμαστε είναι αυτά τα καυχησιάρικα ονόματα που δίνονται στους πολέμους για να προβλέψουμε την προδιαγεγραμμένη αποτυχία τους», συνεχίζει το άρθρο.

Συντρίμμια στο βομβαρδισμένο νοσοκομείο στην Τεχεράνη – Reuters

Το Ιράν δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή για το Ισραήλ

Ο Λεβί υποστηρίζει ότι εκτός από τον πόλεμο του 1948, κανένας άλλος δεν έφερε μακροπρόθεσμα αποτελέσματα.

Οι περισσότεροι ήταν πόλεμοι που έγιναν από επιλογή και η επιλογή να ξεκινήσουν ήταν πάντα η χειρότερη δυνατή, τονίζει.

«Η έναρξη του τρέχοντος πολέμου παρουσιάστηκε ως προληπτικό πλήγμα. Αλλά μια προληπτική επίθεση εξαπολύεται εναντίον κάποιου που πρόκειται να σου επιτεθεί. Το Ιράν δεν επρόκειτο να το κάνει. Είναι αλήθεια ότι έχει ένα φρικτό καθεστώς και είναι αλήθεια ότι αποτελεί κίνδυνο για την ασφάλεια του Ισραήλ και της περιοχής εδώ και χρόνια. Αλλά ποτέ δεν ήταν η υπαρξιακή απειλή όπως παρουσιάστηκε στο Ισραήλ», υπογραμμίζει.

Γιατί θα είναι τώρα διαφορετικά;

Θα μπορούσε κάποιος να ελπίζει ότι αυτός ο πόλεμος θα είναι διαφορετικός από τους άλλους, όπως πίστευαν και στην αρχή και των προηγούμενων πολέμων. Ωστόσο η εμπειρία δεν αφήνει πολλά περιθώρια να συμβεί κάτι τέτοιο.

«Ακόμη κι αν το καθεστώς στην Τεχεράνη ανατραπεί και το Ιράν γίνει Ελβετία και υπογραφεί μεταξύ του και του Ισραήλ συνθήκη ειρήνης για την αιωνιότητα, το Ισραήλ θα βρει μια άλλη κούκλα βουντού για να μας εκφοβίζει», σχολιάζει ο Γκιντεόν Λεβί.

«Το ‘μια και καλή’ που μας υπόσχονται, δεν θα επιτευχθεί ποτέ με το σπαθί, ούτε καν με τα αεροσκάφη F-35», τονίζει, λέγοντας ότι όσο διαιωνίζεται η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών, θα συνεχίζονται και οι πόλεμοι.

Το αίμα θα ρέει σαν νερό

Το άρθρο  καταλήγει με μια επείγουσα έκκληση και μια ζοφερή προφητεία:

«Ύστερα από δυόμισι χρόνια μηδενικών επιτευγμάτων στη Γάζα· ύστερα από το ίδιο διάστημα με μικρά και ασήμαντα επιτεύγματα απέναντι στη Χεζμπολάχ στον Λίβανο· ύστερα από οκτώ μήνες από την τελευταία επίθεση χωρίς επιτεύγματα απέναντι στο Ιράν, ήρθε η ώρα να συνέλθουμε από τη μέθη των πολέμων και των μάταιων υποσχέσεών τους.

Το αίμα τώρα θα ρέει σαν νερό, η Αμερική δεν θα ξεχάσει ποτέ ότι την σπρώξαμε σε αυτόν τον πόλεμο, στο τέλος του οποίου θα ξυπνήσουμε σε μια ακόμη παλιά αυγή».