Μικρόσωμοι σκύλοι: Ποια είναι τα κοινά λάθη που κάνουμε στην ανατροφή τους και πώς να τα αποφύγουμε

Μπορεί οι σκύλοι που έχουν χαμηλό ανάστημα να είναι τρισχαριτωμένοι και να πιστεύουμε ότι χρειάζονται προστασία, αλλά διατηρούν όλα τα φυσικά τους ένστικτα.
Αν κατανοήσουμε τον εσωτερικό τους κόσμο, θα συνειδητοποιήσουμε ότι η πραγματική φροντίδα ξεκινά, όταν τους επιτρέπουμε να είναι απλώς… σκύλοι.

«Οι μικρόσωμοι σκύλοι, πολλές φορές, αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τους μεγαλόσωμους. Επειδή έχουν μικρό ανάστημα, είναι χαριτωμένοι και εύκολοι στη διαχείριση, αρκετοί άνθρωποι τείνουν να τους φέρονται σαν μωρά ή σαν λούτρινα παιχνίδια. Όμως, όσο μικρόσωμος κι αν είναι ένας σκύλος, παραμένει σκύλος με ένστικτα, ανάγκες και όρια, που πρέπει να γίνονται σεβαστά», υπογραμμίζει η θετική εκπαιδεύτρια σκύλων, Άννα Μοσχολιού.

Το μέγεθός τους, αναφέρει, δεν σημαίνει πως χρειάζονται λιγότερη εκπαίδευση ή καθοδήγηση.

Τι συμβαίνει, όταν δεν τους βάζουμε όρια

Πολλές φορές, αναφέρει η κυρία Μοσχολιού, επιτρέπουμε σε έναν μικρόσωμο σκύλο συμπεριφορές, που δεν θα δεχόμασταν ποτέ από έναν μεγαλόσωμο.

Τα όρια βοηθούν τον σκύλο να νιώθει πιο ήρεμος και σταθερός μέσα στην καθημερινότητά του

Η συνεχής προστασία, μπορεί τελικά, να αυξήσει το άγχος τους αντί να τους κάνει να νιώθουν ασφαλείς

Το συνεχές γάβγισμα, το γρύλισμα, η κτητικότητα ή η ένταση, αντιμετωπίζονται σαν κάτι «χαριτωμένο» λόγω αναστήματος.
Στην πραγματικότητα όμως, ο σκύλος δεν καταλαβαίνει ότι δεν είναι και το πρώτο μπόι. Όταν δεν υπάρχουν κανόνες και σταθερότητα, μπορεί να νιώσει ανασφάλεια και να προσπαθήσει μόνος του να ελέγξει το περιβάλλον του.

Η υπερπροστασία δημιουργεί ανασφάλεια

Πολλοί μικρόσωμοι σκύλοι, λέει η εκπαιδεύτρια, όταν φοβούνται, οι κηδεμόνες τους συνηθίζουν να τους παίρνουν αγκαλιά, αποφεύγουν την επαφή με άλλους σκύλους. Ή δεν τους αφήνουν να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους. Έτσι όμως, δεν μαθαίνουν να διαχειρίζονται καταστάσεις και, συχνά, γίνονται πιο φοβικοί ή αντιδραστικοί.
Η συνεχής προστασία, μπορεί τελικά, τονίζει η κυρία Μοσχολιού, να αυξήσει το άγχος τους αντί να τους κάνει να νιώθουν ασφαλείς.

Οι μικρόσωμοι σκύλοι έχουν τις ίδιες ανάγκες με τους μεγαλόσωμους

Όλοι οι σκύλοι, υπογραμμίζει η κυρία Μοσχολιού έχουν ακριβώς τις ίδιες ανάγκες.
Ποιες είναι αυτές;

• Βόλτες και εκτόνωση

• Κοινωνικοποίηση

• Σταθερούς κανόνες

• Πνευματική απασχόληση

• Ηρεμία και ασφάλεια

Δεν αρκεί να κάθονται μόνο στον καναπέ ή στην αγκαλιά μας. Όταν δεν καλύπτονται σωστά οι ανάγκες τους, μπορεί να εμφανίσουν έντονο γάβγισμα, νευρικότητα ή επιθετικότητα.

Οι αιτίες που, πολλές φορές, δείχνουν πιο επιθετικοί

«Οι μικρόσωμοι σκύλοι, συχνά, δείχνουν πιο «νευρικοί» ή επιθετικοί όχι επειδή έχουν κακό χαρακτήρα, αλλά επειδή οι άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν έγκαιρα αυτές τις συμπεριφορές.
Ένας μεγαλόσωμος σκύλος, συνήθως, εκπαιδεύεται πιο σοβαρά από μικρή ηλικία, επειδή απαιτεί περισσότερη υπευθυνότητα», αναφέρει η κυρία Μοσχολιού.

Αντίθετα, στους μικρόσωμους σκύλους, οι ίδιες συμπεριφορές, πολλές φορές, αγνοούνται.
Ορισμένα σημάδια που φανερώνουν ότι ένας μικρόσωμος σκύλος δεν νιώθει άνετα, σύμφωνα με την εκπαιδεύτρια είναι:

● το υπερβολικό γάβγισμα,

● το συνεχές γρύλισμα,

● η ένταση κατά τη διάρκεια της βόλτας ή απέναντι σε άλλους σκύλους,

● η κτητικότητα απέναντι σε άνθρωπο ή αντικείμενα,

● η νευρικότητα και η δυσκολία χαλάρωσης,

● η υπερβολική εξάρτηση από τον άνθρωπο.

Πίσω από αυτές τις συμπεριφορές, πολλές φορές, «κρύβεται» άγχος, ανασφάλεια ή έλλειψη σωστής καθοδήγησης.

Πώς πρέπει ο άνθρωπος να τους αντιμετωπίζει

Ο άνθρωπος, επισημαίνει η κυρία Μοσχολιού, πρέπει να βλέπει τους μικρόσωμους σκύλους ως σκύλους και όχι σαν παιχνίδι. Αγάπη δεν σημαίνει ότι τους επιτρέπουμε τα πάντα. Σημαίνει ότι τους προσφέρουμε ισορροπία, καθοδήγηση και ασφάλεια.
Τα όρια, κάνει ξεκάθαρο η κυρία Μοσχολιού, βοηθούν τον σκύλο να νιώθει πιο ήρεμος και σταθερός μέσα στην καθημερινότητά του.

Η συμπεριφορά που κρατάμε απέναντι σε έναν μικρόσωμο σκύλο

Για να έχουμε, λοιπόν, ένα ισορροπημένο, μικρόσωμο σκυλάκι, η εκπαιδεύτρια προτείνει:

● βάλτε σταθερούς και ήρεμους κανόνες,

● μην ενισχύετε το γάβγισμα ή την ένταση επειδή «είναι μικρός»,

● κοινωνικοποιήστε τον, σωστά,

● αφήστε τον να εξερευνά και να λειτουργεί σαν σκύλος,

● μην τον παίρνετε συνεχώς αγκαλιά, όταν φοβάται,

● δουλέψτε την εκπαίδευση με ηρεμία και συνέπεια.

Ένας μικρόσωμος σκύλος, λέει κλείνοντας η κυρία Μοσχολιού, χρειάζεται ακριβώς ό,τι κάθε σκύλος: όρια, ασφάλεια και σωστή καθοδήγηση. Γιατί πίσω από το μικρό του σώμα, υπάρχει ένας κανονικός σκύλος, που θέλει να νιώθει ισορροπημένος και ασφαλής.

Η θετική εκπαιδεύτρια σκύλων, Άννα Μοσχολιού

⃰ Η κυρία Άννα Μοσχολιού είναι εκπαιδεύτρια σκύλων και αναλαμβάνει βασικές εκπαιδεύσεις, καθώς και σκύλους με θέματα συμπεριφοράς.

Είναι κηδεμόνας τριών διασωσμένων σκύλων.

Facebook: Dogtrainer Anna.