Όταν βάζουμε όρια στον σκύλο είναι καταπιεσμένος – Η εσφαλμένη αντίληψη

Ο σκύλος είναι ένα αγελαίο πλάσμα και αυτό συνεπάγεται ότι γενετικά έχει μάθει να ζει σε ομάδες μέσα στις οποίες τηρούνται όρια και κανόνες.

«Από την πρώτη στιγμή της γέννησης των κουταβιών, η μητέρα τους τα μαθαίνει βασικούς κανόνες επιβίωσης. Τα εκπαιδεύει να έχουν υπομονή για την τροφή τους, τους βάζει όρια στο παιχνίδι. Αλλά και τα μαθαίνει να μην απομακρύνονται από την υπόλοιπη αγέλη», υπογραμμίζει ο εκπαιδευτής σκύλος, Μιχάλης Διαμαντάρας.

 Ένας σκύλος που δεν εκτονώνεται αρκετά δεν θα μπορέσει να συνεργαστεί στο βαθμό που θέλουμε

Η θέσπιση ορίων δεν είναι τιμωρία. Είναι τρόπος καθοδήγησης

Το κουτάβι, όπως λέει ο εκπαιδευτής, με την έλευσή του στη δική μας οικογένεια, θα προσπαθήσει να πάρει τη θέση του μέσα σε αυτήν.
Οι κανόνες και τα όρια που εμείς θα βάλουμε, προσδιορίζουν τι επιτρέπεται και τι όχι, ανάλογα με τις ανάγκες μας και τις συνήθειες της καθημερινότητάς μας.

Τι θα συμβεί στην περίπτωση που δεν θέσουμε όρια στον σκύλο

Ένας σκύλος, υπογραμμίζει ο κύριος Διαμαντάρας, χωρίς όρια, θα γίνει ενοχλητικός και, μερικές φορές, ακόμα και επιθετικός. Έτσι, θα έχουμε έναν σκύλο που γαβγίζει ανεξέλεγκτα, τραβάει στη βόλτα, πηδάει στους επισκέπτες μας, κατουράει σε διάφορα σημεία του σπιτιού. Γίνεται κουραστικός, θυμώνει τους γύρω του και, πολλές φορές, χάνει τις στιγμές από τις ευχάριστες εξορμήσεις της οικογένειας.

Τα όρια δεν είναι τιμωρία

Η θέσπιση ορίων, κάνει σαφές ο κύριος Διαμαντάρας, δεν είναι τιμωρία. Είναι τρόπος εκπαίδευσης. Με συνέπεια, αποφασιστικότητα θα του δείξουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνει.
Προτεραιότητά μας θα πρέπει να είναι η απόκτηση ενός crate (κλουβί περιορισμού) για το νέο μέλος της οικογένειά μας. Το crate αφορά, κυρίως, στην εκμάθηση τουαλέτας για τα κουτάβια και την αποφυγή ζημιών. Η χρήση του βασίζεται στο ότι ο τετράποδος φίλος μας θα πρέπει να περιορίζεται κάποιες στιγμές της ημέρας. Και είναι εκείνες, που η επιτήρησή του από την υπόλοιπη οικογένεια δεν είναι εφικτή.

Το κλουβάκι, διευκρινίζει ο κύριος Διαμαντάρας, παρέχει ασφάλεια στο κουτάβι, αλλά και την απαραίτητη ηρεμία τόσο για το ίδιο όσο και για εμάς.

Στο σημείο αυτό, ο εκπαιδευτής τονίζει ότι το crate το μαθαίνουμε στο κουτάβι –και γενικότερα στους σκύλους – με θετικό τρόπο. Έτσι ώστε να το θεωρούν χώρο ηρεμίας και ασφάλειας.

Όρια στον σκύλο μας, όρια και στον εαυτό μας

«Βασική προϋπόθεση για την τήρηση των ορίων της συμπεριφοράς του κουταβιού είναι η συνέπεια και η χρήση βασικών «εντολών» από όλη την οικογένεια.
Απευθυνόμαστε στον σκύλο μας -μικρό ή μεγάλο- με επιβραβεύσεις και με ιδανικές διορθώσεις στον σωστό χρόνο», καθοδηγεί ο κύριος Διαμαντάρας.

Τα όρια, διευκρινίζει, διαφέρουν ανάλογα την ηλικία ή τη φυλή του κάθε σκύλου.

Ένας σκύλος που δεν εκτονώνεται αρκετά δεν θα μπορέσει να συνεργαστεί στο βαθμό που εμείς θέλουμε. Καθημερινές βόλτες, παιχνίδια που τακτικά ανανεώνονται, θα βοηθήσουν στην καλύτερη επικοινωνία με τον αγαπημένο μας φίλο.

Όρια δεν χρειάζεται μόνο ο σκύλος, ξεκαθαρίζει ο κύριος Διαμαντάρας, αλλά και εμείς. Όρια στις επιθυμίες μας ανάλογα με τη συμπεριφορά του, την ηλικία του και το ιστορικό του.

Σίγουρα όσον αφορά στην υιοθέτηση ενός ενήλικα σκύλου είναι καλό να γνωρίζουμε, εάν είναι εφικτό, το ιστορικό του. Το να ξέρουμε τις συνήθειες που είχε πριν έρθει στον χώρο μας, θα βοηθήσουν να βάλουμε όρια και στην καθοδήγησή μας.

Ένα καινούργιο μέλος στην οικογένεια μας, αναφέρει ο εκπαιδευτής, που είναι λίγο προχωρημένης ηλικίας, χρειάζεται σίγουρα περισσότερο χρόνο προσαρμογής.

Εξηγεί ότι, πρώτα θα μάθει ο σκύλος τον χώρο μας, τις συνήθειές μας και μετά σταδιακά με υπομονή και επιμονή θα του θέσουμε όρια.

Είμαστε πάντα δίκαιοι με τον σκύλο

Τελευταία φράση του κυρίου Διαμαντάρα είναι: «Είναι στη φύση του σκύλου να ζει σε ένα πειθαρχημένο περιβάλλον με όρια και κανόνες. Γι’ αυτό και είναι πρόθυμος να δεχτεί τα όρια που θα βάλουμε. Αρκεί, να είμαστε δίκαιοι απέναντί του, υπομονετικοί, συνεπείς και να του προσφέρουμε πολλή αγάπη».

Ο εκπαιδευτής σκύλος, Μιχάλης Διαμαντάρας

⃰ Ο κύριος Μιχάλης Διαμαντάρας ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνοδός στρατιωτικών σκύλων στην Πολεμική Αεροπορία το 1990, όπου και υπηρέτησε επί 10 χρόνια.

Από το 2000 ασκεί το επάγγελμα του εκπαιδευτή σκύλων.

Και όπως λέει: «Έχω εκπαιδεύσει σκύλους, σχεδόν όλων των φυλών. Λαμβάνοντας πάντα υπ’ όψιν τόσο τον χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες του σκύλου όσο και τις ανάγκες του κηδεμόνα του.
Στόχος μου είναι με την προεκπαίδευση, την κοινωνικοποίηση, τη βασική υπακοή, αλλά και τη επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων, να διαμορφωθεί η συμπεριφορά του σκύλου. Έτσι ώστε να τον βοηθήσουμε να κατανοήσει τη θέση του μέσα στην οικογένεια. Έτσι, με ήρεμο και κυρίως με μεθοδευμένο τρόπο, θα δημιουργηθεί μια σχέση υπακοής, σεβασμού και αγάπης».