Πολιτισμός

Η αριστοτελική «ηθική» αποτελεί μέρος των πρακτικών μαθήσεων και συνδέεται με την έννοια του «τέλους»

Ο «συλλογισμός», η συναγωγή συμπερασμάτων διαμέσου διανοητικής εργασίας, είναι ένας από τους πλέον σημαντικούς όρους στο τεχνικό λεξιλόγιο του Αριστοτέλη

Ο Αριστοτέλης έπλασε αρκετές νέες, αποκλειστικά δικές του λέξεις, χωρίς αυτό να σημαίνει βεβαίως ότι απέφυγε να χρησιμοποιήσει και υφιστάμενες λέξεις με νέα σημασία

Κατά το σκεπτικό του Πλάτωνος, η «ψυχή» διοικεί το σώμα και αποτελεί ένα μείγμα από τρία συστατικά: την «ουσίαν» (ύπαρξη), το «ταυτόν» (ταυτότητα) και το «θάτερον» (ετερότητα ή διαφορά)

Στο τεχνικό λεξιλόγιο των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων απαντούν φαινόμενα πολυσημίας και πολυωνυμίας

Το επίμαχο θέμα που ανέκυψε από τη διερεύνηση της σχέσης των λέξεων με τα πράγματα ήταν το εάν η γλώσσα γεννήθηκε «φύσει» ή «νόμω»

Αποτελεί πανθομολογούμενη διαπίστωση ότι οι σοφιστές επέφεραν μια ριζική μεταβολή στο πεδίο του φιλοσοφικού στοχασμού των αρχαίων Ελλήνων

Η λέξη «φιλοσοφία» σήμαινε στα αρχαία ελληνικά την αγάπη προς τη σοφία, τη συστηματική σπουδή και έρευνα κάποιου πράγματος με σκοπό την εύρεση της αλήθειας, την εξερεύνηση εντέλει της ουσίας των όντων

Οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι υποχρεώνονταν να χρησιμοποιήσουν ασυνήθιστες λέξεις, να εισαγάγουν παράξενους όρους, αλλά και να προβούν στη μεταφορική χρήση λέξεων της κοινής γλώσσας

Τα δομικά στοιχεία της ελληνικής γλώσσας, καθώς και τα ιδιάζοντα χαρακτηριστικά της, συνέβαλαν ουσιαστικά στη γέννηση του φιλοσοφικού λεξιλογίου των αρχαίων Ελλήνων

Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης αξιοποίησαν στο φιλοσοφικό πεδίο τις ποικίλες μορφές και σημασίες του ρήματος «ειμί» στην προ της φιλοσοφίας γλώσσα

Οι διδασκαλίες των πρώτων ελλήνων φιλοσόφων βασίστηκαν στα όσα ανέφεραν για τη φύση και τη δημιουργία του σύμπαντος οι παλαιοί ποιητές, όπως ο Ησίοδος

Το φιλοσοφικό λεξιλόγιο των αρχαίων Ελλήνων ήταν εξ ολοκλήρου γέννημα του ελληνικού πολιτισμού

Ο όρος «έφεσις» είχε στο αρχαίο ελληνικό δίκαιο διαφορετικό σημασιολογικό περιεχόμενο από εκείνο που γνωρίζουμε στο σύγχρονο δίκαιο

Το ύψος της προίκας που ελάμβανε η θυγατέρα ήταν πάντα μικρότερο από το κληρονομικό μερίδιο που έπαιρνε ο αδελφός ή οι αδελφοί της

Η «δοκιμασία» συνίστατο στο να αποδείξει κάθε αθηναίος πολίτης, μετά την κλήρωση ή την εκλογή του σε ένα αρχοντικό αξίωμα, ότι διέθετε όλα τα απαιτούμενα προσόντα για το συγκεκριμένο υπούργημα

Οι όροι «άτιμος» και «ατιμία» αναφέρονταν στη στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων που μπορούσε να επιβληθεί σε έναν αθηναίο πολίτη, είτε κατά το όλον («ολική ατιμία») είτε εν μέρει («μερική ατιμία»)

Το δικαιικό λεξιλόγιο της κλασικής Αθήνας συμφύρει το δημόσιο δίκαιο με το ιδιωτικό

Μια βασική έννοια της χριστιανικής θρησκείας, αυτή της αμαρτίας, δεν περιλαμβάνεται στο θρησκευτικό λεξιλόγιο των αρχαίων Ελλήνων

Αξιοπρόσεκτο είναι ότι ενίοτε γίνεται διάκριση ανάμεσα σε «θυσία», που αφορά τους θεούς, και «ενάγισμα», που αφορά τους ήρωες ή τους νεκρούς