– Πολύ με συγκινεί που ήταν περιπεσούσα. Αυτό και το «σήμερον κρεμάται» τ’ ακούω και βουρκώνω αν και μπορεί να είναι από τη γύρη.
– Εμένα πάλι κατάθλιψη με πιάνει, ως χαρακτήρας προτιμώ κάτι πιο αλέγκρο, πιο μπριόζο. Προτιμάω τον Γαϊτάνο που θρηνεί έτσι πιο χαρούμενα, πιο γελαστά.
– Είναι και ξανθούλης, έχει αυτό το φωτεινό, ανοίγει η ψυχή σου ανοίγει.
– Ετσι πρόσχαρα πρέπει να θρηνούμε, εμείς και στου θείου μου, Θεός σχωρέσ’ τον, την κηδεία, κάναμε τρελό γέλιο στην κηδεία.
– Ας είναι ελαφρύ το χώμα του.
– Ζωή σε μας. Ασχετο, τον γκόμενο της Κασσιανής πώς τονε λέγανε;
– Θεόφραστο.
– Οχι, αλλιώς. Θεόδωρο; Θανάση; Θέμη; Από «θου», πάντως.
– Εφαγε κι αυτή η καψερή μια χυλόπιτα!
– Και μπροστά στον ξένο κόσμο μη σου τύχει.
– Ηταν παρδαλούλα η μακαρίτισσα, γι’ αυτό ο Θεόφραστος πήρε άλληνε!
– Πώς τηνε λέγανε την άλληνε;
– Εδώ η ντομάτα πήγε στο Θεό, θα σου ασχοληθώ εγώ πώς λέγανε τη γυναίκα του γκόμενου της Κασσιανής;
– Α όχι, εγώ είμαι πολύ ψείρα με δαύτα, δεν με ενδιαφέρουν τα γήινα. Ο άλλος πάνω στον σταυρό μες στο όξος και τη χολή και θες να σου σχολιάσω τη ντομάτα;
– Τελικά, η Κασσιανή δεν έγινε αυτοκράτειρα, ε;
– Γι’ αυτό δεν έκλεισα μάτι χτες όλη νύχτα. Γιατί δεν έγινε η Κασσιανή αυτοκράτειρα! Ολα τα άλλα προβλήματα στη ζωή μου είναι λυμένα. Οικονομικά, κοινωνικά, υπαρξιακά, τα πάντα. Μόνο η Κασσιανή μου προκαλεί αυτό το απύθμενο κενό μέσα μου.
– Δεν επικοινωνούμε.
– Δεν μας παρατάς, ρε Μάρω, πασχαλιάτικο;
– Δεν ακρίβυνε μόνο ο οβελίας. Ακρίβυνε και η μαγειρίτσα.
– Α, μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας! Αυτή η πλεονεξία θα μας φάει.
– Δεν βγαίνει ο μισθωτός.
– Αντιθέτως, ο άνεργος θα την κάνει ταράτσα.
– Και δεν είναι μόνο το κρεατικό. Είναι και τα σου ‘πα – μου πες. Μία πατάτα, μια σαλάτα, ένα κρασί… Τα βάζει κάτω ο άλλος…
– Και ψάλλει το τροπάριο της Κασσιανής.
– Και κόψανε λέει υπερωρίες, δώρα, επιδόματα…
– Αντε, με το καλό, να κόψουνε και τους μισθούς.
– Να δουλεύουμε και να τους πληρώνουμε κι από πάνω.
– Ποιος δουλεύει ποιον!
– Ποιος πληρώνει ποιον!
– Ποιος σουβλίζει ποιον!
– Τελικά, εσείς τι θα σουβλίσετε;
– Μια ομελετίτσα!
– Ασχετο, αλλά πολύ δεν στο κρεπάρανε το μαλλί στο κομμωτήριο;
– Δεν είναι απ’ αυτό. Πέρασα κάτω από τον Επιτάφιο, σηκώθηκα το ζώον απότομα κι έκανα καρούμπαλο.
Μυστικά, σχέσεις και συγκρούσεις ξεδιπλώνονται μέσα από τις ζωές τριών ανθρώπων που προσπαθούν να σταθούν ο ένας απέναντι στον άλλον και τελικά απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Πέντε ερωτικές ιστορίες, τοποθετημένες σε διαφορετικές εποχές της Ελλάδας, συνθέτουν το κοινό σύμπαν του έργου «Η Αστερόσκονη», όπου άνθρωποι και χρονικότητες συναντιούνται γύρω από την ίδια ανάγκη για αγάπη και σύνδεση.
Η Δευτέρα 9 Μαρτίου είναι αφιερωμένη στον Αντώνη Καλογιάννη, καθώς το έργο του θα «ζωντανέψει» στη σκηνή του θεάτρου Παλλάς, μέσα από τη μουσική παράσταση «Η φωνή της ψυχής μας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας