Στον Π – Αφιέρωμα στον Παύλο Σιδηρόπουλο – Κριτική
Αυθεντικές ροκ στιγμές στη μνήμη του μουσικού και ποιητή Παύλου Σιδηρόπουλου ή, αλλιώς, η αναβίωση της ροκ ατμόσφαιρας που περιέβαλε όλη τη ζωή του, ερμηνευμένες και ηχογραφημένες από τους πραγματικούς του κληρονόμους: Γιώργο Δημητριάδη, Υπόγεια Ρεύματα, Διάφανα Κρίνα, Μανώλη Φάμελλο, Όναρ, Τα φώτα που σβήνουν, Μάσκες, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Πυξ Λαξ και φυσικά τους Σπυριδούλα. Δέκα […]
Αυθεντικές ροκ στιγμές στη μνήμη του μουσικού και ποιητή Παύλου Σιδηρόπουλου ή, αλλιώς, η αναβίωση της ροκ ατμόσφαιρας που περιέβαλε όλη τη ζωή του, ερμηνευμένες και ηχογραφημένες από τους πραγματικούς του κληρονόμους: Γιώργο Δημητριάδη, Υπόγεια Ρεύματα, Διάφανα Κρίνα, Μανώλη Φάμελλο, Όναρ, Τα φώτα που σβήνουν, Μάσκες, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Πυξ Λαξ και φυσικά τους Σπυριδούλα. Δέκα τραγούδια, σε μουσικη και στίχους του Π.Σιδηρόπουλου, ένα θαρρείς για κάθε χρόνο από τότε που ο Παύλος ταξίδεψε για το όνειρο. Ο τρόπος προσέγγισης από τους καλλιτέχνες της σύγχρονης ροκ σκηνής δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερος. Οι εκτελέσεις, παρ΄ όλο που είναι όλες πολύ κοντά στις πρωτότυπες, διαθέτουν κάτι προσωπικό από κάθε καλλιτέχνη, με αποτέλεσμα ο δίσκος να έχει ψυχή και «ροκ» ονειροπολήσεις, να μας υπενθυμίζει επίσης ότι η ελληνική γλώσσα, εάν χρησιμοποιηθεί με την ευαισθησία και την ευγένεια που της αρμόζει, μπορεί άνετα να ντύσει μελωδίες με ροκ απόψεις που αφορούν στα ανθρώπινα συναισθήματα και πάθη. Ποιήματα-ξυράφια οι λέξεις του Π.Σιδηρόπουλου, χορεύουν πάνω στις μουσικές του. Χαρακτηριστικός ο στίχος στο τραγούδι «Θάνατος» (Ετοιμοθάνατου είσαι γέννα /κουλός με χρυσαφένια βένα /πού το πας /Με το χαβά του θυμικού σου /Ματζούνι του μυαλού σου /τι μιλάς), αλλά και στο «Η ώρα του stuff» (Πες μου αν μ΄ αγάπησες /όσο ο ήλιος την αυγή /όσο ο γκρίζος ουρανός /κάποιας άνοιξης βροχή /αν το φόβο μου έβλεπες /πίσω από κάθε μου φιλί). Ένα αφιέρωμα σε μια ολόκληρη εποχή, που, για να μην τη χάσουμε, την τραγουδάμε.