Το αιρετικό σινεμά των Τρίερ – Βίντερμπεργκ στρέφει στη Δανία τα φώτα της Μπερλινάλε

71

Κέβιν Σπέισι, Ντον Τσιντλ, Κατρίν Ντενέβ, Κιάνου Ριβς, Νατάσα Ρίτσαρντσον, Τίλντα Σουίντον, Ιαν ΜακΚέλεν, Ντένις Κουέιντ και Τζέρι Λιούις τράβηξαν πάνω τους τα φλας το πρώτο Σαββατοκύριακο της 55ης Μπερλινάλε. Τα… κακά παιδιά ωστόσο του ευρωπαϊκού σινεμά (Βίντερμπεργκ – Τρίερ) έκλεψαν την παράσταση με τη νέα τους -κοινή- δημιουργία.

Από τις πιο ενδιαφέρουσες μέχρι στιγμής ταινίες του διαγωνιστικού προγράμματος ήταν η γαλλική Οι καιροί αλλάζουν του Αντρέ Τεσινέ, που προβλήθηκε την Κυριακή. Πρωταγωνιστής είναι ένας μεσήλικας άντρας (Ζεράρ Ντεπαρντιέ) που ξανασυναντά στην Ταγγέρη την πρώτη του αγάπη (Κατρίν Ντενέβ) ύστερα από 30 χρόνια και προσπαθεί, μολονότι αυτή είναι πλέον παντρεμένη και με ένα μεγάλο γιο, να την ξανακερδίσει.

Πρόκειται για μια ρομαντική κωμωδία σκηνοθετημένη με τη λεπτότητα και τη φινέτσα που χαρακτηρίζουν το έργο του Τεσινέ. Πλάι στη σκηνοθεσία αξίζει να γίνει αναφορά στις συγκρατημένες ερμηνείες του Ντεπαρντιέ και της Ντενέβ.

Ο παθιασμένος έρωτας βρίσκεται στο επίκεντρο της αγγλικής ταινίας Ασυλο του Ντέιβιντ Μακένζι (Ο νεαρός Αδάμ), μόνο που τη φορά αυτή πρόκειται για μια βουτηγμένη σε σκοτεινή ατμόσφαιρα ταινία.

Πρωταγωνίστρια στην ταινία, που είναι βασισμένη σε ένα μπεστ σέλερ και τοποθετημένη στην Αγγλία της δεκαετίας του 50, είναι η γυναίκα ενός γιατρού, διευθυντή σε ψυχιατρική κλινική, που ερωτεύεται έναν ασθενή (Μόρτον Κσόκας), μ έναν έρωτα που δεν μπορεί παρά να έχει καταστροφικά αποτελέσματα.

Εκτός από τη συγκλονιστική ερμηνεία της Νατάσα Ρίτσαρντσον αξίζει να αναφερθεί εκείνη του Ιαν ΜακΚέλεν στο ρόλο ενός «μακιαβελικο» γιατρού που κινεί τα νήματα του δράματος.

Στη δική του ταινία, Μια μέρα στην Ευρώπη, ο Γερμανός Χάνες Στορ, με βάση μια φανταστική συνάντηση ανάμεσα σε μια τουρκική και μια ισπανική ομάδα για το Champions League, αφηγείται, με χιούμορ και ωραίες ερμηνείες, τέσσερις διαφορετικές ιστορίες με θέμα την κλοπή, που συμβαίνουν ταυτόχρονα σε τέσσερα διαφορετικά σημεία του κόσμου: τη Μόσχα, την Κωνσταντινούπολη, το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα της Ισπανίας και το Βερολίνο.

Η ιστορία του διευθυντή ενός ξενοδοχείου στη Ρουάντα που, κατά τη διάρκεια της γενοκτονίας των μελών της φυλής Τούτσι από την κυβέρνηση των Χούτου και την πολιτοφυλακή της χώρας, που στοίχισε τη ζωή σε περισσότερους από 1.000.000 ανθρώπους, κατάφερε να δώσει άσυλο και να σώσει περισσότερους από 1.000.000 συνανθρώπους του, είναι το θέμα της συγκλονιστικής ταινίας Hotel Rwanda του Τέρι Τζόουνς (εκτός συναγωνισμού), με τον μαύρο Αμερικανό ηθοποιό Ντον Τσιντλ εξαιρετικό στο ρόλο του ξενοδόχου, για τον οποίο έχει προταθεί για Όσκαρ.

Στις καλές ταινίες υπολογίζεται και η αμερικανική In Good Company του Πολ Γουάιτζ, με αντικείμενο τη σύγκρουση ανάμεσα σ ένα 51χρονο άντρα (Ντένις Κουέιντ), υπεύθυνο των διαφημίσεων ενός μεγάλης κυκλοφορίας περιοδικού και τον 26χρονο γιάπη (Τόφερ Γκρέις) που διορίζεται στη θέση του και με τον οποίο είναι τώρα αναγκασμένος να συνεργαστεί.

Πρόκειται για μια σατιρική κωμωδία γύρω από την κατάσταση που δημιουργείται στις μεγάλες εταιρείες και τις πολυεθνικές, όπου όχι μόνο συναντάμε παρόμοιες συγκρούσεις αλλά και που, για χάρη του εκσυγχρονισμού και της οικονομίας, εκατοντάδες, ακόμη και χιλιάδες άνθρωποι, βρίσκονται ξαφνικά χωρίς δουλειά.

Μια καλή ταινία που, παρά το κάπως αψυχολόγητο happy end, προσφέρει και μερικές πολύ καλές ερμηνείες τόσο από τους δύο πρωταγωνιστές όσο και από τη Σκάρλετ Γιόχανσον στο ρόλο της κόρης του 51χρονου ήρωα που ερωτεύεται το γιάπη.

Η έκπληξη όμως ήρθε από μια ταινία που δεν περιλαμβανόταν σε κανένα από τα επίσημα τμήματα του Φεστιβάλ και που προβλήθηκε σε ειδική προβολή. Πρόκειται για την ταινία Αγαπητή Γουέντι (η οποία Γουέντι του τίτλου είναι στην πραγματικότητα ένα… όπλο) του Δανού σκηνοθέτη Τόμας Βίντερμπεργκ (Οικογενειακή γιορτή), βασισμένη σ ένα σενάριο του συμπατριώτη του και συνεργάτη του στη δημιουργία του περίφημου Δόγματος 95, Λαρς Φον Τρίερ.

Μέσα από την ιστορία μιας ομάδας εφήβων σε μια επαρχιακή αμερικανική πόλη που μετατρέπονται σε «ειρηνιστές με όπλα» και έρχονται σε βίαιη και τελικά θανάσιμη σύγκρουση με το σερίφη και τις δυνάμεις της εξουσίας, ο Βίντερμπεργκ και ο Τρίερ κάνουν το δικό τους σχόλιο πάνω στην οπλοχρησία, την υποκουλτούρα και γενικά τη βία που κυριαρχεί στη σύγχρονη Αμερική -και όχι μόνο. Πολύ καλός στο ρόλο του νεαρού αρχηγού της ομάδας ο Τζέιμι Μπελ, που απολαύσαμε στο Μπίλι Έλιοτ, γεννημένος χορευτής.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ