Παλαιστίνιοι σε απόγνωση: Η μάχη για επιβίωση στη Γάζα όσο τα βλέμματα του πλανήτη είναι στραμμένα στο Ιράν

Ελάχιστα πράγματα συνδέουν πλέον τους Παλαιστίνιους στη Γάζα με τη ζωή πριν από τις 7 Οκτωβρίου 2023. Οι συνθήκες έχουν γίνει πιο δύσκολες, σαν να έχει χαθεί κάθε επαφή με την κανονικότητα πριν τον πόλεμο.

«Τα drones δεν σταματούν ποτέ να βουίζουν από πάνω μας, οι πυροβολισμοί και οι βομβαρδισμοί συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά και τα ισραηλινά ναυτικά σκάφη πυροβολούν προς τους ψαράδες», περιγράφει στον Guardian ο 56χρονος Αχμέντ Μπαρούντ, πατέρας πέντε παιδιών που εκτοπίστηκαν στο Ντεϊρ αλ-Μπάλαχ.

Πέντε μήνες μετά την κατάπαυση του πυρός στη Γάζα, οι αεροπορικές επιδρομές με θύματα αμάχους συνεχίζονται. Οι υγειονομικές αρχές ανακοίνωσαν ότι έξι άνθρωποι σκοτώθηκαν και τέσσερις τραυματίστηκαν νωρίς την Κυριακή (29/3) από ισραηλινή αεροπορική επίθεση στην περιοχή αλ-Μαουάσι, στα δυτικά του Χαν Γιουνίς.

Η καθημερινότητα στα χαλάσματα

Ενώ το ενδιαφέρον του κόσμου είναι στραμμένο στον πόλεμο στο Ιράν, η καθημερινότητα στους δρόμους και τις αγορές της Γάζας είναι γεμάτη φόβο και απαλλαγμένη από χρώμα. Οι άνθρωποι με κουρασμένα πρόσωπα περιμένουν σε ουρές για τρόφιμα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, ανάμεσα στα χαλάσματα κατεστραμμένων κτιρίων. Λασπωμένα νερά πλημμυρίζουν τα στρατόπεδα προσφύγων

«Η κατάσταση έχει γίνει ακόμη πιο δύσκολη από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος κατά του Ιράν», λέει ο Μπαρούντ, εκφράζοντας μια διαδεδομένη άποψη ότι η αμερικανοϊσραηλινή εκστρατεία κατά της Τεχεράνης οδήγησε σε ακόμη υψηλότερες τιμές τροφίμων και βασικών αγαθών.

Πάνω από 11.000 καρκινοπαθείς χρειαζόταν να μεταβούν εκτός Γάζας για θεραπεία

Η Ιμπτισάμ αλ-Κουρντί, που έχασε και τους δύο γιους της στον πόλεμο, αναφέρει: «Δυσκολευόμαστε να προμηθευτούμε ξύλα για το μαγείρεμα λόγω του κλεισίματος των διαβάσεων και της έλλειψης αερίου, με αποτέλεσμα η τιμή τους να έχει αυξηθεί σημαντικά».

Η 64χρονη, που κατάγεται από τη Τζαμπάλια και έχει εκτοπιστεί στην περιοχή Τελ αλ-Χάουα της πόλης της Γάζας, προσθέτει: «Δεν μπορούμε πλέον να αγοράσουμε λαχανικά ή κρέας. Τρώμε κονσέρβες και όσπρια και συνεχώς φοβόμαστε μήπως επιστρέψει η πείνα».

«Ελπίζω ότι όλα αυτά θα τελειώσουν… ότι θα σταματήσουν οι βομβαρδισμοί και τα παιδιά μας δεν θα χρειάζεται πια να ζουν με τον φόβο από drones και εκρήξεις», συμπληρώνει.

Οι χαμηλές θερμοκρασίες και οι βροχές συνεχίστηκαν μέχρι την άνοιξη, μουσκεύοντας τα στρώματα και πλημμυρίζοντας τα δάπεδα όσων ζουν σε μουσκεμένες σκηνές στα στρατόπεδα εκτοπισμένων.

Αγωνία για την επιβίωση

Ακόμα και οι καθημερινές συνομιλίες έχουν αλλάξει. Το όνειρο ενός μαθητή δεν είναι πια οι υψηλοί βαθμοί ή η επιτυχία στις εξετάσεις, αλλά να κερδίσει αρκετά χρήματα ώστε τα μικρότερα αδέλφια του να μην αναγκάζονται να ζητιανεύουν ή να εξασφαλίσει λίγα λίτρα καθαρού νερού για να ξεδιψάσουν.

Στα αυτοσχέδια minibus -τροχόσπιτα συνδεδεμένα με οχήματα 4×4 που χρησιμοποιούνται ως δημόσια συγκοινωνία- ξεκινούν ιστορίες απωλειών που φαίνεται να μην τελειώνουν ποτέ. Ο δρόμος γίνεται ένας ανοιχτός χώρος εξομολόγησης, όπου κάθε επιβάτης αφηγείται τη δική του ιστορία.

Ένας άνδρας περιγράφει πώς ξόδεψε τα πάντα για να χτίσει το σπίτι των ονείρων του λίγο πριν ξεκινήσει ο πόλεμος. Σύντομα, το σπίτι του βομβαρδίστηκε, ενώ η γυναίκα και τα παιδιά του σκοτώθηκαν. Δίπλα του κάθεται μια γυναίκα που έχασε όλα της τα παιδιά και προσπαθεί να μεγαλώσει τα εγγόνια της.

Ο Ιμπραήμ Καχίλ, που έχει εκτοπιστεί στην πόλη της Γάζας, δήλωσε ότι η ήδη απελπιστική κατάσταση επιδεινώθηκε από τότε που οι ΗΠΑ άρχισαν να επιτίθενται στο Ιράν. «Μετά τον πόλεμο στο Ιράν, οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν σημαντικά και τα αγαθά έγιναν δυσεύρετα στις αγορές, ενώ ορισμένες τιμές συνεχίζουν να αυξάνονται», λέει ο 34χρονος.

Εκεχειρία μόνο στα χαρτιά

Από την κατάπαυση πυρός τον Οκτώβριο, περισσότεροι από 680 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους, εκ των οποίων 26 μόνο την τελευταία εβδομάδα. Οι ομάδες βοήθειας προειδοποιούν ότι οι κατεστραμμένες υποδομές και τα συχνά προβλήματα στην ηλεκτροδότηση έχουν μετατρέψει τα ανεπεξέργαστα λύματα σε σοβαρό κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Η UNRWA, η υπηρεσία του ΟΗΕ για τους Παλαιστίνιους πρόσφυγες, αναφέρει ότι το πέρασμα Κερέμ Σαλόμ παραμένει το βασικό σημείο εισόδου για τα φορτία στον παλαιστινιακό θύλακα, δημιουργώντας μεγάλο μποτιλιάρισμα για την είσοδο προμηθειών.

«Το νερό, που παλαιότερα ήταν διαθέσιμο, τώρα φτάνει μόνο δύο ημέρες την εβδομάδα λόγω βλάβης στον αγωγό. Συχνά δεν είναι κατάλληλο για πόση, αλλά αναγκαζόμαστε να το πίνουμε… Η μητέρα μου πάσχει από καρκίνο και δυσκολευόμαστε να αγοράσουμε τα φάρμακά της», περιγράφει ο Καχίλ.

Οι γιατροί στη Γάζα λένε ότι βασικά διαγνωστικά εργαλεία, όπως οι βελόνες για βιοψία, απλώς δεν υπάρχουν. Ασθενείς φτάνουν με εμφανείς καρκινικούς όγκους, αλλά δεν μπορούν να πάρουν δείγματα ή να κάνουν τις απαραίτητες εξετάσεις. Έτσι, πολλοί πεθαίνουν χωρίς ποτέ να διαγνωστούν ή να λάβουν σωστή θεραπεία.

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, πριν ανοίξει ξανά το πέρασμα της Ράφα στις 19 Μαρτίου, για περιορισμένη μετακίνηση ανθρώπων, πάνω από 11.000 καρκινοπαθείς χρειαζόταν να μεταβούν εκτός Γάζας για θεραπεία. Το υπουργείο Υγείας του θύλακα αναφέρει ότι περισσότεροι από 20.000 ασθενείς και τραυματίες περιμένουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για ιατρική φροντίδα.