Σημαντική η αύξηση των επιδόσεων στη μαθησιακή διαδικασία μετά από έναν καλό ύπνο

39

Ο καλός ύπνος και ιδιαίτερα οι τελευταίες ώρες του βοηθούν τη μάθηση, συμπέρανε ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Οι μελετητές διαπίστωσαν ότι όταν κάποιος εκπαιδεύεται σε μία νέα δεξιότητα την ημέρα και ακολουθήσει ένας καλός νυχτερινός ύπνος, τότε κατά την επανάληψη της προσπάθειας την επομένη σημειώθηκε αισθητή βελτίωση (κατά μέσο όρο 20%).

Η διαπίστωση δεν είναι νέα, καθώς είναι ήδη γνωστό ότι ο ύπνος βοηθά τη μάθηση. Η ομάδα του καθηγητή Μάθιου Ουόκερ όμως, κατάφερε να μετρήσει το βαθμό συμβολής του στη διαδικασία.

Οι ομάδες που εκπαιδεύονταν το πρωί και εξετάζονταν 12 ώρες αργότερα βελτίωσαν τις επιδόσεις τους κατά 2% περίπου. Η επίδοση όμως εκείνων που εκπαιδεύονταν το βράδυ και εξετάζονταν 12 ώρες αργότερα (δηλαδή το πρωί), έπειτα από έναν καλό ύπνο, ήταν σαφώς καλύτερη (κατά 20% μέσο όρο).

Το τεστ που έκαναν ήταν απλό. Έπρεπε να πληκτρολογήσουν μια ακολουθία χαρακτήρων χρησιμοποιώντας το αριστερό τους χέρι εάν ήταν δεξιόχειρες ή το δεξί αν ήταν αριστερόχειρες. Στόχος ήταν να το επιτύχουν κάνοντας τα λιγότερα λάθη με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα. Όταν η ομάδα Ουόκερ μελέτησε την πορεία του ύπνου των υποκειμένων στη δοκιμή διαπίστωσε ότι ήταν ιδιαίτερα σημαντική η εγκεφαλική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του λεγόμενου ύπνου REM (rapid-eye movement).

Πρόκειται για ένα στάδιο του ύπνου που περνάμε όλοι αφότου πέσουμε σε βαθύ, τονωτικό ύπνο. Μετά περνάμε στη φάση του ύπνου όπου έχει παρατηρηθεί ότι τα μάτια μας κινούνται γρήγορα κάτω από τα κλειστά βλέφαρα (γεγονός που δικαιολογεί τη χρήση του όρου REM), σαν να παρακολουθούμε ταινία -τότε ονειρευόμαστε. Στο μισό όμως, από το χρόνο του ύπνου μας βρισκόμαστε στο προηγούμενο στάδιο (non REM).

Αυτό που διαπίστωσε η ομάδα Ουόκερ ήταν ότι το πιο κρίσιμο χρονικό διάστημα για τη μάθηση ήταν αυτό το τελευταίο στάδιο του ύπνου μας, το στάδιο REM. Εάν κοιμόμασταν οκτώ ώρες, τότε οι δυο τελευταίες θα ήταν οι πιο σημαντικές, εξηγεί στο Reuters ο καθηγητής. Αυτό μάλιστα είναι το τμήμα που συνήθως χάνουμε όταν πρέπει να σηκωθούμε νωρίς το πρωί.

Το συμπέρασμα της έρευνας αυτής μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο σε αθλητές, μουσικούς, χειρούργους – οποιονδήποτε εκπαιδεύεται σε κάτι που περιλαμβάνει περίπλοκες μηχανικές κινήσεις.

Επίσης, όταν κάποιος υποστεί εγκεφαλικό επεισόδειο, έπεται μια περίοδος αποκατάστασης της λειτουργίας του σώματός του. Κατά την περίοδο αυτή της επανεκμάθησης, ένας καλός ύπνος βοηθά, συμπληρώνει ο καθηγητής Ουόκερ.

Εξάλλου, η μελέτη της ομάδας του ίσως εξηγεί και το γιατί τα μωρά κοιμούνται τόσες πολλές ώρες. Τον περισσότερο χρόνο τους τον περνούν προσπαθώντας να μάθουν να κάνουν διάφορα, ιδιαίτερα μηχανικές επιδέξιες κινήσεις, και τα καταφέρνουν– αφού η διαδικασία μάθησης συνεχίζεται και στον (πλούσιο) ύπνο τους. Ίσως έτσι εξηγείται γιατί διψάνε τόσο πολύ για… ύπνο, καταλήγει.

Η μελέτη της ομάδας Ουόκερ δημοσιεύεται στο τεύχος της 3ης Ιουλίου του περιοδικού Neuron.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ