Στο στόχαστρο της γαλλικής αστυνομίας ήταν για χρόνια ο Πάμπλο Πικάσο
Ένα βιβλίο που αποκαλύπτει ότι οι γαλλικές αρχές αντιμετώπιζαν με καχυποψία τον Πάμπλο Πικάσο, σε σημείο μάλιστα που να του αρνούνται τη γαλλική υποκοότητα, πρόκειται να κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα στη Γαλλία.
Μπορεί ο Πάμπλο Πικάσο, από το 1973 οπότε πέθανε, να έχει τιμηθεί δεκάδες φορές από τη γαλλική κυβέρνηση, όμως όσο ήταν εν ζωή και ζούσε στη Γαλλία, τα πράγματα δεν ήταν καθόλου εύκολα για αυτόν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της καχυποψίας με την οποία οι αρχές της χώρας αντιμετώπιζαν τον Πικάσο αποτελεί το γεγονός ότι όταν ο ζωγράφος ζήτησε τη γαλλική υπηκοότητα, το αίτημά του απορρίφθηκε γιατί εθεωρείτο αναρχικός με φιλοκομμουνιστικές διαθέσεις.
Η υπόθεση αυτή κέντρισε το ενδιαφέρον του Αρμάντ Ισραέλ, ο οποίος αναζήτησε τα αρχεία της αστυνομίας και σε συνεργασία με τον Πιέρ Ντε, προχώρησε στη συγγραφή του βιβλίου «Πάμπλο Πικάσο: Φάκελοι του Αστυνομικού Τμήματος 1901-1904», το οποίο θα κυκλοφορήσει στη Γαλλία τον επόμενο μήνα.
Όπως αναφέρεται σε άρθρο των New York Times, που αναδημοσιεύει την Πέμπτη το Βήμα, η πρώτη αναφορά της αστυνομίας για τον ζωγράφο χρονολογείται στις 18 Ιουνίου του 1901 και αποτελείται από αναφορές του θυρωρού του διαμερίσματος, όπου κατοικούσε ο Πικάσο στη λεωφόρο Κλισί 130, σχετικά με το πόσο συχνά έλειπε από το σπίτι και τις ώρες που επέστρεφε.
Στους φακέλους της αστυνομίας ο Πικάσο καταγράφηκε ως αναρχικός εξαιτίας της φιλικής σχέσης που διατηρούσε με τον Ισπανό έμπορο τέχνης και αναρχικό Περέ Μανιάτς. Η κατηγορία αυτή ακολουθούσε τον ζωγράφο για 39 χρόνια.
Στο βιβλίο αναφέρεται, επίσης, ότι η αστυνομία είχε ανακρίνει τον Πικάσο για την κλοπή δύο προτομών της ρωμαϊκής εποχής από το Μουσείο του Λούβρου.
Πράγματι, την κλοπή είχε διαπράξει ο ίδιος, μαζί με τον φίλο του Γκιγιόμ Απολινέρ, το 1907. Τα κλοπιμαία επεστράφησαν από τους ενόχους τέσσερα χρόνια αργότερα, μετά το σάλο που δημιουργήθηκε από την κλοπή της «Μόνα Λίζα». Ο Απολινέρ φυλακίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα, όμως η εμπλοκή του Πικάσο δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ.
Η αίτηση του ζωγράφου για τη γαλλική υπηκοότητα κατατέθηκε στις 3 Απριλίου του 1940. Παρά το γεγονός ότι ο Πικάσο απέδειξε ότι δεν έχει ποινικό μητρώο, ότι πληρώνει κανονικά τους φόρους του και ότι είναι μόνιμος κάτοικος Παρισιού, η Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών απέρριψε το αίτημα με το σκεπτικό ότι «είναι αναρχικός, δεν υπηρέτησε την πατρίδα κατά τη διάρκεια του πολέμου, αυτοαποκαλείται μοντέρνος καλλιτέχνης και διοχετεύει τον πλούτο του στο εξωτερικό, είναι επιθετικός με αποτέλεσμα να μην τον γνωρίζουν οι γείτονές του».
Όπως, μάλιστα, υποστήριζε η Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών «ο συγκεκριμένος ξένος πολίτης δεν δικαιούται να ζητήσει γαλλική υπηκοότητα, αντίθετα θα πρέπει να θεωρείται ύποπτος για το έθνος».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.