Συνεχίζεται η πρώτη ενότητα της Κοινής Θέας, της εικαστικής πρωτοβουλίας του Εθνικού Θεάτρου, έως τις 26 Φεβρουαρίου 2012 με εγκαταστάσεις και συζητήσεις στους χώρους των φουαγέ της Νέας και της Κεντρικής Σκηνής του κτιρίου Τσίλλερ. Συζητήσεις Πιο συγκεκριμένα, την Τετάρτη 8/2 και την Τετάρτη 22/2 θα γίνουν 2 συναντήσεις-συζητήσεις για τα εικαστικά έργα που παρουσιάζονται […]
Συνεχίζεται η πρώτη ενότητα της Κοινής Θέας, της εικαστικής πρωτοβουλίας του Εθνικού Θεάτρου, έως τις 26 Φεβρουαρίου 2012 με εγκαταστάσεις και συζητήσεις στους χώρους των φουαγέ της Νέας και της Κεντρικής Σκηνής του κτιρίου Τσίλλερ.
Συζητήσεις Πιο συγκεκριμένα, την Τετάρτη 8/2 και την Τετάρτη 22/2 θα γίνουν 2 συναντήσεις-συζητήσεις για τα εικαστικά έργα που παρουσιάζονται αυτή την περίοδο, ανοικτές στο κοινό, στον χώρο του φουαγέ της Νέας Σκηνής. Την Τετάρτη 8/2 στις 7μμ οι καλλιτέχνες Μάρθα Δημητροπούλου και Κώστας Μπασάνος θα μιλήσουν για το έργο τους και ειδικότερα για τη διαδικασία παραγωγής των in situ έργων, The Forest I και This is the way the world ends, ειδικά για το Εθνικό Θέατρο. Την Τετάρτη 22/2 στις 7μμ η συνάντηση θα είναι αφιερωμένη στο Νίκο Κεσσανλή. Θα έχει τη μορφή ανοιχτής συζήτησης για το έργο του καλλιτέχνη και την εποχή του 1960 με τη συμμετοχή σύγχρονων καλλιτεχνών που είχαν φοιτήσει στο 5ο Εργαστήριο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών με δάσκαλο τον Κεσσανλή.
Ιστορίες από το Δάσος Μέσα στον Φεβρουάριο επίσης τις ημέρες – Σάββατο 11/2, Τετάρτη 15/2, Σάββατο 18/2 και Σάββατο 25/2 – μισή ώρα πριν την έναρξη της παράστασης της Κεντρική Σκηνής στις 8-8.20μμ, ο εικαστικός Poka-Yio και οι ηθοποιοί Γιώργος Γλάστρας, Μανώλης Μαυροματάκης, Άλκηστη Πουλοπούλου και Μαρία Σκουλά, θα αφηγηθούν, ο καθένας με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο σύντομες Ιστορίες από το Δάσος, σε διάλογο με την εγκατάσταση της Μάρθας Δημητροπούλου The Forest I, στο φουαγέ του Α’ εξώστη της Κεντρικής Σκηνής. Το ακριβές πρόγραμμα θα ανακοινωθεί στην ιστοσελίδα του Εθνικού Θεάτρου.
Επιμέλεια: Ελένη Κούκου και Κατερίνα Τσέλου Η Κοινή Θέα παρουσιάζει τον Νίκο Κεσσανλή, εμβληματική μορφή της ελληνικής τέχνης του 1960. Εκπροσωπείται με δύο ενότητες έργων του αυτής της περιόδου. H πρώτη ενότητα, από τη σειρά Φαντασμαγορίες της Ταυτότητας, τον ανέδειξε σε πρωτοπόρο του κινήματος της Μηχανικής Τέχνης (Mec Art). Ο Κεσσανλής εισάγει τη χρήση της φωτογραφίας και εκτυπώνει πάνω σε φωτοευαίσθητο πανί, σκιές από «αναμορφωμένες» ανθρώπινες φιγούρες, με σαφή αναφορά στο θέατρο σκιών. H δεύτερη ενότητα Χειρονομίες, από τη συλλογή του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, αποτελείται ουσιαστικά από «αντι-αισθητικά» έργα. Ταλαιπωρημένα, βρόμικα και ταυτόχρονα συγκινητικά, υπενθυμίζουν την σημασία της αντίστασης στην ιστορική αμνησία. Η αντίδραση των καλλιτεχνών της γενιάς του 1960 στα κοινωνικά ζητήματα της εποχής τους γίνεται και πάλι επίκαιρη, σήμερα που η τέχνη σε μια εποχή κρίσης, καλείται να επαναδιαπραγματευθεί παρόμοια ζητήματα.
Η Μάρθα Δημητροπούλου παρουσιάζει τη νέα εγκατάσταση The Forest I σχεδιασμένη για τo φουαγέ του Α εξώστη της Κεντρικής Σκηνής σε διάλογο με την παράσταση Περικλής του Σαίξπηρ. Χρησιμοποιεί πευκοβελόνες, υλικό φυσικό, ταπεινό και τόσο οικείο στην Μεσογειακή κουλτούρα. Μέσω της συσσώρευσης, η λεπτεπίλεπτη και αέρινη φόρμα της πευκοβελόνας δημιουργεί μια συνεκτική μάζα που εκτός από οπτική δύναμη, έχει και το γνωστό χαρακτηριστικό άρωμα. Το έργο καταλαμβάνει το φουαγέ σε όλο του το μήκος μεταφέροντας το έξω στο μέσα, προσφέροντας στον θεατή μια καινούργια εμπειρία του χώρου. Ο διάδρομος που σχηματίζουν οι πευκοβελόνες καταλήγει σε ένα κάστρο φτιαγμένο κι αυτό από το ίδιο υλικό. Υπαινικτικά, το σύμβολο του πλούτου και της εξουσίας υπονομεύεται από το εύθραυστο και το εφήμερο.
O Κώστας Μπασάνος, στο γενικότερο πλαίσιο της δουλειάς του που διερευνά τη σχέση κειμένου και αρχιτεκτονικής, δημιουργεί ειδικά για τον χώρο του φουαγέ της Νέας Σκηνής μια εγκατάσταση με τίτλο This is the way the world ends, χρησιμοποιώντας τους τελευταίους -και τόσο επίκαιρους – στίχους του ποιήματος του Τ.Σ. Έλιοτ Οι κούφιοι άνθρωποι από τη συλλογή Έρημη Χώρα. Η ποίηση συνυπάρχει, και εντείνεται, με την σκληρότητα οικοδομικών ξύλων, βαμμένων με μαύρο μελάνι. Το έργο προσαρμόζεται στο χώρο και αναπτύσσεται με τρόπο που επαναπροσδιορίζει τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα του φουαγέ. Η επανάληψη και η αποσπασματικότητά του καλούν τον θεατή να βιώσει και να ανασυνθέσει τον στίχο του Έλιοτ καθώς περιδιαβαίνει το χώρο.
Η είσοδος στην Κοινή Θέα είναι δωρεάν. Ώρες λειτουργίας: ημέρες και ώρες παραστάσεων.
Υποψήφιο για 8 Όσκαρ είναι το ρομαντικό δράμα της Κλόι Ζάο, με τίτλο Άμνετ που κλέβει τις εντυπώσεις στις σκοτεινές αίθουσες. Αυτές είναι οι νέες ταινίες της εβδομάδας.
![Γροιλανδία: Οι δυτικοί σύμμαχοι ενισχύουν την παρουσία τους στην Αρκτική [γράφημα]](https://www.ot.gr/wp-content/uploads/2026/01/greenland8-300x300.jpg)
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442