Επετειακή «επαναδόμηση» του Τείχους του Βερολίνου στο Λος Αντζελες θέλει συλλέκτης
Υπερήφανος ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης συλλογής αντικειμένων από το Ανατολικό Μπλοκ εκτός Ευρώπης, την οποία διατηρεί ανοικτή στο κοινό, θέλει να ξανακτίσει για λίγες ώρες το Τείχος του Βερολίνου στους δρόμους της Καλιφόρνιας. Το Νοέμβριο συμπληρώνονται 20 χρόνια από την Πτώση του Τείχους.
Υπερήφανος ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης συλλογής αντικειμένων από το Ανατολικό Μπλοκ εκτός Ευρώπης, την οποία διατηρεί ανοικτή στο κοινό, θέλει να ξανακτίσει για λίγες ώρες το Τείχος του Βερολίνου στους δρόμους της Καλιφόρνιας για την επέτειο τον ερχόμενο Νοέμβριο των 20 ετών από την Πτώση του Τείχους.
Επιθυμία του ιδιοκτήτη της συλλογής είναι στις 9 Νοεμβρίου να σηκωθούν στους δρόμους του Λος Αντζελες 30 μεγάλα μπλοκ από μπετόν που θα θυμίζουν το Τείχος: Τη μία πλευρά, τη δυτική, την φαντάζεται ζωγραφισμένη με έντονα χρώματα, την άλλη γκρίζα.
Η ιστορία του Αμερικανού Τζάστιν Τζάμπολ δεν είναι ιστορία παράνοιας, αλλά κυρίως ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος: πρόκειται για νεαρό ιστορικό, ετών 31, πρώην φοιτητή της Οξφόρδης με ειδικότητα στην ιστορία της ανατολικής Ευρώπης.
Στην κατοχή του βρέθηκε, χωρίς σχεδόν να το καταλάβει, μία μεγάλη συλλογή αντικειμένων από την κάθε πλευρά του Παραπετάσματος πριν από επτά χρόνια.
Ένας φίλος του από τη Γερμανία τον κάλεσε το 2002, όταν πλημμύρισε το υπόγειό του, το οποίο στέγαζε την πρώιμη «κόκκινη» συλλογή.
Ο Τζ.Τζάμπολ την υιοθέτησε -μάλιστα άρχισε να οργώνει τη Γερμανία, και έπειτα την πρώην ανατολική Ευρώπη, για να την εμπλουτίσει, σύμφωνα με το Spiegel.
Σήμερα, το «Wende Museum» του («Μουσείο της Αλλαγής») κάτω από την ήλιο της Καλιφόρνιας είναι το σπίτι με πάνω από 100.000 αντικείμενα.
Τα μισά περίπου προέρχονται από την Ανατολική Γερμανία, το ένα τρίτο από την ΕΣΣΔ και τα υπόλοιπα από άλλες χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας.
Τους -λίγους, όπως ομολογεί και ο ίδιος- επισκέπτες υποδέχεται ένα μεγάλο, αυθεντικό κομμάτι του Τείχους. Το εύρος των εκθεμάτων είναι αξιοθαύμαστο, με τη συλλογή να περιλαμβάνει πορσελάνινες προτομές εν αφθονία (Λένιν και Μαρξ έχουν την τιμητική τους), πίνακες σοσιαλιστικού ρεαλισμού, σημαίες, στολές, μενού των εστιατορίων από κυβερνητικά κτίρια, ακόμη και χρονικά του Έρικ Χόνεκερ.
Αφετηρία της παράστασης «Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτόν» είναι η προσέγγιση του ρόλου του πατέρα και του αποτυπώματος που αφήνει στις επόμενες γενιές.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας