Όταν ο σκύλος κυνηγάει μύγες που δεν υπάρχουν – Πότε υπάρχει λόγος ανησυχίας

Ο σκύλος εκδηλώνει διάφορες παράξενες συμπεριφορές, τις οποίες δεν μπορούμε να τις εξηγήσουμε, αλλά έχει τους λόγους του για κάθε αντίδρασή του.
Πολλές φορές, όπως λέει η θετική εκπαιδεύτρια, Άννα Μοσχολιού, ο σκύλος μας αντιδρά σε ερεθίσματα που δεν βλέπουμε. Όμως, η έντονη αυτή συμπεριφορά, μπορεί, μερικές φορές, να κρύβει κάποιο σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Οι περισσότεροι σκύλοι που φαίνεται να κυνηγούν «κάτι που δεν υπάρχει» απλώς αντιλαμβάνονται ερεθίσματα που εμείς δεν μπορούμε να δούμε ή να ακούσουμε

Οι κτηνίατροι περιγράφουν αυτή τη συμπεριφορά ως «fly snapping syndrome» ή «σύνδρομο κυνηγήματος μυγών».

Πολλοί «κηδεμόνες», συνεχίζει η κυρία Μοσχολιού, έχουν δει τον σκύλο τους να κοιτάζει επίμονα ένα σημείο στον αέρα. Να πηδάει ξαφνικά ή να προσπαθεί να πιάσει κάτι που εμείς δεν μπορούμε να δούμε.
Είναι μια συμπεριφορά που, συχνά, κοιτάζουμε με απορία ή μας προκαλεί ακόμα και ανησυχία.

Στις περισσότερες περιπτώσεις όμως, η εξήγηση είναι πολύ πιο απλή, καθησυχάζει η εκπαιδεύτρια, απ’ όσο φανταζόμαστε.

Οι σκύλοι αντιλαμβάνονται τον κόσμο με διαφορετικό τρόπο από ότι εμείς. Η όσφρηση και η ακοή τους είναι πολύ πιο ανεπτυγμένες, ενώ μπορούν να εντοπίσουν ακόμη και τις πιο μικρές κινήσεις που, πολλές φορές, περνούν απαρατήρητες από το ανθρώπινο μάτι.

Τι μπορεί να βλέπει ο σκύλος

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο σκύλος κυνηγάει μικροσκοπικά έντομα, λέει η εκπαιδεύτρια. Όπως σκνίπες, κουνούπια ή μικρές μύγες.

Άλλες φορές, μπορεί να παρακολουθεί μια αράχνη, μια σκιά, σωματίδια σκόνης που φωτίζονται από τον ήλιο. Ή ακόμη και μια αντανάκλαση στο πάτωμα ή στον τοίχο.

Είναι επίσης πιθανό, να ακούει έναν ήχο που εμείς δεν αντιλαμβανόμαστε. Όπως το πέταγμα ενός εντόμου ή έναν θόρυβο από άλλο δωμάτιο, και να προσπαθεί να εντοπίσει από πού προέρχεται.

Έτσι, συχνά, ο σκύλος αντιδρά σε κάτι πραγματικό, που εμείς δεν μπορούμε εύκολα να δούμε ή να ακούσουμε.

Όταν το παιχνίδι γίνεται κυνήγι

Στο σημείο αυτό, η κυρία Μοσχολιού ανοίγει μία παρένθεση για να πει ότι οι περισσότεροι σκύλοι, ιδιαίτερα όταν είναι κουτάβια ή νεαρής ηλικίας, απολαμβάνουν να κυνηγούν οτιδήποτε κινείται.
Πρόκειται για μια φυσιολογική συμπεριφορά που συνδέεται με την περιέργεια, την εξερεύνηση και το ένστικτο του κυνηγιού. Μπορεί να τους δούμε να:

• Πηδούν στον αέρα.

• Προσπαθούν να πιάσουν μια μύγα ή ένα κουνούπι.

• Ακολουθούν μια σκιά.

• Κυνηγούν φύλλα που παρασύρει ο αέρας.

• Τρέχουν ξαφνικά προς ένα σημείο χωρίς προφανή λόγο.

Όταν αυτές οι συμπεριφορές εμφανίζονται περιστασιακά και ο σκύλος είναι κατά τα άλλα χαρούμενος και φυσιολογικός, συνήθως, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

Πότε χρειάζεται περισσότερη προσοχή

«Λόγος ανησυχίας συντρέχει, αν ο σκύλος φαίνεται να κυνηγάει συνεχώς κάτι που δεν υπάρχει ή δαγκώνει επανειλημμένα τον αέρα χωρίς να υπάρχει κάποιο εμφανές ερέθισμα. Τότε καλό είναι να ζητήσουμε τη γνώμη του κτηνιάτρου», τονίζει η κυρία Μοσχολιού.

Οι κτηνίατροι, πληροφορεί η κυρία Μοσχολιού, περιγράφουν αυτή τη συμπεριφορά ως «fly snapping syndrome» ή «σύνδρομο κυνηγήματος μυγών». Δεν πρόκειται για μια ασθένεια από μόνη της, αλλά για μια συμπεριφορά που μπορεί να σχετίζεται με διαφορετικές αιτίες.

Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνδέεται με:

• Ενόχληση ή πόνο στο στόμα.

• Προβλήματα όρασης.

• Γαστρεντερική δυσφορία ή παλινδρόμηση.

• Ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές.

• Νευρολογικά προβλήματα.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε σκύλος που κυνηγάει τον αέρα, τονίζει η εκπαιδεύτρια, αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα υγείας. Αν όμως η συμπεριφορά εμφανίζεται συχνά, επιμένει ή ξεκινήσει ξαφνικά, καλό είναι να αξιολογηθεί από τον κτηνίατρο.

Τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσουμε

Καλό είναι, συμβουλεύει η εκπαιδεύτρια, να παρατηρήσουμε αν το κυνήγι του αέρα συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα, όπως:

• Επαναλαμβανόμενα επεισόδια μέσα στην ημέρα.

• Αποπροσανατολισμό.

• Υπερβολική σιελόρροια.

• Τρέμουλο.

• Απότομες αλλαγές στη συμπεριφορά.

• Μειωμένη όρεξη ή διάθεση για παιχνίδι.

Σε αυτές τις περιπτώσεις, η έγκαιρη εξέταση, μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό της πραγματικής αιτίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε ως «κηδεμόνες»

Σύμφωνα με την κυρία Μοσχολιού, αρχικά παρατηρούμε τη συμπεριφορά του σκύλου μας χωρίς πανικό.
Αν συμβαίνει μόνο περιστασιακά, πιθανότατα πρόκειται για μια φυσιολογική αντίδραση σε κάποιο ερέθισμα του περιβάλλοντος. Αν όμως επαναλαμβάνεται συχνά, είναι χρήσιμο να σημειώσουμε:

• Πότε εμφανίζεται.

• Πόσο διαρκεί.

• Αν συμβαίνει μετά το φαγητό ή σε συγκεκριμένες ώρες.

• Αν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα.

Επίσης, ένα σύντομο βίντεο, εάν υπάρχει η δυνατότητα, από το επεισόδιο, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τον κτηνίατρο να αξιολογήσει τη συμπεριφορά.

Οι περισσότεροι σκύλοι που φαίνεται να κυνηγούν «κάτι που δεν υπάρχει» απλώς αντιλαμβάνονται ερεθίσματα που εμείς δεν μπορούμε να δούμε ή να ακούσουμε.

Παρ’ όλα αυτά, όταν μια συμπεριφορά γίνεται επίμονη ή συνοδεύεται από άλλα ασυνήθιστα σημάδια, δεν πρέπει να την αγνοούμε, επισημαίνει η κυρία Μοσχολιού και καταλήγει: «Η σωστή παρατήρηση και η έγκαιρη συμβουλή από τον κτηνίατρο μπορούν να μας βοηθήσουν να ξεχωρίσουμε μια φυσιολογική συμπεριφορά από ένα πιθανό πρόβλημα υγείας».

Η θετική εκπαιδεύτρια, Άννα Μοσχολιού

⃰ Η κυρία Άννα Μοσχολιού είναι εκπαιδεύτρια σκύλων και αναλαμβάνει βασικές εκπαιδεύσεις, καθώς και σκύλους με θέματα συμπεριφοράς.

Είναι κηδεμόνας τριών διασωσμένων σκύλων.

Ζει και εργάζεται στην Αττική.

Facebook: Dogtrainer Anna