Μια ανθολογία γνωστών και αγαπημένων δημοτικών τραγουδιών, ερμηνευμένων με το μεράκι των μελών του Μουσικού Εργαστηρίου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόκειται για μία από τις πρωτοβουλίες που σίγουρα δεν μας έχουν συνηθίσει οι πανεπιστημιακοί φορείς, ιδιαίτερα αυτοί που δεν έχουν άμεση σχέση με τη μουσική ή τις τέχνες. Όλα ξεκίνησαν πριν από έξι χρόνια, όταν […]
Μια ανθολογία γνωστών και αγαπημένων δημοτικών τραγουδιών, ερμηνευμένων με το μεράκι των μελών του Μουσικού Εργαστηρίου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρόκειται για μία από τις πρωτοβουλίες που σίγουρα δεν μας έχουν συνηθίσει οι πανεπιστημιακοί φορείς, ιδιαίτερα αυτοί που δεν έχουν άμεση σχέση με τη μουσική ή τις τέχνες. Όλα ξεκίνησαν πριν από έξι χρόνια, όταν συστάθηκε ένα μουσικό σχήμα για τις ανάγκες μιας μουσικής εκδήλωσης. Η ιδέα από τότε «καλλιεργήθηκε» και το μουσικό σχήμα αγκαλιάστηκε από φοιτητές που τραγουδούσαν ή έπαιζαν κάποιο όργανο και από μια ομάδα -νέων κυρίως- δεξιοτεχνών, που συνοδεύουν τα τραγούδια με βιολιά, λαούτα, σαντούρια, φλογέρες, έως και τσαμπούνες. Έτσι, με τη μουσική διδασκαλία πλέον του Γιώργου Καραφύλλη (διακεκριμένου ψάλτη και υποψήφιου διδάκτορα του Πανεπιστημίου Αθηνών), το εργαστήρι έδωσε τον πρώτο του «καρπό»: τραγούδια από το Ανατολικό Αιγαίο, τη Σκύρο, την Κύθνο, την Κρήτη, τη Μικρασία, την Πελοπόννησο. Αξίζει να σημειώσουμε το μεράκι, τη σοβαρότητα και την έμφαση στη λεπτομέρεια με τα οποία έχει αντιμετωπιστεί το υλικό. Ακούγοντας κανείς το τελικό αποτέλεσμα, δυσκολεύεται να πιστέψει ότι προέρχεται από μια ομάδα ερασιτεχνών -και μάλιστα των φοιτητών ενός γεωπονικού τμήματος. Μια αξιόλογη προσπάθεια, που δίνει στη λέξη ερασιτέχνης (= εραστής της τέχνης) το αρχικό της νόημα.