Γιώργος Παπαζήσης: Ο αγαπημένος Μανωλιός του ελληνικού κινηματογράφου

Ο αγαπημένος «Κρητικός» του ελληνικού κινηματογράφος, ο άνθρωπος που έμεινε στο μυαλό των Ελλήνων σαν τον καλοκάγαθο Μανολιό, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 80 ετών.

Ο Γιώργος Παπαζήσης αγαπούσε τη δουλειά του με πάθος. Σπούδασε στη δραματιή του Ελληνικού Ωδείου και στη Μουσική Σχολή του Μ. Θεοφωνίδη. Η καλή του φωνή τον οδήγησε γρήγορα στο μουσικό θέατρο και όλοι μιλούν για έναν ταλαντούχο άνθρωπο που μπορούσε να αντεπεξέλθει σε όλες τις δυσκολίες.

Στον κινηματογράφο εμφανίζεται το 1962 με τον έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη «Τα κοκόρια των δώδεκα» και για πολλά χρόνια συμμετείχε σε δεκάδες ταινίες δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου.

Αυτό που τον έκανε όμως ιδιαίτερα αγαπητό ήταν ο ρόλο του Κρητικού Μανωλιού. Του αγαθού που πιστεύει γρήγορα ότι του λένε και κάποιοι προσπαθούν να τον εκμεταλλευτούν.

Ο ίδιος αν και ο ρόλος έσπαγε ταμία αποφάσισε να τον απαρνηθεί για να μην γίνει μανιέρα. Αγαπούσε τη δουλειά του και ήθελε να εξελιχθεί χωρίς να ταυτιστεί μόνο σε ένα ρόλο, γεγονός που πού συνηθισμένο στα χρόνια που ανθούσε ο ελληνικός κινηματογράφος.

Όπως είχε πει ο ίδιος «Είχα κάνει το δεύτερο τριετές συμβόλαιο με την εταιρία ‘Καραγιάννης Καρατζόπουλος’. Εκεί κάνω το μεγάλο μου συμβόλαιο και το κόβω και δεν παίρνω μία. Δεν ήθελα να τυποποιηθώ, γιατί εγώ ήμουν θεατροπαίδι. Δεν ήθελα να βγω στον κινηματογράφο να κάνω τον Κρητικό, έτυχε. Αλλά κατά το ελληνικό, ήθελαν να το συνεχίσουμε γιατί ‘κονομάμε’. Εγώ δεν ήθελα. Δεν το μετάνιωσα καθόλου, κέρδισα τον Παπαζήση»

Στην προσωπική του ζωή ο Παπαζήσης παντρεύτηκε την Τιτίκα Στασινοπούλου το 1975 και έμειναν μαζί για πάνω από 30 χρόνια. Υπήρξαν ένα από τα πιο πετυχημένα ζευγάρια του σινεμά –εντός και εκτός σκηνής- και η είδηση του διαζυγίου τους αποτέλεσε δυσάρεστη είδηση για τους συναδέλφους αλλά και το κοινό τους.

Ο Γιώργος Παπαζήσης εμφανίστηκε στις ταινίες:

• Έμπαινε Μανωλιό, 1970
• Ένα αγόρι… αλλοιώτικο απ’ τ’ άλλα, 1971
• Αέρα, αέρα, αέρα, 1972
• Αγάπησα μια… πολυθρόνα, 1971
• Αλέξανδρος και Αϊσέ, 2001
• Ερωτιάρης του γλυκού νερού, 1972
• Η αγάπη μα,ς 1968
• Η εφοπλιστίνα, 1971
• Η ζηλιάρα, 1968
• Η οργή του αδικημένου, 1969
• Η προεδρίνα, 1972
• Η ταξιτζού, 1970
• Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, 1969
• Καταναλωτική κοινωνία, 1971
• Νάτανε το 13 νάπεφτε σε μας!, 1970
• Νυμφίος ανύμφευτος, 1967
• Ο Μανωλιός ξαναχτυπά, 1971
• Ο Μανωλιός στην Ευρώπη, 1971
• Ο Στρατής παραστράτησε, 1969
• Ο άνθρωπος της καρπαζιάς, 1969
• Ο αγαθιάρης και η ατσίδα, 1971
• Ο ακτύπυτος κτυπήθηκε, 1970
• Ο αντιφασίστας, 1972
• Ο θαυματοποιός, 1969
• Ο παληάτσος, 1968
• Ο πιο καλός ο μαθητής, 1968
• Ο φαφλατάς, 1971
• Οι τρεις ψεύτες, 1970
• Πίσω μου σ’ έχω σατανά, 1971
• Σήκω χόρεψε συρτάκι, 1967
• Τέρμα τα δίφραγκα, 1962
• Το πιο λαμπρό μπουζούκι, 1968
• Τρεις τρελοί για δέσιμο, 1969
• Υβ!… Υβ!.., 1972
• Φουκαράδες και λεφτάδες, 1970
• Φως νερό τηλέφωνο…οικόπεδα με δόσεις, 1966