Δύο βίντεο εγκαταστάσεις του Ολλανδού καλλιτέχνη Aernout Mik, το Mock Up και το Pulverous, θα παρουσιαστούν από την 1η Ιουνίου έως τις 20 Ιουλίου στo πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260. Τα έργα ανήκουν στη Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης του Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Δύο βίντεο εγκαταστάσεις του Ολλανδού καλλιτέχνη Aernout Mik, το Mock Up και το […]
Δύο βίντεο εγκαταστάσεις του Ολλανδού καλλιτέχνη Aernout Mik, το Mock Up και το Pulverous, θα παρουσιαστούν από την 1η Ιουνίου έως τις 20 Ιουλίου στo πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260. Τα έργα ανήκουν στη Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης του Δημήτρη Δασκαλόπουλου.
Δύο βίντεο εγκαταστάσεις του Ολλανδού καλλιτέχνη Aernout Mik, το Mock Up και το Pulverous, θα παρουσιαστούν από την 1 Ιουνίου έως τις 20 Ιουλίου στo πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών στην Πειραιώς 260. Τα έργα ανήκουν στη Συλλογή Σύγχρονης Τέχνης του Δημήτρη Δασκαλόπουλου. Τοποθετήθηκαν και λειτουργούν με την ευγενική χορηγία του.
Ο ίδιος ο Δημήτρης Δασκαλόπουλος λέει για τα έργα: «O Αernout Mik σκηνοθετεί –προφητεύει;– μια καταστροφή του κόσμου μας με όρους όχι βιβλικούς, αλλά καφκικούς. Οι άνθρωποί του, θύματα ή θύτες, είναι οι κούφιοι άνθρωποι του T.S. Eliot. Στραγγισμένοι από κάθε συναίσθημα, παραιτημένοι από κάθε αντίδραση, κινούνται σπασμωδικά και άσκοπα, απρόσβλητοι από πόνο, οίκτο ή θυμό. Έχουν υποταγεί ολοκληρωτικά στη νομοτέλεια του κακού γιατί έχουν πάψει να προσδοκούν ο,τιδήποτε καλό. Είναι οι επιζώντες ενός κατακλυσμού που είχε επέλθει πρώτα μέσα τους, σαρώνοντάς τους, αλλοτριώνοντάς τους. Επιζώντες χωρίς συνείδηση σ’ ένα κόσμο χωρίς νόημα –και χωρίς επαύριο.
Στο Mock Up εκτυλίσσεται η επόμενη μέρα της συντέλειας ενός κάποιου τόπου, από μια κάποια αιτία. Η απάθεια των πληγέντων αγγίζει τα όρια της παρωδίας, ενώ η διαχείριση της κρίσης γίνεται μηχανικά, απρόσωπα, με το ράθυμο ήθος της γραφειοκρατικής ρουτίνας. Τα απανταχού παρόντα όργανα της τάξης τρέχουν πέρα-δώθε άνευ αντικειμένου –αφού δεν υπάρχει ούτε αταξία για να παταχθεί ούτε καν τάξη για να διασαλευτεί. Εδώ, ακόμη κι ο θάνατος εκφυλίζεται σε μια γκροτέσκα καρικατούρα: τα πτώματα είναι πάνινες κούκλες που περιφέρουν άσκοπα οι τραυματιοφορείς ή γίνονται ανέμελο παιχνίδι για τα παιδιά, το αίμα μια βαλμένη εκ των υστέρων πινελιά κόκκινης μπογιάς. Σ’ αυτόν τον τόπο δεν υπάρχει μνήμη προηγούμενης μέρας –ούτε προσδοκία της επόμενης μέρας. Το παρόν είναι ένα απόλυτο συναισθηματικό και συνειδησιακό κενό σε REPLAY –προορισμένο να αναπαράγεται στο διηνεκές, μέσα απ’ το άδειο βλέμμα των θυμάτων.
Στο Pulverous το σκηνικό είναι το σουπερμάρκετ της διπλανής γωνίας και πρωταγωνιστές οι ίδιοι οι πελάτες, που αυτοσχεδιάζουν ρημάζοντας ό,τι συνήθιζαν να καταναλώνουν. Κι εδώ η καταστροφή συντελείται άνευ λόγου και άνευ συναισθήματος, οι καταστροφείς γκρεμίζουν ράφια ή αδειάζουν κουτιά σωριασμένοι κατάχαμα, σαν υπνωτισμένοι, σχεδόν αυτιστικοί. Δεν υπάρχει η παραμικρή επαφή ή επικοινωνία μεταξύ τους. Ξεχαρβαλώνουν μηχανικά ένα χώρο απ’ τον οποίο άλλωστε δεν δείχνουν καμιά διάθεση να φύγουν. Μοιάζουν να μην τους περιμένει κανείς και τίποτα, να μην έχουν καμιά ζωή έξω απ’ αυτά τα οικεία χαλάσματα της καθημερινότητάς τους.
Το φάσμα της καταστροφής για την οποία προειδοποιεί ο Mik είναι γύρω μας, είναι μέσα μας, είναι κατά βάθος μια πραγματικότητα με την οποία έχουμε ανεπαισθήτως συμφιλιωθεί. Το δράμα έγκειται στην απόλυτη απουσία δράματος. Γιατί, πριν ακόμη επέλθει εξωτερικά, το κακό έχει συντελεσθεί εσωτερικά… Είναι το σιβυλλικό όραμα ενός κόσμου προκαταβολικά εξοικειωμένου με το χειρότερο, και άρα αυτοκαταστροφικού. Στη σημερινή Ελλάδα, στη σημερινή συγκυρία, τα δύο αυτά έργα μπορούν να μας αφυπνίσουν, δείχνοντάς μας ποιο μέλλον δεν θέλουμε να έχουμε, κάνοντάς μας να γυρέψουμε τους τρόπους για να το αποφύγουμε…»
Ο Aernout Mik γεννήθηκε το 1962 στο Γκρόνινγκεν της Ολλανδίας. Ζει και εργάζεται στο Άμστερνταμ. Για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια, οι εγκαταστάσεις με ταινίες που δημιουργεί φιλοξενούνται σε διεθνείς εκθέσεις, ατομικές και ομαδικές, και περιλαμβάνονται σε πολλές δημόσιες συλλογές. Στις πιο σημαντικές εκθέσεις που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια συμπεριλαμβάνονται οι ατομικές παρουσιάσεις στα μουσεία Stedelijk του Άμστερνταμ το 2002, Ludwig της Κολωνίας το 2004, Kunstverein του Ανoβέρου, Hamburger Bahnhof του Βερολίνου το 2007, καθώς και στο Νέο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης το 2005. Το 2007 αντιπροσώπευσε την Ολλανδία στην Μπιενάλε της Βενετίας, ενώ το 2009 το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης οργάνωσε μία εκτενή παρουσίαση του έργου του. Το 2011, εγκαινιάστηκε μεγάλη αναδρομική έκθεσή του στο Jeu de Paume του Παρισιού, η οποία θα περιοδεύσει στο μουσείο Folkwang του Έσεν, καθώς και στο μουσείο Stedelijk του Άμστερνταμ το 2012.
1 Ιουνίου – 20 Ιουλίου Ώρες λειτουργίας 19:00 – 23:00 Είσοδος Ελεύθερη
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Σάββατο 24.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/john-hernandez-i1TgEOhyH48-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442