Μια μίνι ανασκόπηση στις ποδοσφαιρικές περιόδους της εποχής των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εύκολα καταδεικνύει γιατί δεν αποτελεί έκπληξη η σημερινή κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου. Από τις... ιστορικές αποφάσεις Κοντονή, τους τελικούς-ντροπή και την «εξυγίανση», έως τον δικομανή ΠΑΟΚ και τον τελικό του τρόμου
Παίζει (με την) μπάλα η πολιτική; Παίζουν (με την) μπάλα οι πολιτικοί; Το δήθεν αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου λέει ότι μάλλον όχι, ωστόσο όλοι το ξέρουν ότι κάτι τέτοιο ανήκει στη σφαίρα του ευκταίου και όχι της πραγματικότητας.
Από την πρώτη στιγμή που κατέλαβαν την εξουσία στις εκλογές του ’15, οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ απλώθηκαν σαν χταπόδι και στον χώρο του αθλητισμού και δη του επαγγελματικού. Εκεί άλλωστε είναι το «ζουμί». Εκεί μπορούν να κάνουν παιχνίδι και να νιώσουν τη δύναμη του γκρουπιέρη που μοιράζει την τράπουλα.
Αφετηρία της παράστασης «Δύο ή τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτόν» είναι η προσέγγιση του ρόλου του πατέρα και του αποτυπώματος που αφήνει στις επόμενες γενιές.