Ταινία για την πτώση του τείχους του Βερολίνου ενθουσιάζει τους Γερμανούς
Η γερμανική ταινία Αντίο Λένιν, με θέμα την πτώση του τείχους του Βερολίνου, έχει γίνει η πιο επιτυχημένη παραγωγή του γερμανικού σινεμά τα τελευταία χρόνια. Μέχρι στιγμής την έχουν παρακολουθήσει δύο εκατομμύρια Γερμανοί.
Η γερμανική ταινία Αντίο Λένιν, με θέμα την πτώση του τείχους του Βερολίνου, έχει γίνει η πιο επιτυχημένη κινηματογραφική παραγωγή του γερμανικού σινεμά τα τελευταία χρόνια. Μέχρι στιγμής την έχουν παρακολουθήσει δύο εκατομμύρια Γερμανοί, παρ όλο που προβάλλεται σε λίγες μόνο αίθουσες.
Σύμφωνα με το BBC, πρόκειται για μια συναισθηματική κωμωδία, στην οποία ένας νεαρός άνδρας προσπαθεί να ξαναδημιουργήσει… την ανατολική Γερμανία στο διαμέρισμά του, ώστε να αποκρύψει από την άρρωστη μητέρα του ότι ο κομμουνισμός ανήκει στο παρελθόν.
Η ταινία εκφράζει ένα έντονο συναίσθημα νοσταλγίας που κατακλύζει τον τελευταίο καιρό πολλούς Γερμανούς για την πρώην ανατολική Γερμανία.
Το Αντίο Λένιν αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού άνδρα, του Αλεξ, και της μητέρας του, μιας σκληροπυρηνικής κομμουνίστριας. Λίγο πριν γκρεμιστεί το τείχος του Βερολίνου, η μητέρα παθαίνει καρδιακή προσβολή και πέφτει σε κώμα. Όταν συνέρχεται, το τείχος έχει πέσει, αλλά οι γιατροί συμβουλεύουν το γιο της να μην τής το πει για να αποφύγει το σοκ.
Έτσι, ο Αλεξ αποφασίζει να διαμορφώσει το διαμέρισμά του, ώστε τίποτα να μην κάνει τη μητέρα του να καταλάβει ότι κάτι έχει αλλάξει. Όλα είναι σαν να συνεχίζει να υπάρχει η ανατολική Γερμανία. Ορισμένες σκηνές είναι κωμικοτραγικές, όπως όταν ο Αλεξ δεν μπορεί πια να βρει ανατολικογερμανικά αγγουράκια τουρσί.
Η ταινία εστιάζει με τρυφερότητα στην οικογενειακή ζωή και ίσως αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας της τόσο στο ανατολικό όσο και στο δυτικό μέρος της χώρας, εξηγεί ο κριτικός κινηματογράφου Αντρέας Κιλπ. Παράλληλα, συνεχίζει ο ίδιος, προσπαθεί να συμφιλιώσει τα δύο μέρη της Γερμανίας, που ψυχολογικά δεν έχουν ακόμη επανενωθεί, παρά την πολιτική ενοποίηση.
Την ταινία Αντίο Λένιν σκηνοθέτησε ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ, ο οποίος λέει για τη δουλειά του αυτή: «Η ιδέα για το σενάριο γεννήθηκε δύο με τρία χρόνια αφ ότου έπεσε το τείχος. Τότε όμως δεν θα προκαλούσε ενδιαφέρον. Η γερμανική τηλεόραση, οι εφημερίδες, όλη η ζωή, τα πάντα είχαν κορεστεί από την ενοποίηση. Χρειάζεται να περάσει χρόνος για να μπορέσεις να μιλήσεις με ειρωνικό τρόπο, ελεύθερα και χιουμοριστικά».