Πανελλαδικές: «Εγώ δεν είμαι της μοναξιάς, βγαίνω έξω…» – Οι ατάκες μαθητών για το θέμα της έκθεσης

Με το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας έκαναν πρεμιέρα σήμερα οι Πανελλαδικές 2026. Στους υποψηφίους των γενικών λυκείων δόθηκε θέμα για την κρίση της μοναξιάς και τη σχέση των νέων με την τρίτη ηλικία.

Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος, μετά το τέλος του εξεταζόμενου μαθήματος, πολλοί υποψήφιοι το έριξαν στο χιούμορ και οι ατάκες περίσσευαν. «Τι έγραψα για τη μοναξιά; Δεν είμαι τόσο της μοναξιάς», δήλωσε ένας νεαρός στις κάμερες.

Ένας άλλος τα βρήκε «σχετικά εύκολα». «Δεν έχω διαβάσει κιόλας. Αν είχα διαβάσει, θα έγραφα κι άλλο» είπε, με τον φίλο του να λέει με χιούμορ: «Κοιτάξτε, εγώ δεν δίνω τώρα σοβαρά. Απλά ήρθα εδώ…».

Τα θέματα, όπως λένε τα παιδιά, ήταν βατά και τα περίμεναν

«Κανένα άγχος, ήταν εύκολα»

Όπως είπε ένα από τα παιδιά, τα θέματα τα περίμεναν. Για το τι έγραψε για την τρίτη ηλικία, απάντησε ότι δεν χαρακτηρίζει όλους τους ηλικιωμένους η μοναξιά καθώς κάποιοι «βγαίνουν έξω, παίζουν τάβλι στα ΚΑΠΗ».

Βατά περιγράφουν τα θέματα που «έπεσαν» στη Νεοελληνική Γλώσσα και άλλοι υποψήφιοι, μόλις βγήκαν από τις σχολικές αίθουσες όπου διεξάγονται οι Πανελλαδικές εξετάσεις.

«Ήταν για να γράψουμε στη σχολική εφημερίδα, να γράψουμε για τη μοναξιά, για τους νέους και την τρίτη ηλικία και να γράψουμε πώς μπορούν αυτές οι δύο κοινωνικές ομάδες να κοινωνικοποιηθούν μαζί» ανέφερε μια κοπέλα.

«Είχα διαβάσει αυτό το θέμα, γιατί περίμενα ότι θα πέσει είτε αυτό που έπεσε είτε ένα άλλο το οποίο ήλπιζα και νομίζω ότι τα πήγα καλά. Έλεγα ότι θα πέσει η μοναξιά ή η τεχνητή νοημοσύνη» πρόσθεσε η ίδια.

Φέτος, όπως είπε στη συνέχεια, δίνει πιο πολύ για να δει πώς θα τα πάει και γιατί θέλει να ξαναδοκιμάσει και του χρόνου για τη σχολή που θέλει: «Αλλά νομίζω ότι φέτος έχω πάρει μια χαρά βαθμό. Δεν ένιωθα άγχος, εντάξει, πολύ λίγο. Πάμε για τα επόμενα. Ευελπίδων Στρατιωτική Σχολή στοχεύω».

Μια άλλη υποψήφια, στη συνέχεια, στάθηκε στον «μουντό» χαρακτήρα του θέματος – αν και το βρήκε βατό – συνδέοντάς το ευθέως με την ψηφιακή πραγματικότητα της εποχής.

Όπως δήλωσε, «το θέμα ήταν βατό. Βέβαια δεν περίμενα το θέμα μοναξιά. Ήταν κάπως πολύ μουντό για τα συμβάντα που έγιναν, αλλά αυτό εντάξει. Περίμενα κάτι πιο χαρούμενο, ευτυχία ας πούμε. Έγραψα ότι τα social media είναι ο κύριος λόγος που συμβαίνει αυτό. Όσον αφορά τους στόχους μου, θέλω να περάσω ΠΑΔΑ, Διοίκηση Επιχειρήσεων. Το περισσότερο άγχος έφυγε στο πρώτο μάθημα. Τώρα τα υπόλοιπα δεν είναι κάτι, πιστεύω».

«Να σταματήσουν οι νέοι να ασχολούνται τόσο πολύ με το κινητό τους»

Ένας άλλος νεαρός υποψήφιος έδωσε έμφαση στην ανάγκη για πραγματική, ζωντανή επαφή: «Κομπλέ τα θεωρώ τα θέματα. Θα μπορούσε και χειρότερα. Εγώ έγραψα ότι υπάρχουν διαφορετικοί λόγοι που οι νέοι νιώθουν μοναξιά από τους ηλικιωμένους, αλλά οι τρόποι για να το αντιμετωπίσουμε είναι κοινοί. Ότι πρέπει να κάνουν περισσότερες δραστηριότητες οι νέοι, πρέπει να σταματήσουν να ασχολούνται τόσο πολύ με το κινητό τους και να ηρεμήσουν λίγο με τις δραστηριότητες και τις δουλειές τους και να περνάνε περισσότερο χρόνο μαζί τους».

Ακολούθως, ένας συνυποψήφιός του μίλησε για το χάσμα γενεών αλλά και την έλλειψη ουσίας στους νέους. Αρχικώς, συμφώνησε ότι το θέμα ήταν αρκετά βατό και ότι μπορούσε να γράψει και κάποιος ο οποίος δεν είχε δώσει ιδιαίτερη έμφαση στο διάβασμα.

«Έγραψα πράγματα τα οποία μπορούσε να τα γράψει ο καθένας, που μπορεί να τα φανταστεί και κάτι το οποίο δεν ήθελε ιδιαίτερη ανάπτυξη και τρόπο σκέψης. Ο ίδιος πιστεύει ότι έγραψε καλά, τονίζοντας ότι το φάσμα της ηλικίας και ο τρόπος που έχει μεγαλώσει ένας νέος της ηλικίας μας με έναν άνθρωπο ο οποίος είναι λίγο μεγαλύτερος, είναι τελείως διαφορετικά.

«Καλώς ή κακώς είμαστε σε μια ηλικία που έχουμε μεγαλώσει μέσα στην τεχνολογία, σε έναν κόσμο ο οποίος παραπληροφορείται πολύ εύκολα και στον οποίο έχουν επηρεαστεί πάρα πολλές βασικές συνήθειες οι οποίες υπήρχαν, αρχές, τρόποι σκέψης. Οπότε αυτό που μπορεί να συνδέσει τους ηλικιωμένους και εμάς είναι να μάθουμε από τους παλιούς και να θυμηθούν οι νέοι», συνέχισε.

Και τέλος, πρόσθεσε: «Γενικότερα έχω ανθρώπους οι οποίοι είναι πολύ μεγαλύτεροι από εμένα, γνωστούς, συγγενείς, παππούδες και γιαγιάδες, οι οποίοι έχουν χρειαστεί τη βοήθειά μου. Προσπαθώ να τους βοηθώ όσο καλύτερα μπορώ και να μην υπάρχει αυτό το χάσμα το οποίο έχει δημιουργηθεί από την τεχνολογία. Για τους νέους, δεν θα το έλεγα μοναξιά. Έχουν έλλειψη της ουσίας».